Przewodnik po Tabulysie

Wstawianie

Przewodniki krok po kroku po wszystkich poleceniach menu Wstawianie aplikacji Tabulys.

Wstaw komórki

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Komórki i arkusze
  • Menu kontekstowe

Robi miejsce w środku arkusza, dodając komórki i odsuwając istniejące na bok. W menu po pozycji Wstaw następują pozostałe rzeczy, które można wstawić.

  1. Zaznacz miejsce, w którym mają się znaleźć nowe komórki.
  2. Kliknij Wstaw: komórki przesuną się w dół lub w prawo, jeśli zaznaczenie jest wyższe niż szersze.
  3. Aby samodzielnie wybrać kierunek albo wstawić całe wiersze lub kolumny, wybierz Wstaw komórki… spośród pozycji, które w menu następują po Wstaw, naciśnij Ctrl+Shift++ albo kliknij prawym przyciskiem myszy i wybierz Wstaw….

Wskazówka Zaznacz przed kliknięciem trzy komórki, a wstawisz trzy, więc rzadko trzeba powtarzać to polecenie.

Kreator tabeli przestawnej

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Tabele › Tabela przestawna
  • Okienko › Tabela

Podsumowuje duży zakres bez pisania choćby jednej formuły. Okno układa tabelę razem z tobą — zaznacz pola, przeciągnij je do obszarów Filtry, Kolumny, Wiersze i Wartości — a obok podgląd pokazuje tabelę, którą właśnie tworzysz.

  1. Zaznacz komórkę wewnątrz danych albo cały zakres, który chcesz podsumować.
  2. Kliknij Tabela przestawna: okno otwiera się z pierwszym gotowym podsumowaniem, a wiersz pod tytułem podaje zakres, rekordy i odczytane pola.
  3. Zaznacz pole, aby je dodać, albo przeciągnij je do obszaru Filtry, Kolumny, Wiersze lub Wartości; strzałka obok umieszczonego pola przenosi je, zmienia kolejność, usuwa je lub zmienia Podsumuj wartości według.
  4. Patrz na podgląd po prawej — to jest tabela, która powstanie — i czytaj wiersz pomocy pod nim: wyjaśnia to, co ma fokus, zapisuje pole wartości jako formułę, którą liczy, na przykład SUM(Sprzedaż), i ostrzega, gdy jest co powiedzieć.
  5. W polu Umieść w wybierz New Worksheet albo Existing Worksheet i Location, po czym kliknij Utwórz.

Wskazówka Sugerowane układa tabelę na nowo na podstawie proponowanych podsumowań, a Układ i Sumy końcowe decydują o jej kształcie. Nic nie jest przesądzone: na arkuszu lista pól otwiera się sama.

Podsumuj za pomocą tabeli przestawnej

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Tabele › Tabela przestawna
  • Okienko › Tabela

Tworzy tabelę przestawną z danych tej tabeli, aby sumować i grupować wiersze zamiast czytać je jeden po drugim.

  1. Kliknij dowolną komórkę wewnątrz tabeli.
  2. Kliknij Podsumuj.
  3. Otworzy się okno dialogowe, w którym ustawiasz opcje.
  4. Potwierdź, a tabela przestawna powstanie z danych tabeli.

Wskazówka Sama tabela pozostaje nietknięta: tabela przestawna to drugie spojrzenie na te same wiersze.

Polecane tabele przestawne

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Tabele › Tabela przestawna

Pokazuje listę gotowych podsumowań dla zaznaczonych danych, każde z podglądem tabeli, którą otrzymasz. Wybierz to, które odpowiada na twoje pytanie, zamiast budować tabelę przestawną od zera.

  1. Zaznacz komórkę wewnątrz zakresu danych albo cały zakres.
  2. Kliknij Polecane.
  3. Przejrzyj listę po lewej: przy każdej propozycji podgląd po prawej pokazuje tabelę, która powstanie.
  4. Wybierz propozycję i kliknij OK.
  5. Tabela przestawna powstaje na nowym arkuszu, gotowa do dopracowania listą pól.

