Przewodnik po Verbysie

Narzędzia

Przewodniki krok po kroku po wszystkich poleceniach menu Narzędzia aplikacji Verbys.

Pisownia

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Sprawdzanie
F7

Sprawdza tekst pod kątem błędów pisowni i gramatyki oraz prowadzi Cię przez nie jeden po drugim. Błędów pisowni szuka w każdej części dokumentu: w tekście i jego tabelach, w polach tekstowych, przypisach, nagłówkach i stopkach. Używaj jej, zanim wyślesz dokument dalej.

  1. Kliknij Pisownia lub naciśnij F7.
  2. Przeczytaj każdy błąd pisowni lub gramatyki zgłoszony przez sprawdzanie: każdy pojawia się raz, także w nagłówku powtórzonym na kilku stronach.
  3. Wybierz sugestię i naciśnij Zmień albo Zmień wszystko, aby poprawić błąd wszędzie, gdzie występuje: jedno naciśnięcie Ctrl+Z cofa wszystkie poprawki. Aby go pominąć, naciśnij Ignoruj raz, Ignoruj wszystko lub Dodaj do słownika.
  4. Kontynuuj, aż sprawdzanie dojdzie do końca dokumentu.

Wskazówka Pisownia szuka błędów; Edytor wypowiada się dodatkowo o stylu.

Edytor

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Sprawdzanie

Edytor czyta dokument i podsuwa sugestie dotyczące pisowni oraz stylu. Sięgnij po niego, gdy wersja robocza jest gotowa, a Ty chcesz drugą opinię o tekście.

  1. Kliknij Edytor.
  2. Przeczytaj sugestie, jakie zgłasza dla dokumentu.
  3. Zastosuj sugestię, aby zmienić tekst, albo zostaw tekst bez zmian.
  4. Pisownia i gramatyka, Tezaurus i Liczba wyrazów mają własne polecenia.

Wskazówka Edytor obejmuje styl na równi z pisownią, więc oznacza również sformułowania poprawne, ale takie, które mogłyby czytać się lepiej.

Tezaurus

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Sprawdzanie
  • Menu kontekstowe
Shift+F7

Wyszukuje inne wyrazy o tym samym znaczeniu co ten, na którym stoisz, dzięki czemu unikniesz powtórzeń.

  1. Zaznacz wyraz, który chcesz zastąpić.
  2. Kliknij Tezaurus.
  3. Przeczytaj podsunięte wyrazy o tym samym znaczeniu.
  4. Wybierz jeden, aby użyć go zamiast swojego wyrazu.

Wskazówka Dopóki nie wybierzesz wyrazu, w dokumencie nic się nie zmienia, więc możesz zajrzeć do tezaurusa choćby z ciekawości.

Liczba wyrazów

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Sprawdzanie

Podaje, ile wyrazów, znaków i stron liczy dokument. Przydatne, gdy piszesz do ustalonego limitu.

  1. Kliknij Liczba wyrazów.
  2. Odczytaj liczbę wyrazów, znaków i stron.
  3. Zamknij zestawienie, gdy przestanie być potrzebne.

Wskazówka Liczby opisują dokument w bieżącym stanie, więc poproś o nie ponownie po edycji.

Autokorekta

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Sprawdzanie

Rozstrzyga, co Verbys poprawia za Ciebie automatycznie podczas pisania. Otwórz ją, gdy automatyczna poprawka nie jest tą, o którą Ci chodziło.

  1. Kliknij Autokorekta.
  2. Otwiera się okno dialogowe, w którym ustawiasz opcje.
  3. Włączaj i wyłączaj poszczególne automatyczne poprawki wedle uznania.
  4. Zatwierdź, aby zachować swoje wybory.

Wskazówka Ustawienia rządzą tym, co dzieje się podczas pisania od tej chwili; nie wracają do tekstu, który już napisałeś.

Sprawdź ułatwienia dostępu

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Sprawdzanie

Przegląda dokument w poszukiwaniu wszystkiego, co utrudnia niektórym osobom czytanie, i wypisuje znaleziska. Uruchom to, zanim udostępnisz dokument szerzej.

  1. Kliknij Sprawdź.
  2. Przeczytaj zgłoszone problemy.
  3. Przejdź do tej części dokumentu, na którą wskazuje każdy problem.
  4. Usuń problem, a potem uruchom sprawdzanie ponownie.

Wskazówka Nic nie zostaje zmienione za Ciebie: sprawdzanie zgłasza to, co znajdzie, a decyzje zostawia Tobie.

Czytaj na głos

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Sprawdzanie
  • Pasek narzędzi

Każe systemowemu głosowi odczytać dokument i pokazuje wymawiane zdanie, dzięki czemu tekst sprawdzasz uchem zamiast wzrokiem. Czyta zaznaczony tekst, jeśli jest, w przeciwnym razie cały dokument. Dostępne w wersji przeglądarkowej.

  1. Kliknij Czytaj.
  2. Słuchaj: czytane zdanie pozostaje wyróżnione, a okno samo przewija je do widoku.
  3. Użyj przycisków Poprzednie i Następne, aby przejść o zdanie, albo kliknij zdanie, aby zacząć od niego.
  4. Dostosuj Szybkość i Głos, jeśli czytanie jest zbyt szybkie lub głos nie jest właściwy.
  5. Zamknij okno, aby zatrzymać czytanie.

Wskazówka Koślawe zdanie słychać, zanim się je zobaczy: wysłuchanie akapitu to najszybszy sposób, by zauważyć, że się nie trzyma.

Język

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Język

Deklaruje, w jakim języku napisano tekst, aby pisownia i gramatyka były sprawdzane właściwym słownikiem.

  1. Zaznacz tekst albo nie zaznaczaj nic, aby ustawić cały dokument.
  2. Kliknij Język.
  3. Przeczytaj górny wiersz: mówi, co zmieniasz i jaki język obowiązuje.
  4. Wybierz język z listy.
  5. Kliknij OK.

Wskazówka Zaznacz Nie sprawdzaj pisowni ani gramatyki, aby zostawić fragment w spokoju — przykład kodu, nazwę własną, cytat. Cztery języki nie mają słownika i mówią o tym w swoim wierszu: język i tak trafia do dokumentu, po prostu nie jest sprawdzany.

Przetłumacz

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Język
  • Menu kontekstowe

Tłumaczy tekst na inny język i pokazuje go obok oryginału, żebyś przeczytał go, zanim trafi do dokumentu.

  1. Zaznacz tekst do przetłumaczenia albo wybierz Przetłumacz dokument z podmenu Przetłumacz.
  2. Kliknij Przetłumacz.
  3. Sprawdź język docelowy w pastylce w prawym górnym rogu i zmień go w razie potrzeby.
  4. Przeczytaj tłumaczenie obok oryginału, wiersz po wierszu.
  5. Kliknij Zamień, aby zapisać je w dokumencie.

Wskazówka Jedno Cofnij przywraca wszystko: zamiana to jedna zmiana. Fragment, którego nie udało się przetłumaczyć, mówi o tym i zostaje bez zmian.

Nowy komentarz

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Komentarze
  • Menu kontekstowe
Ctrl+Alt+M

Dołącza notatkę do zaznaczonej części dokumentu, dzięki czemu poruszysz jakąś kwestię z innymi osobami, nie dotykając tekstu.

  1. Zaznacz tekst, który chcesz skomentować, albo po prostu ustaw kursor wewnątrz wyrazu.
  2. Kliknij Nowy.
  3. Sprawdź autora i komentowany tekst wyświetlone u góry okna.
  4. Napisz notatkę — może zajmować kilka wierszy — i zatwierdź klawiszami Ctrl+Enter.

Wskazówka Komentarz stoi obok dokumentu, więc nigdy nie zmienia tekstu, do którego jest dołączony. Skrót klawiaturowy to Ctrl+Alt+M.

Poprzedni komentarz

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Komentarze › Przeglądanie komentarzy
  • Menu kontekstowe

Cofa Cię do wątku poprzedzającego bieżący i zaznacza komentowany przez niego tekst, dzięki czemu przejdziesz przez komentarze po kolei.

  1. Kliknij Poprzedni komentarz.
  2. Verbys zaznacza tekst poprzedniego wątku i, jeśli panel jest otwarty, wyróżnia jego kartę.
  3. Przeczytaj go i odpowiedz, jeśli trzeba.
  4. Kliknij Poprzedni komentarz ponownie, aby cofać się dalej; przed pierwszym zaczyna znowu od ostatniego.

Wskazówka Połącz go z przyciskiem Następny komentarz, aby przechodzić przez notatki w obie strony.

Następny komentarz

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Komentarze › Przeglądanie komentarzy
  • Menu kontekstowe

Przenosi Cię do wątku następującego po bieżącym i zaznacza komentowany przez niego tekst, dzięki czemu żaden komentarz nie zostaje pominięty.

  1. Kliknij Następny komentarz.
  2. Verbys zaznacza tekst następnego wątku i, jeśli panel jest otwarty, wyróżnia jego kartę.
  3. Przeczytaj go i odpowiedz, jeśli trzeba.
  4. Kliknij Następny komentarz ponownie, aby iść dalej; po ostatnim zaczyna znowu od pierwszego.

Wskazówka Użyj go na koniec recenzji, aby sprawdzić, czy każda notatka doczekała się odpowiedzi.

Usuń komentarz

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Komentarze
  • Menu kontekstowe

Usuwa komentarz, w którym znajduje się kursor, razem z odpowiedziami. Używaj go, gdy wątek został załatwiony i nie musi już tam być.

  1. Umieść kursor w komentowanym tekście albo kliknij kartę komentarza w panelu.
  2. Kliknij Usuń komentarz.
  3. Komentarz i jego odpowiedzi zostają usunięte z dokumentu.

Wskazówka Znika wyłącznie wątek; tekst, do którego był dołączony, pozostaje dokładnie taki, jaki był. Aby zamiast tego zachować po nim ślad, rozwiąż go.

Pokaż komentarze

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Komentarze

Pokazuje lub ukrywa panel z listą komentarzy dokumentu. Gdy panel jest otwarty, polecenie pozostaje włączone, a jego podmenu pozwala wybrać, czy panel pokazuje wszystkie wątki, czy tylko otwarte.

  1. Kliknij Pokaż.
  2. Obok dokumentu otwiera się panel komentarzy, a dokument zwęża się, aby zrobić mu miejsce.
  3. W podmenu Pokaż wybierz Aktywne komentarze, aby ukryć rozwiązane wątki; nagłówek panelu podaje, ile jest ukrytych.
  4. Wybierz Wszystkie komentarze, aby ponownie wyświetlić wszystkie, albo kliknij Pokaż, aby zamknąć panel.

Wskazówka Ukrycie ani filtrowanie panelu niczego nie usuwa: komentarze pozostają dołączone do tekstu.

Śledź zmiany

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Śledzenie zmian
Ctrl+Shift+E

Rejestruje każdą zmianę wprowadzoną w dokumencie, tak aby dało się ją później przejrzeć, a potem zaakceptować lub odrzucić. Włącz to, zanim zaczniesz poprawiać czyjś tekst. Ustawienie podróżuje razem z dokumentem: plik zapisany z włączonym śledzeniem otwiera się ponownie z nadal włączonym poleceniem. Dotyczy to każdej zmiany treści, nie tylko tego, co wpisujesz: wklejanie, Znajdź i zamień oraz poprawki pisowni, gramatyki lub tezaurusa również są rejestrowane jako zmiany. Liczy się także formatowanie: pogrubienie, kursywa, wyrównanie, interlinia i style są rejestrowane wraz z poprzednim wyglądem, a odrzucenie zmiany go przywraca. Liczą się także tabele, tak jak w Wordzie: wstawiony lub usunięty wiersz jest rejestrowany razem ze swoim tekstem — usunięty wiersz pozostaje, dopóki zmiana nie zostanie zaakceptowana — podobnie jak usunięcie tabeli, jej podzielenie, usunięcie komórek z przesunięciem komórek poniżej do góry i wstawienie kolumny; polecenia zmieniające właściwości tabeli, wiersza lub komórki — Właściwości tabeli, Autodopasowanie, szerokości, style, obramowania, cieniowanie i pozostałe — są rejestrowane wraz z poprzednimi ustawieniami. Także podziały strony i kolumny, ręczne podziały wiersza oraz Pusta strona są rejestrowane jako wstawienia. To, czego sam Word nie rejestruje, Verbys również stosuje od razu: usunięcie kolumny, podzielenie i scalenie komórek, usunięcie komórek z przesunięciem pozostałych w lewo, tekst alternatywny. To, co wpisujesz jednym ciągiem, jest jedną poprawką, tak jak w Wordzie: słowo lub zdanie to jedna pozycja w okienku poprawek, a kolejne naciśnięcia Backspace to jedno usunięcie.