Wskazówka Długi podgląd jest skracany i mówi o tym: utworzona tabela będzie mieć wszystkie wiersze. Jeśli żadna propozycja nie przekonuje, anuluj i zbuduj tabelę pole po polu poleceniem Tabela przestawna.

Lista pól tabeli przestawnej

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Tabele › Tabela przestawna
  • Okienko › Tabela przestawna

Przywraca listę pól tabeli przestawnej, nad którą pracujesz, dzięki czemu możesz przebudować podsumowanie. Sięgnij po nią, gdy listy nie ma na ekranie.

  1. Kliknij wewnątrz tabeli przestawnej, którą chcesz zmienić.
  2. Kliknij Lista pól.
  3. Przeciągnij pola do wierszy, kolumn i wartości.
  4. Obserwuj, jak tabela przestawna przebudowuje się na bieżąco.

Wskazówka Przycisk pozostaje wyszarzony, dopóki kursor nie znajdzie się wewnątrz tabeli przestawnej, więc najpierw ją utwórz.

Lista pól

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Tabele › Tabela przestawna
  • Okienko › Tabela przestawna

Pokazuje lub ukrywa okienko Pola tabeli przestawnej, w którym wybierasz, które pola trafiają do wierszy, kolumn, wartości i filtrów.

  1. Kliknij dowolną komórkę wewnątrz tabeli przestawnej.
  2. Kliknij Lista pól.
  3. Przeciągaj pola między obszarami Filtry, Kolumny, Wiersze i Wartości okienka.
  4. Kliknij ponownie Lista pól, aby zamknąć okienko.

Wskazówka To to samo polecenie Lista pól, gdziekolwiek je znajdziesz: okienko jest tylko jedno.

Tabela

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Tabele
Ctrl+L

Zamienia zakres w prawdziwą tabelę wierszy i kolumn, dzięki czemu blok można traktować jak jeden obiekt, a nie jak luźne komórki.

  1. Zaznacz komórki, które chcesz zamienić w tabelę.
  2. Kliknij Tabela.
  3. Sprawdź zakres w otwartym oknie dialogowym, a następnie potwierdź.
  4. Kliknij dowolną komórkę wewnątrz tabeli, aby na niej pracować.

Wskazówka Tabela to także najporządniejszy punkt wyjścia dla tabeli przestawnej lub fragmentatora.

Formularz

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Tabele

Wypełnia tabelę po jednym rekordzie w oknie z jednym polem na kolumnę i znajduje rekord przez opisanie, co ma zawierać.

  1. Kliknij komórkę wewnątrz tabeli.
  2. Kliknij Formularze.
  3. Wpisz wartości, a następnie strzałkami obok licznika przechodź od jednego rekordu do następnego.
  4. Kliknij Nowy, aby rozpocząć rekord, lub Kryteria, aby go wyszukać.

Wskazówka W Kryteriach samo słowo znaczy „zaczyna się od”, >100 porównuje liczby, a samo = znajduje puste komórki.

Polecane wykresy

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Wykresy

Ogląda zaznaczone dane i proponuje pasujące do nich wykresy — każdy narysowany na Twoich liczbach i z jednym zdaniem wyjaśniającym, dlaczego.

  1. Zaznacz dane do wykresu wraz z nagłówkami.
  2. Kliknij Zalecane.
  3. Wybierz wykres z galerii i przeczytaj, dlaczego jest proponowany.
  4. Kliknij OK, aby umieścić go w arkuszu.

Wskazówka Jeśli zaznaczysz jedną komórkę, użyty zostanie cały otaczający ją blok danych — zakres rzadko trzeba zaznaczać ręcznie. Jeśli zaznaczone komórki nie wystarczą do tego wykresu, nic nie zostanie wstawione: okno pokaże, czego brakuje i jak poprawić zaznaczenie.

Wykres kolumnowy lub słupkowy

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Wykresy

Wykres do wszystkiego, gdy porównujesz wartości między kategoriami: pionowe kolumny albo poziome słupki, gdy etykiety są długie.

  1. Zaznacz dane, które chcesz przedstawić na wykresie, razem z nagłówkami.
  2. W menu polecenie Wykres kolumnowy lub słupkowy otwiera podmenu swoich typów.
  3. Wybierz odmianę spośród pokazanych.
  4. Przeciągnij wykres na miejsce na arkuszu.

Wskazówka Jeśli zaznaczone komórki nie wystarczą do tego wykresu, nic nie zostanie wstawione: okno pokaże, czego brakuje i jak poprawić zaznaczenie.

Wykres liniowy lub warstwowy

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Wykresy

Nanosi wartości w czasie, tak aby widać było trend: linia dla kształtu zmiany, warstwa wtedy, gdy liczy się też wielkość całości.

  1. Zaznacz dane, mając okresy w jednej kolumnie, a wartości obok nich.
  2. W menu polecenie Wykres liniowy lub warstwowy otwiera podmenu swoich typów.
  3. Wybierz odmianę spośród pokazanych.
  4. Przeciągnij wykres na miejsce na arkuszu.

Wskazówka Ta sama myśl zamknięta w jednej komórce zajmuje znacznie mniej miejsca jako wykres przebiegu w czasie. Jeśli zaznaczone komórki nie wystarczą do tego wykresu, nic nie zostanie wstawione: okno pokaże, czego brakuje i jak poprawić zaznaczenie.

Wykres kołowy lub pierścieniowy

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Wykresy

Pokazuje, jak dzieli się jedna całość — każda wartość to wycinek.

  1. Zaznacz wartości składające się na całość razem z ich etykietami.
  2. W menu polecenie Wykres kołowy lub pierścieniowy otwiera podmenu swoich typów.
  3. Wybierz odmianę spośród pokazanych.
  4. Przeciągnij wykres na miejsce na arkuszu.

Wskazówka Powyżej kilku wycinków trudno je porównać; przy wielu wartościach wykres kolumnowy mówi więcej. Jeśli zaznaczone komórki nie wystarczą do tego wykresu, nic nie zostanie wstawione: okno pokaże, czego brakuje i jak poprawić zaznaczenie.

Wykres punktowy

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Wykresy

Nanosi pary wartości jako punkty, dzięki czemu widać, czy dwie miary poruszają się razem.

  1. Zaznacz dwie kolumny liczb, po jednej na każdą oś.
  2. W menu polecenie Wykres punktowy otwiera podmenu swoich typów.
  3. Wybierz odmianę spośród pokazanych.
  4. Przeciągnij wykres na miejsce na arkuszu.

Wskazówka Obie kolumny muszą zawierać liczby; kolumna etykiet należy raczej do wykresu kolumnowego. Jeśli zaznaczone komórki nie wystarczą do tego wykresu, nic nie zostanie wstawione: okno pokaże, czego brakuje i jak poprawić zaznaczenie.

Wykres hierarchiczny

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Wykresy › Hierarchia, kaskada, statystyka, mapa

Pokazuje dane zagnieżdżone, kategorie wewnątrz kategorii, jako prostokąty wewnątrz prostokątów, przy czym wielkość każdego wynika z jego wartości.

  1. Zaznacz dane, mając każdy poziom hierarchii we własnej kolumnie.
  2. W menu typy następują po pozycji Wykres hierarchiczny.
  3. Wybierz odmianę spośród pokazanych.
  4. Przeciągnij wykres na miejsce na arkuszu.

Wskazówka Czyta się dobrze tylko wtedy, gdy części naprawdę składają się na swoją całość; w przeciwnym razie wykres kolumnowy jest czytelniejszy. Jeśli zaznaczone komórki nie wystarczą do tego wykresu, nic nie zostanie wstawione: okno pokaże, czego brakuje i jak poprawić zaznaczenie.