  1. Kliknij Śledź (Ctrl+Shift+E).
  2. Edytuj dokument jak zwykle; każda zmiana jest rejestrowana na bieżąco.
  3. Kliknij Śledź ponownie, gdy zechcesz przerwać rejestrowanie.

Wskazówka Zmiany wprowadzone przed włączeniem przycisku Śledź nie są rejestrowane, więc włączaj go najpierw, a nie po fakcie.

Widok śledzenia

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Śledzenie zmian › Wyświetlanie do recenzji

Wybiera, jak zarejestrowane zmiany wyglądają na stronie: pokazane jako znaczniki, ukryte, tak żebyś czytał tekst w postaci, w jakiej ma się skończyć, albo, w widoku Oryginał, dokument taki, jaki był przed zmianami.

  1. Otwórz listę Widok śledzenia.
  2. Wybierz z listy widok, na którym Ci zależy.
  3. Strona zostaje przerysowana ze zmianami pokazanymi lub ukrytymi odpowiednio do wyboru.
  4. W widoku Wszystkie znaczniki wstawienie jest podkreślone, a usunięcie przekreślone, natomiast przeniesienie podwaja linię: podwójne podkreślenie tam, gdzie tekst trafił, i podwójne przekreślenie tam, skąd zniknął.
  5. Również wiersze tabeli: w widoku Wszystkie znaczniki usunięty wiersz jest przekreślony, a wstawiony podkreślony, każdy z paskiem na marginesie; w widokach Proste znaczniki i Bez znaczników usunięte wiersze się nie pojawiają.
  6. Pasek na lewym marginesie oznacza każdy akapit ze zmianą, w tym ten, w którym zmieniło się tylko formatowanie.
  7. W widoku Oryginał usunięty tekst wraca na swoje miejsce, wstawiony tekst i wstawione wiersze tabeli się nie pojawiają, a znaki, akapity, tabele, komórki i sekcje odzyskują poprzednie formatowanie.

Wskazówka Ukrycie zmian zmienia wyłącznie to, co widzisz; sam wybór widoku niczego nie akceptuje ani nie odrzuca.

Filtruj znaczniki

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Śledzenie zmian › Wyświetlanie do recenzji

Wybiera, czyje znaczniki poprawek widać na stronie. Lista obejmuje każdego recenzenta, który dotknął dokumentu, także tego, kto zmienił tylko formatowanie, w kolejności, w jakiej pojawił się po raz pierwszy — tej samej, która nadaje każdemu kolor. Odznaczenie kogoś ukrywa tylko jego znaczniki: znaczniki pozostałych zostają, jakie są, i nikt nie zmienia koloru. Ukryty recenzent jest ukryty wszędzie: na stronie, w okienku poprawek, dla Poprz. i Następna oraz dla Zaakceptuj i Odrzuć wszystkie wyświetlane zmiany. Wybór dotyczy tej sesji i nie zapisuje się w pliku.

  1. 1. Wybierz Wszystkie znaczniki w Widok śledzenia. 2. Kliknij Filtruj. 3. Odznacz recenzentów, których chcesz odłożyć na bok — przy więcej niż sześciu nazwiskach lista sama dostaje pole wyszukiwania i zawsze pokazuje najpierw zaznaczonych. 4. Kliknij OK.

Wskazówka Ukryty recenzent zostaje na liście, więc jego znaczniki możesz w każdej chwili znów pokazać.

Pokaż znaczniki

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Śledzenie zmian

Wybiera, jakie rodzaje poprawek pojawiają się na stronie: komentarze, wstawienia i usunięcia, zmiany formatowania. Wyłączenie rodzaju niczego nie usuwa — tekst czyta się tak, jak czytałby się po zaakceptowaniu zmiany, więc wstawienie staje się zwykłym tekstem, a usunięcie znika. Wyłączony rodzaj jest wyłączony także w okienku poprawek, dla Poprz. i Następna oraz dla Zaakceptuj i Odrzuć wszystkie wyświetlane zmiany. Wybór zapisuje się w dokumencie: po ponownym otwarciu pliku zastaniesz go takim, jakim go zostawiłeś.

  1. 1. Wybierz Wszystkie znaczniki w Widok śledzenia, aby znaczniki były widoczne. 2. Kliknij Pokaż. 3. Zaznacz lub odznacz Komentarze, Wstawienia i Formatowanie. 4. Kliknij OK: strona zostaje ponownie złożona tylko z rodzajami, które zostawiłeś.

Wskazówka Wyłączenie wstawień i usunięć przy zostawionych komentarzach to najszybszy sposób, by przeczytać uwagi współpracownika, nie patrząc, jak tekst przesuwa się pod nimi.