Wykres kaskadowy

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Wykresy › Hierarchia, kaskada, statystyka, mapa

Pokazuje, jak wartość początkowa staje się końcową, wzrost po wzroście i spadek po spadku. Zwykły wybór dla budżetu lub marży wyjaśnianej krok po kroku.

  1. Zaznacz kroki w kolejności, w jakiej mają być czytane.
  2. W menu typy następują po pozycji Wykres kaskadowy.
  3. Wybierz odmianę spośród pokazanych.
  4. Przeciągnij wykres na miejsce na arkuszu.

Wskazówka Kolejność wierszy jest kolejnością kroków, więc posortuj dane, zanim zrobisz z nich wykres. Jeśli zaznaczone komórki nie wystarczą do tego wykresu, nic nie zostanie wstawione: okno pokaże, czego brakuje i jak poprawić zaznaczenie.

Mapa kartogramowa

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Wykresy › Hierarchia, kaskada, statystyka, mapa

Pokazuje Twoje wartości na mapie geograficznej: każdy region jest kolorowany według swojej liczby, dzięki czemu od razu widać, gdzie wartość jest wysoka, a gdzie niska. Nazwy są rozpoznawane bez połączenia, na podstawie geografii dołączonej do aplikacji.

  1. Umieść nazwy regionów w jednej kolumnie, a liczby obok.
  2. Kliknij Mapy.
  3. Przeczytaj podsumowanie: mówi, ile wierszy rozpoznano, i wymienia te, których nie rozpoznano.
  4. Wybierz obszar mapy, odwzorowanie, etykiety i kolory, obserwując zmiany mapy.
  5. Kliknij Wstaw.

Wskazówka Nazwy działają we wszystkich językach interfejsu, podobnie jak kody krajów: Polska, Poland, PL i POL prowadzą do tego samego kraju. Jeśli zaznaczone komórki nie wystarczą do tego wykresu, nic nie zostanie wstawione: okno pokaże, czego brakuje i jak poprawić zaznaczenie.

Wykres przestawny

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Wykresy

Przedstawia na wykresie podsumowanie tworzone przez tabelę przestawną i podąża za nim: przestaw pola, a wykres przerysuje się razem z nimi.

  1. Kliknij wewnątrz tabeli przestawnej, którą chcesz przedstawić na wykresie.
  2. Kliknij Wykres przestawny.
  3. Wybierz typ wykresu.
  4. Przeciągnij wykres na miejsce na arkuszu.

Wskazówka Nie masz jeszcze tabeli przestawnej? Zbuduj ją najpierw poleceniem Tabela przestawna. Jeśli zaznaczone komórki nie wystarczą do tego wykresu, nic nie zostanie wstawione: okno pokaże, czego brakuje i jak poprawić zaznaczenie.

Wykres przestawny

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Wykresy

Tworzy wykres powiązany z tabelą przestawną, w której jesteś: przedstawia podsumowanie i podąża za nim, gdy przestawiasz pola.

  1. Kliknij dowolną komórkę wewnątrz tabeli przestawnej, którą chcesz przedstawić na wykresie.
  2. Kliknij Wykres przestawny.
  3. Wybierz żądany typ wykresu.
  4. Przeciągnij wykres na miejsce w arkuszu.

Wskazówka To to samo polecenie Wykres przestawny, gdziekolwiek je znajdziesz.

Wykres przebiegu liniowy

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Wykresy przebiegu w czasie i filtry › Wykresy przebiegu w czasie

Miniaturowy wykres liniowy mieszczący się w jednej komórce, obok liczb, które opisuje. Użyj go, aby pokazać trend, nie oddając miejsca całemu wykresowi.

  1. Zaznacz komórki z wierszem wartości.
  2. Kliknij Wykres przebiegu liniowy.
  3. Wybierz komórkę, w której ma się pojawić wykres przebiegu.
  4. Potwierdź, aby go narysować.

Wskazówka Poszerz kolumnę i nieco podwyższ wiersz: wykres przebiegu jest czytelny tylko na tyle, na ile pozwala mieszcząca go komórka.

Wykres przebiegu kolumnowy

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Wykresy przebiegu w czasie i filtry › Wykresy przebiegu w czasie

Miniaturowy wykres słupkowy w jednej komórce. Lepszy od linii, gdy wartości są osobnymi pomiarami, a nie ciągłym trendem.

  1. Zaznacz komórki z wierszem wartości.
  2. Kliknij Wykres przebiegu kolumnowy.
  3. Wybierz komórkę, w której ma się pojawić wykres przebiegu.
  4. Potwierdź, aby go narysować.

Wskazówka Trzymaj wykres przebiegu obok jego liczb: te dwie rzeczy mają być czytane razem.

Wykres przebiegu zysk/strata

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Wykresy przebiegu w czasie i filtry › Wykresy przebiegu w czasie

Miniaturowy wykres pokazujący jedynie kierunek każdej wartości, powyżej albo poniżej linii, i pomijający jej wielkość. Dobry do serii wyników.

  1. Zaznacz komórki z wierszem wartości.
  2. Kliknij Wykres przebiegu zysk/strata.
  3. Wybierz komórkę, w której ma się pojawić wykres przebiegu.
  4. Potwierdź, aby go narysować.

Wskazówka Użyj go, gdy liczy się tylko znak każdej wartości; Wykres przebiegu kolumnowy pokazuje także jej wielkość.

Fragmentator

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Wykresy przebiegu w czasie i filtry
  • Okienko › Tabela

Dodaje panel przycisków, które filtrują dane w miarę klikania, dzięki czemu każdy może zawęzić widok bez otwierania menu filtru.

  1. Kliknij wewnątrz tabeli lub tabeli przestawnej, którą chcesz przefiltrować.
  2. Kliknij Fragmentator.
  3. Wybierz pole do filtrowania w otwartym oknie dialogowym.
  4. Klikaj przyciski na fragmentatorze, aby zawęzić dane.

Wskazówka Fragmentator pokazuje, które wartości są aktywne, więc obowiązujący filtr pozostaje widoczny na arkuszu.

Wstaw fragmentator

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Wykresy przebiegu w czasie i filtry
  • Okienko › Tabela

Dodaje obok tabeli panel przycisków; kliknięcie jednego z nich filtruje tabelę do tej wartości. To najprzyjaźniejszy filtr dla tabeli, z której będą korzystać inni.

  1. Kliknij dowolną komórkę wewnątrz tabeli.
  2. Kliknij Fragmentator.
  3. Otworzy się okno dialogowe, w którym wybierasz, po czym fragmentator filtruje.
  4. Kliknij przycisk na fragmentatorze, aby przefiltrować tabelę do tej wartości.

Wskazówka Zaznacz potem fragmentator, aby skorzystać z jego ustawień układu i stylu.

Oś czasu

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Wykresy przebiegu w czasie i filtry

Suwak dla dat: przeciągnij po nim, aby zawęzić dane do okresu, zamiast wybierać daty z listy.

  1. Kliknij wewnątrz tabeli lub tabeli przestawnej, którą chcesz przefiltrować.
  2. Kliknij Oś czasu.
  3. Wybierz pole daty w otwartym oknie dialogowym.
  4. Przeciągnij po pasku, aby wybrać interesujący cię okres.

Wskazówka Potrzebuje pola z prawdziwymi datami; aby filtrować po czymkolwiek innym, użyj fragmentatora.

Konstruktor formuł (Wstaw funkcję)

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Funkcje
Shift+F3

Otwiera Konstruktor formuł, w którym budujesz formułę z całej biblioteki funkcji albo rozumiesz tę, którą komórka już zawiera. Każdy argument ma własne pole, a jego wartość i wynik aktualizują się w trakcie pisania.