Zaakceptuj

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Śledzenie zmian
  • Menu kontekstowe

Zachowuje zarejestrowane zmiany, z możliwościami Worda. Przycisk wykonuje polecenie Zaakceptuj i przejdź do następnej: zachowuje zmianę, przy której stoi kursor, albo zmiany, których dotyka zaznaczenie, i zaznacza następną; jeśli nie ma tam żadnej zmiany, niczego nie zachowuje, tylko zaznacza następną. Zaakceptuj tę zmianę zachowuje zmianę, do której należy znak za kursorem, albo każdą zmianę, której dotyka zaznaczenie — a ze zmiany dotkniętej tylko częściowo wyłącznie zaznaczoną część. Zaakceptuj wszystkie wyświetlane zmiany zachowuje tylko to, co pokazuje strona, i jest dostępne, gdy Filtruj znaczniki lub Pokaż znaczniki coś ukrywa. Zaakceptuj wszystkie zmiany zachowuje je wszystkie, a Zaakceptuj wszystkie zmiany i zatrzymaj śledzenie dodatkowo wyłącza Śledź zmiany.

  1. Ustaw kursor na zarejestrowanej zmianie albo zaznacz tekst, którego zmiany chcesz zachować.
  2. Kliknij Zaakceptuj: zmiana staje się częścią tekstu, a Verbys zaznacza następną.
  3. W menu polecenie Zaakceptuj otwiera podmenu z dalszymi możliwościami: ta zmiana, wszystkie wyświetlane zmiany, wszystkie zmiany, wszystkie zmiany i zatrzymanie śledzenia.
  4. Po kliknięciu zmiany prawym przyciskiem menu proponuje Zaakceptuj tę zmianę.
  5. Po Zaakceptuj tę zmianę i możliwościach dla wszystkich zmian kursor zostaje tam, gdzie był; każdą możliwość cofa jedno Ctrl+Z.

Wskazówka Zaakceptowana zmiana przestaje być znacznikiem i staje się po prostu tekstem dokumentu.

Odrzuć

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Śledzenie zmian
  • Menu kontekstowe

Porzuca zarejestrowane zmiany, przywracając tekst do wcześniejszej postaci, z możliwościami Worda. Przycisk wykonuje polecenie Odrzuć i przejdź do następnej: porzuca zmianę, przy której stoi kursor, albo zmiany, których dotyka zaznaczenie, i zaznacza następną; jeśli nie ma tam żadnej zmiany, niczego nie porzuca, tylko zaznacza następną. Odrzuć tę zmianę porzuca zmianę, do której należy znak za kursorem, albo każdą zmianę, której dotyka zaznaczenie — a ze zmiany dotkniętej tylko częściowo wyłącznie zaznaczoną część. Odrzuć wszystkie wyświetlane zmiany porzuca tylko to, co pokazuje strona, i jest dostępne, gdy Filtruj znaczniki lub Pokaż znaczniki coś ukrywa. Odrzuć wszystkie zmiany porzuca je wszystkie, a Odrzuć wszystkie zmiany i zatrzymaj śledzenie dodatkowo wyłącza Śledź zmiany.

  1. Ustaw kursor na zarejestrowanej zmianie albo zaznacz tekst, którego zmiany chcesz porzucić.
  2. Kliknij Odrzuć: tekst wraca do wcześniejszej postaci, a Verbys zaznacza następną zmianę.
  3. W menu polecenie Odrzuć otwiera podmenu z dalszymi możliwościami: ta zmiana, wszystkie wyświetlane zmiany, wszystkie zmiany, wszystkie zmiany i zatrzymanie śledzenia.
  4. Po kliknięciu zmiany prawym przyciskiem menu proponuje Odrzuć tę zmianę.
  5. Po Odrzuć tę zmianę i możliwościach dla wszystkich zmian kursor zostaje tam, gdzie był; każdą możliwość cofa jedno Ctrl+Z.

Wskazówka Odrzuć porzuca zarejestrowaną zmianę, na której stoisz, bez względu na to, kto ją wprowadził; to nie to samo co cofnięcie własnej ostatniej czynności.

Poprzednia zmiana

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Śledzenie zmian › Przeglądanie zmian

Zaznacza w całości zarejestrowaną zmianę przed kursorem, niczego nie zachowując ani nie porzucając. Od pierwszej zmiany zaczyna znowu od ostatniej i pomija to, co ukrywają Filtruj znaczniki i Pokaż znaczniki: zmiany ukrytych recenzentów i wyłączonych rodzajów.

  1. Kliknij Poprz.
  2. Verbys zaznacza w całości zarejestrowaną zmianę przed kursorem.
  3. Zdecyduj, czy ją zaakceptować, czy odrzucić: Zaakceptuj tę zmianę i Odrzuć tę zmianę działają na to, co zaznaczone.
  4. Kliknij Poprz. ponownie, aby cofać się dalej.

Wskazówka Przydaje się, gdy minąłeś zmianę zbyt szybko i chcesz jej się jeszcze raz przyjrzeć.

Następna zmiana

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Śledzenie zmian › Przeglądanie zmian

Zaznacza w całości zarejestrowaną zmianę za kursorem, dzięki czemu poprawki przejrzysz od początku do końca. Po ostatniej zmianie zaczyna znowu od pierwszej i pomija to, co ukrywają Filtruj znaczniki i Pokaż znaczniki: zmiany ukrytych recenzentów i wyłączonych rodzajów.

  1. Kliknij Następna.
  2. Verbys zaznacza w całości kolejną zarejestrowaną zmianę.
  3. Zdecyduj, czy ją zaakceptować, czy odrzucić: Zaakceptuj tę zmianę i Odrzuć tę zmianę działają na to, co zaznaczone.
  4. Kliknij Następna ponownie, aby iść dalej przez dokument.

Wskazówka Następna tylko zaznacza; zmiana pozostaje taka, jaka jest, dopóki jej nie zaakceptujesz albo nie odrzucisz.

Zablokuj śledzenie zmian

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Śledzenie zmian

Chroni śledzenie zmian hasłem: nikt nie może przerwać rejestrowania poprawek, dopóki hasło nie zostanie wpisane ponownie. Przydaje się, gdy wysyłasz dokument do recenzji i chcesz, aby każda zmiana wróciła oznaczona. Blokada jest zapisana w samym dokumencie, więc podróżuje razem z plikiem i obowiązuje również po ponownym otwarciu dokumentu, tutaj lub w programie Word. To nie jest szyfrowanie: uniemożliwia wyłączenie polecenia, ale nie ukrywa ani nie chroni tekstu.