  1. Kliknij komórkę, w której ma być formuła, albo taką, która już zawiera formułę.
  2. Kliknij fx obok paska formuły albo kliknij Wstaw funkcję.
  3. Wyszukaj funkcję po nazwie lub po tym, co robi, albo wybierz kategorię, a następnie naciśnij Enter, aby ją dodać.
  4. Wypełnij pola argumentów: każde pokazuje swoją wartość, a wynik poniżej aktualizuje się w trakcie pisania.
  5. Sprawdź karty Struktura i Sugestie, a następnie kliknij Wstaw (Aktualizuj, jeśli komórka miała już formułę).

Wskazówka Naciśnij F4, aby przełączyć odwołanie między względnym a bezwzględnym ($A$1). Gdy Sugestie znajdą problem, Popraw naprawia całą formułę jednym kliknięciem, a Ctrl+Z to cofa.

Autosumowanie

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Funkcje
  • Pasek narzędzi
Alt+=

Najszybszy sposób na zsumowanie kolumny lub wiersza: Tabulys patrzy na komórki powyżej zaznaczenia lub na lewo od niego i sam wpisuje sumę.

  1. Kliknij pustą komórkę pod kolumną liczb albo na prawo od wiersza.
  2. Kliknij Autosumowanie.
  3. Sprawdź zakres proponowany przez Tabulys i popraw go, jeśli nie o ten ci chodziło.
  4. Potwierdź, aby wpisać formułę do komórki.

Wskazówka Kliknij strzałkę obok polecenia Autosumowanie, aby wybrać inne podsumowanie zamiast zwykłej sumy.

Suma

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Funkcje
  • Pasek narzędzi
Alt+=

Wpisuje sumę ciągu liczb nad zaznaczoną komórką albo na lewo od niej. To najszybszy sposób na domknięcie kolumny lub wiersza liczb.

  1. Zaznacz pustą komórkę tuż pod kolumną liczb albo tuż na prawo od wiersza.
  2. Kliknij Suma.
  3. Sprawdź podjęty zakres i popraw go, jeśli został oszacowany za krótko.
  4. Potwierdź formułę, aby wpisać sumę do komórki.

Wskazówka Kliknij strzałkę obok polecenia Suma, aby poznać pozostałe szybkie obliczenia na tym samym ciągu komórek.

Ostatnio używane

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Funkcje › Według kategorii

Krótka lista funkcji, po które sięgałeś ostatnio, dzięki czemu ta, której używasz wciąż na nowo, jest o jedno kliknięcie stąd.

  1. Kliknij komórkę, w której ma się znaleźć wynik.
  2. Kliknij Ostatnio używane: Konstruktor formuł otworzy się w tej kategorii.
  3. Wybierz funkcję z listy.
  4. Uzupełnij jej argumenty, a następnie potwierdź.

Wskazówka Lista powstaje z tego, czego naprawdę używasz, więc pozostaje pusta, dopóki nie użyjesz jakiejś funkcji.

Finansowe

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Funkcje › Według kategorii

Finansowy zakątek biblioteki: funkcje dotyczące kredytów, odsetek i inwestycji.

  1. Kliknij komórkę, w której ma się znaleźć wynik.
  2. Kliknij Finansowe: Konstruktor formuł otworzy się w tej kategorii.
  3. Wybierz potrzebną funkcję.
  4. Uzupełnij jej argumenty, a następnie potwierdź.

Wskazówka Jeśli szukanej funkcji nie ma na tej liście, polecenie Wstaw funkcję sięga do całej biblioteki.

Logiczne

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Funkcje › Według kategorii

Funkcje, które sprawdzają warunek i odpowiadają prawdą albo fałszem. Sięgaj po nie, gdy komórka ma reagować na dane, zamiast trzymać stałą wartość.

  1. Kliknij komórkę, w której ma się znaleźć wynik.
  2. Kliknij Logiczne: Konstruktor formuł otworzy się w tej kategorii.
  3. Wybierz potrzebną funkcję.
  4. Uzupełnij jej argumenty, a następnie potwierdź.