  1. Kliknij Zablokuj.
  2. Wpisz hasło, wpisz je ponownie, aby je potwierdzić, i kliknij OK. Śledzenie zmian włącza się i nie można go już wyłączyć.
  3. Kliknij ponownie Zablokuj i wpisz to samo hasło, aby zdjąć blokadę. Jeśli hasło jest błędne, okno pozostaje otwarte do kolejnej próby.

Wskazówka Hasło można zostawić puste: śledzenie pozostaje zablokowane, ale każdy odblokuje je jednym kliknięciem. Zgubionego hasła nie da się odzyskać z pliku.

Blokuj autorów

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Śledzenie zmian

Rezerwuje dla ciebie część dokumentu: inni nie mogą jej edytować, dopóki jej nie zwolnisz. Polecenie otwiera okno z listą części już zarezerwowanych, niezależnie od tego, przez kogo.

  1. Ustaw kursor w części, którą chcesz zarezerwować, albo ją zaznacz.
  2. Kliknij Blokada.
  3. W oknie przeczytaj, ile bloków zostanie zarezerwowanych, i kliknij Zarezerwuj zaznaczenie.
  4. Aby usunąć własną rezerwację, wybierz jej wiersz i kliknij Zwolnij.

Wskazówka Rezerwacja obejmuje całe bloki: jeśli zaznaczenie zaczyna się w środku akapitu, rezerwowany jest cały akapit. Okno podaje liczbę bloków przed potwierdzeniem.

Porównaj

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Śledzenie zmian › Porównywanie i łączenie

Pokazuje, czym różnią się dwie wersje tego samego pliku. Używaj go, gdy wraca do Ciebie kopia, a Ty chcesz zobaczyć, co zostało zmienione.

  1. Kliknij Porównaj.
  2. Otwiera się okno dialogowe, w którym wybierasz dwie wersje do porównania.
  3. Zatwierdź, aby uruchomić porównanie.
  4. Przeczytaj różnice, które Verbys między nimi wykaże.

Wskazówka Porównaj potrzebuje obu wersji, więc zachowaj plik źródłowy, zamiast zapisywać na nim nową wersję.

Połącz

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Śledzenie zmian › Porównywanie i łączenie

Łączy w jednym dokumencie poprawki, które kilka osób wprowadziło w tym samym oryginale, zachowując przy każdej zmianie nazwisko jej autora. Przydatne, gdy dokument trafił do kilku recenzentów, a ich kopie wróciły osobno.

  1. Kliknij Połącz.
  2. Wybierz etykietę dla dokumentów bez podanego autora i potwierdź.
  3. Wybierz dokument oryginalny — wersję, od której wszyscy zaczęli.
  4. Wybierz dokumenty poprawione, ile chcesz, za jednym razem.
  5. Przeczytaj wynik: każda zmiana jest śledzona, z nazwiskiem swojego autora.

Wskazówka Tam, gdzie dwaj recenzenci zmienili ten sam akapit, wygrywa pierwszy z Twojego wyboru, a zmiana drugiego nie wchodzi: wybierz je w żądanej kolejności pierwszeństwa.

Ukryj pismo odręczne

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Śledzenie zmian

Usuwa z widoku pociągnięcia pióra, które zawiera dokument. Pozostają w pliku: gdy je ponownie pokażesz, są z powrotem.

  1. Otwórz dokument zawierający pociągnięcia pióra.
  2. Kliknij Ukryj pismo odręczne.
  3. Pociągnięcia znikają ze strony i z eksportowanego pliku PDF; kliknij ponownie, aby je pokazać.

Wskazówka Wybór dotyczy tylko tej sesji: kto otworzy dokument po tobie, zobaczy pismo odręczne. Polecenie jest wyłączone, gdy dokument nie zawiera pociągnięć pióra.

Wybierz adresatów

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Korespondencja seryjna › Adresaci

Wskazuje korespondencji seryjnej osoby, do których napisze. To pierwszy ruch w każdej korespondencji seryjnej: dopóki lista nie jest dołączona, pola nie mają czego pokazać.

  1. Otwórz dokument, który chcesz scalić.
  2. Kliknij Wybierz adresatów.
  3. Wybierz listę, z której korespondencja ma brać dane.
  4. Sprawdź, czy lista jest dołączona, zanim wstawisz jakiekolwiek pola.

Wskazówka Możesz zmienić zdanie później: kliknij ponownie Wybierz adresatów i wskaż inną listę.

Edytuj listę

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Korespondencja seryjna › Adresaci

Przegląda adresatów dołączonych do dokumentu. Używaj jej, aby poprawić wpis albo pominąć kogoś w tym konkretnym przebiegu.

  1. Najpierw dołącz do dokumentu listę adresatów.
  2. Kliknij Edytuj listę.
  3. Otwiera się okno dialogowe z adresatami korespondencji.
  4. Popraw wpisy, które chcesz zmienić, albo usuń te do pominięcia.
  5. Zatwierdź, aby zachować zmiany.

Wskazówka Pominięcie adresata w korespondencji nie usuwa go z listy źródłowej.

Blok adresu

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Korespondencja seryjna › Pola i reguły

Wstawia cały adres adresata za jednym razem, zamiast rozmieszczać nazwisko, ulicę i miejscowość pole po polu.

  1. Kliknij tam, gdzie ma się pojawić adres.
  2. Kliknij Blok adresu.
  3. Adres trafia do dokumentu jako pojedyncze pole.
  4. Kliknij Podgląd wyników, aby zobaczyć go wypełnionego prawdziwymi danymi.

Wskazówka Zachowuje się jak jedno pole, więc usuwaj cały blok, zamiast próbować skasować pojedynczy wiersz adresu.

Wiersz pozdrowienia

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Korespondencja seryjna › Pola i reguły

Otwiera każdy list zwrotem grzecznościowym z nazwiskiem adresata, dzięki czemu każdy egzemplarz jest zaadresowany osobiście.

  1. Kliknij na początku listu, tam gdzie należy się pozdrowienie.
  2. Kliknij Wiersz pozdrowienia.
  3. Pozdrowienie trafia do dokumentu jako pole czerpiące z nazwiska adresata.
  4. Przejrzyj kilku adresatów, aby sprawdzić, jak się to czyta.

Wskazówka Nazwisko pojawi się dopiero wtedy, gdy lista będzie dołączona, a pola dopasowane do jej kolumn.

Wstaw pole

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Korespondencja seryjna › Pola i reguły

Umieszcza w tekście jedną kolumnę listy adresatów: imię, miejscowość, numer zamówienia. Używaj go wszędzie tam, gdzie treść musi się zmieniać z egzemplarza na egzemplarz.

  1. Kliknij tam, gdzie w tekście ma się pojawić wartość.
  2. Kliknij Wstaw pole i wybierz, której kolumny listy użyć.
  3. Powtórz to w każdym miejscu, w którym list się zmienia.
  4. Kliknij Podgląd wyników, aby sprawdzić pola na prawdziwych danych.

Wskazówka Pole to symbol zastępczy: dopóki nie obejrzysz wyników, pokazuje nazwę kolumny, a nie wartość.

Reguły

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Korespondencja seryjna › Pola i reguły

Każą korespondencji podejmować decyzje. Reguła sprawia, że jeden list mówi jedno, a następny co innego, zależnie od danych adresata.

  1. Kliknij tam, gdzie treść ma się różnić.
  2. Kliknij Reguły.
  3. Wybierz regułę, którą chcesz zastosować.
  4. Ustaw warunek i tekst, jaki ma z niego wyniknąć.
  5. Obejrzyj kilku adresatów, aby potwierdzić, że każdy list czyta się poprawnie.

Wskazówka W samym dokumencie reguła nie pokazuje nic użytecznego; obejrzyj wyniki, aby zobaczyć, co naprawdę wytwarza.

Dopasuj pola

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Korespondencja seryjna › Pola i reguły

Mówi korespondencji, która kolumna Twojej listy zasila które pole. Sięgnij po nie, gdy adres albo pozdrowienie wychodzi puste lub pokazuje niewłaściwą wartość.

  1. Dołącz do dokumentu listę adresatów.
  2. Kliknij Dopasuj pola.
  3. Otwiera się okno dialogowe, w którym łączysz każde pole z kolumną swojej listy.
  4. Zatwierdź, aby zastosować dopasowanie.
  5. Obejrzyj wyniki i sprawdź, czy pola wypełniają się teraz poprawnie.

Wskazówka Warto tu zajrzeć najpierw zawsze wtedy, gdy lista używa własnych nagłówków kolumn zamiast typowych.

Aktualizuj etykiety

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Korespondencja seryjna › Pola i reguły

Stworzone z myślą o arkuszu etykiet: ułóż pierwszą etykietę tak, jak chcesz, a potem skopiuj ten układ na wszystkie pozostałe etykiety arkusza.

  1. Przygotuj arkusz etykiet i rozmieść pola w pierwszej etykiecie.
  2. Kliknij Aktualizuj etykiety.
  3. Pozostałe etykiety przejmują ten sam układ.
  4. Obejrzyj wyniki i sprawdź, czy każda etykieta pokazuje innego adresata.

Wskazówka Uruchamiaj to po każdej zmianie pierwszej etykiety, bo inaczej reszta arkusza zachowa stary układ.

Wyróżnij pola

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Korespondencja seryjna › Pola i reguły

Koloruje pola korespondencji seryjnej w dokumencie, więc w długim liście od razu widać, co zmieni się z egzemplarza na egzemplarz. Kolor mówi więcej: bursztynowym znaczy pole, które dla pokazanego adresata nic nie wnosi, a czerwonym pole, które prosi o kolumnę, jakiej lista nie ma.

  1. Najpierw dołącz do dokumentu listę adresatów.
  2. Kliknij Wyróżnij pola.
  3. Pola korespondencji seryjnej nabierają koloru na stronie.
  4. Włącz Podgląd wyników i przejrzyj adresatów, aby zobaczyć, które pola zostają puste.
  5. Kliknij Wyróżnij pola ponownie, aby wyłączyć kolor.

Wskazówka Kolor jest tylko dla Ciebie podczas pracy: nie drukuje się, nie trafia do pliku PDF i nie zostaje w zapisanym pliku.

Podgląd wyników

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Korespondencja seryjna › Podgląd i scalanie

Podmienia symbole zastępcze pól na prawdziwe dane jednego adresata, dzięki czemu czytasz list takim, jaki zostanie wysłany, a nie takim, jak jest zbudowany.

  1. Dołącz listę adresatów i wstaw potrzebne pola.
  2. Kliknij Podgląd wyników.
  3. Pola zostają zastąpione danymi jednego adresata.
  4. Użyj przycisków rekordów, aby poruszać się po liście.
  5. Kliknij Podgląd wyników ponownie, aby wrócić do pól.

Wskazówka Zawsze obejrzyj wyniki przed zakończeniem: pole, które pozostaje tu puste, będzie puste w każdym egzemplarzu.

Pierwszy rekord

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Korespondencja seryjna › Podgląd i scalanie

Przenosi podgląd z powrotem na początek listy adresatów, żebyś mógł zacząć sprawdzanie od nowa.

  1. Kliknij Podgląd wyników, aby na ekranie były prawdziwe dane.
  2. Kliknij Pierwszy rekord.
  3. Dokument pokazuje pierwszego adresata z listy.

Wskazówka Przyciski rekordów zmieniają tylko to, co pokazuje podgląd; dokument i jego pola pozostają bez zmian.

Poprzedni rekord

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Korespondencja seryjna › Podgląd i scalanie

Cofa podgląd o jednego adresata. Używaj go, aby ponownie przeczytać egzemplarz, który właśnie minąłeś.

  1. Kliknij Podgląd wyników, aby na ekranie były prawdziwe dane.
  2. Kliknij Poprzedni rekord.
  3. Dokument pokazuje adresata poprzedzającego bieżącego.
  4. Klikaj dalej, aby cofać się przez listę.

Wskazówka Przy pierwszym adresacie nie ma nic wcześniej, więc przycisk nie ma dokąd się przesunąć.

Następny rekord

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Korespondencja seryjna › Podgląd i scalanie

Przesuwa podgląd o jednego adresata naprzód. To najszybszy sposób, aby przeczytać całą korespondencję, egzemplarz po egzemplarzu.

  1. Kliknij Podgląd wyników, aby na ekranie były prawdziwe dane.
  2. Kliknij Następny rekord.
  3. Dokument pokazuje kolejnego adresata.
  4. Klikaj dalej, aby przejść przez całą listę.

Wskazówka Wypatruj luk, gdy przeglądasz kolejne rekordy: puste miejsce znaczy, że ten adresat nie ma wartości w tej kolumnie.

Ostatni rekord

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Korespondencja seryjna › Podgląd i scalanie

Przenosi podgląd na koniec listy adresatów. Szybki sposób, aby potwierdzić, że korespondencja rzeczywiście sięga każdego wpisu.

  1. Kliknij Podgląd wyników, aby na ekranie były prawdziwe dane.
  2. Kliknij Ostatni rekord.
  3. Dokument pokazuje ostatniego adresata z listy.

Wskazówka Sprawdzenie ostatniego rekordu wyłapuje listę, która urywa się przed wpisami, których się spodziewałeś.

Zakończ i scal

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Korespondencja seryjna › Podgląd i scalanie

Ostatni krok: zamienia dokument i listę w gotowy wynik, po jednym egzemplarzu na adresata. Wszystko wcześniej to tylko podgląd.

  1. Obejrzyj kilku adresatów i sprawdź, czy każdy list czyta się poprawnie.
  2. Kliknij Zakończ i scal, a następnie wybierz sposób zakończenia.
  3. Wybierz Edytuj poszczególne dokumenty, aby przejrzeć listy, lub Drukuj dokumenty, aby od razu wysłać je do druku.
  4. Potwierdź: scalone listy otwierają się jako nowy dokument w osobnym oknie, a dokument źródłowy pozostaje bez zmian.

Wskazówka Dokument, który edytowałeś, zachowuje swoje pola, więc możesz poprawić listę i scalić ponownie później.

Koperty

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Korespondencja seryjna

Przygotowuje kopertę z adresem adresata, gotową do druku. Używaj ich do pojedynczej koperty albo jako punktu wyjścia korespondencji seryjnej.

  1. Kliknij Koperty.
  2. Otwiera się okno dialogowe, w którym ustawiasz adres i opcje.
  3. Potwierdź: koperta otwiera się jako nowy dokument w osobnym oknie.
  4. Wydrukuj ją, gdy będzie wyglądać tak, jak chcesz.

Wskazówka Najpierw dołącz listę adresatów, jeśli chcesz jedną kopertę na osobę zamiast pojedynczego adresu.

Etykiety

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Korespondencja seryjna

Buduje arkusz etykiet adresowych. Połącz go z listą adresatów, aby wydrukować etykietę dla każdej osoby z tej listy.

  1. Kliknij Etykiety.
  2. Otwiera się okno dialogowe, w którym ustawiasz adres i opcje etykiet.
  3. Potwierdź: arkusz etykiet otwiera się jako nowy dokument w osobnym oknie.
  4. Kliknij Aktualizuj etykiety, aby skopiować układ pierwszej etykiety na pozostałe.

Wskazówka Wydrukuj najpierw jeden arkusz na zwykłym papierze i przyłóż go do etykiet, aby sprawdzić przyleganie.

Makra

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Deweloper

Makro rejestruje polecenia, które stosujesz — formatowanie, style, listy, wpisywany tekst — i powtarza je na tym, co jest zaznaczone w chwili uruchomienia. To nie program, który piszesz: to sekwencja, którą właśnie wykonałeś, zachowana, byś mógł ją wykonać ponownie.

  1. W menu otwórz podmenu Makra i wybierz Zarejestruj makro.
  2. Zastosuj formatowanie i wpisz tekst, który chcesz powtórzyć. Ruch kursora nie jest rejestrowany: makro zawsze działa na bieżącym zaznaczeniu.
  3. Wybierz Zatrzymaj rejestrowanie z tego samego podmenu. Makro zostaje zapisane, a lista otwiera się na nim.
  4. Zaznacz tekst w innym miejscu, otwórz Wyświetl makra z tego samego podmenu, wybierz makro i kliknij Uruchom.

Wskazówka Kroki… pokazują dokładnie, co makro zrobi, zanim je uruchomisz, a Edytuj… nadaje mu nazwę i skrót (Ctrl lub Alt plus litera albo cyfra). Makra należą do ciebie, nie do dokumentu: zostają na tym koncie i nie podróżują wewnątrz wysyłanego pliku.

Tekst sformatowany

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Deweloper › Kontrolki zawartości

Dodaje pole, w którym czytelnik pisze i może formatować tekst — pogrubienie, kursywa, więcej niż jeden akapit. Używaj go wszędzie tam, gdzie odpowiedź jest dłuższa niż wiersz zwykłych słów.

  1. Kliknij w dokumencie tam, gdzie ma stanąć pole.
  2. Kliknij Tekst sformatowany.
  3. Kliknij wewnątrz nowego pola i wpisz coś, aby sprawdzić, czy przyjmuje tekst.
  4. Zaznacz pole i kliknij Właściwości, aby nadać mu tytuł i tag.

Wskazówka Gdy każda odpowiedź ma wracać w tej samej postaci, użyj zamiast tego kontrolki Tekst zwykły.

Tekst zwykły

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Deweloper › Kontrolki zawartości

Dodaje pole, które przyjmuje tekst, ale nie formatowanie, dzięki czemu odpowiedzi pozostają jednolite. Właściwe dla nazwisk, kodów referencyjnych i jednowierszowych odpowiedzi.

  1. Kliknij w dokumencie tam, gdzie ma stanąć pole.
  2. Kliknij Tekst zwykły.
  3. Kliknij wewnątrz nowego pola i wpisz coś, aby sprawdzić, czy przyjmuje tekst.
  4. Zaznacz pole i kliknij Właściwości, aby nadać mu tytuł i tag.

Wskazówka Gdy czytelnik musi sformatować odpowiedź albo napisać kilka akapitów, użyj zamiast tego kontrolki Tekst sformatowany.

Pole wyboru

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Deweloper › Kontrolki zawartości

Dodaje małą kratkę, którą czytelnik zaznacza lub czyści. Używaj jej do odpowiedzi tak-albo-nie, zgód i list kontrolnych.

  1. Kliknij w dokumencie tam, gdzie ma stanąć kratka.
  2. Kliknij Pole wyboru.
  3. Wpisz treść, która stoi obok kratki, żeby czytelnik wiedział, co zaznacza.
  4. Kliknij kratkę i sprawdź, czy daje się zaznaczyć i z powrotem wyczyścić.
  5. Zaznacz kratkę i kliknij Właściwości, aby nadać jej tytuł i tag.

Wskazówka Kontrolką jest sama kratka; treść obok niej to zwykły tekst dokumentu, który piszesz i formatujesz samodzielnie.

Pole kombi

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Deweloper › Kontrolki zawartości

Podsuwa listę odpowiedzi, a mimo to pozwala czytelnikowi wpisać własną. Używaj go, gdy potrafisz zaproponować typowe odpowiedzi, ale nie wszystkie możliwe przypadki.

  1. Kliknij w dokumencie tam, gdzie ma stanąć lista.
  2. Kliknij Pole kombi.
  3. Zaznacz nową kontrolkę i kliknij Właściwości, aby nadać jej tytuł i tag.
  4. Otwórz listę w dokumencie i sprawdź, czy czytelnik może zarówno wybrać pozycję, jak i wpisać własną.

Wskazówka Gdy odpowiedź musi być jedną z podanych przez Ciebie pozycji, użyj zamiast tego kontrolki Lista rozwijana.

Lista rozwijana

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Deweloper › Kontrolki zawartości

Ogranicza odpowiedź do pozycji, które podasz — czytelnik wybiera jedną i nie może wpisać niczego innego. Używaj jej, gdy odpowiedzi mają być porównywalne we wszystkich egzemplarzach formularza.

  1. Kliknij w dokumencie tam, gdzie ma stanąć lista.
  2. Kliknij Lista rozwijana.
  3. Zaznacz nową kontrolkę i kliknij Właściwości, aby nadać jej tytuł i tag.
  4. Otwórz listę w dokumencie i sprawdź, czy pojawiają się wyłącznie podane przez Ciebie pozycje.

Wskazówka Jeśli czytelnik ma móc dopisać odpowiedź, o której nie pomyślałeś, użyj zamiast tego kontrolki Pole kombi.

Wybór daty

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Deweloper › Kontrolki zawartości

Dodaje pole otwierające kalendarz, dzięki czemu czytelnik wybiera datę, zamiast ją wpisywać. Każda data w formularzu wraca wtedy zapisana tak samo.

  1. Kliknij w dokumencie tam, gdzie ma stanąć data.
  2. Kliknij Wybór daty.
  3. Kliknij nowe pole, aby otworzyć kalendarz i wybrać datę.
  4. Zaznacz pole i kliknij Właściwości, aby nadać mu tytuł i tag.

Wskazówka Wybór z kalendarza omija dwuznaczność daty wpisanej ręcznie, gdzie 03/04 oznacza dwa różne dni po dwóch stronach świata.

Obraz

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Deweloper › Kontrolki zawartości

Rezerwuje ramkę na obraz dostarczony przez czytelnika — logo, fotografię, podpis. Ramka trzyma swoje miejsce w układzie niezależnie od tego, czy została wypełniona.

  1. Kliknij w dokumencie tam, gdzie ma stanąć obraz.
  2. Kliknij Obraz.
  3. Dopasuj rozmiar ramki do miejsca, które ma zająć obraz.
  4. Zaznacz ramkę i kliknij Właściwości, aby nadać jej tytuł i tag.

Wskazówka Ponieważ czytelnik wstawia swój obraz do ramki, ląduje on w miejscu i w rozmiarze ustalonym przez Ciebie, zamiast rozpychać stronę.

Sekcja powtarzająca się

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Deweloper › Kontrolki zawartości

Oznacza blok, który czytelnik może powielić tyle razy, ile potrzebuje — jeden wpis na stanowisko, jeden wiersz na pozycję. Ty układasz blok raz, on go powtarza.

  1. Zbuduj blok jeden raz: tekst i kontrolki składające się na pojedynczy wpis.
  2. Zaznacz cały blok.
  3. Kliknij Sekcja powtarzająca się.
  4. Zaznacz sekcję i kliknij Właściwości, aby nadać jej tytuł i tag.

Wskazówka Przy każdym powtórzeniu kopiowane jest wszystko, co znajduje się w sekcji, więc ogranicz blok dokładnie do jednego wpisu.

Właściwości

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Deweloper › Kontrolki zawartości

Nazywa zaznaczoną kontrolkę i rozstrzyga, czy nadal można ją edytować lub usunąć. To krok wykończeniowy dla każdej wstawionej kontrolki.

  1. Kliknij kontrolkę, którą chcesz skonfigurować.
  2. Kliknij Właściwości.
  3. W otwartym oknie dialogowym ustaw tytuł i tag kontrolki.
  4. Ustaw opcje blokowania, aby zdecydować, czy kontrolkę można edytować lub usunąć.
  5. Zatwierdź okno dialogowe, aby zastosować ustawienia do tej kontrolki.

Wskazówka Właściwości działają na jednej zaznaczonej kontrolce, więc zaznacz ją, zanim klikniesz ten przycisk.

Powrót do przewodnika

Produktywność, made in Italy.

Daj swojemu zespołowi cały pakiet — prosty, bezpieczny i w pełni Twój.