Wskazówka Funkcji logicznej używa się często wewnątrz innej formuły, aby zdecydować, na czym pracuje jej reszta.

Tekstowe

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Funkcje › Według kategorii

Funkcje, które tną, łączą, porządkują lub zmieniają wielkość liter tekstu z komórek. Przydają się, gdy dane przychodzą w złej postaci.

  1. Kliknij komórkę, w której ma się znaleźć wynik.
  2. Kliknij Tekstowe: Konstruktor formuł otworzy się w tej kategorii.
  3. Wybierz potrzebną funkcję.
  4. Uzupełnij jej argumenty, a następnie potwierdź.

Wskazówka Wynikiem jest nowa wartość w komórce z formułą; tekst, który ona czyta, zostaje dokładnie taki, jaki był.

Data i godzina

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Funkcje › Według kategorii

Funkcje dotyczące dat i godzin, od dzisiejszej daty i bieżącej godziny po obliczenia, które na nich budujesz.

  1. Kliknij komórkę, w której ma się znaleźć wynik.
  2. Kliknij Data i godzina: Konstruktor formuł otworzy się w tej kategorii.
  3. Wybierz potrzebną funkcję.
  4. Uzupełnij jej argumenty, a następnie potwierdź.

Wskazówka Data wyliczona przez formułę przesuwa się dopiero wtedy, gdy skoroszyt się przeliczy, a tym rządzą Opcje obliczania.

Wyszukiwanie i odwołania

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Funkcje › Według kategorii

Funkcje, które przeszukują tabelę w poszukiwaniu pasującej wartości albo wskazują komórkę po jej położeniu, a nie po adresie.

  1. Kliknij komórkę, w której ma się znaleźć wynik.
  2. Kliknij Wyszukiwanie i odwołania: Konstruktor formuł otworzy się w tej kategorii.
  3. Wybierz potrzebną funkcję.
  4. Uzupełnij jej argumenty, a następnie potwierdź.

Wskazówka Nazwanie przeszukiwanego zakresu poleceniem Definiuj nazwę czyni takie formuły znacznie łatwiejszymi do odczytania później.

Matematyczne i trygonom.

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Funkcje › Według kategorii

Arytmetyka, zaokrąglanie i trygonometria, od codziennych działań po te wyspecjalizowane.

  1. Kliknij komórkę, w której ma się znaleźć wynik.
  2. Kliknij Matematyczne i trygonom., a Konstruktor formuł otworzy się w tej kategorii.
  3. Wybierz potrzebną funkcję.
  4. Uzupełnij jej argumenty, a następnie potwierdź.

Wskazówka Do zwykłej sumy kolumny Autosumowanie jest szybsze niż wybieranie funkcji stąd.

Więcej funkcji

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Funkcje › Według kategorii

Kategorie, których nie obejmują pozostałe przyciski, tak aby nic w bibliotece nie było poza zasięgiem.

  1. Kliknij komórkę, w której ma się znaleźć wynik.
  2. Kliknij Więcej funkcji: Konstruktor formuł otworzy się w tej kategorii.
  3. Wybierz kategorię, a potem potrzebną funkcję.
  4. Uzupełnij jej argumenty, a następnie potwierdź.

Wskazówka Jeśli nie masz pewności, w której kategorii mieszka funkcja, polecenie Wstaw funkcję pokazuje je wszystkie w jednym miejscu.

Wstaw Python

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Funkcje › Python

Wpisuje do komórki formułę Pythona. Kod pisze się w oknie, które przy każdym naciśnięciu klawisza pokazuje wartość, jaką przyjmie komórka — albo błąd wraz z jego wierszem. Kod odczytuje arkusz przez xl("A1:C9"), a ostatnia obliczona wartość jest tą, którą pokazuje komórka.

  1. Zaznacz komórkę, w której znajdzie się formuła.
  2. Kliknij Wstaw Python.
  3. Napisz kod. Enter dodaje wiersz, Tab wcina, a xl("A1:C9") odczytuje arkusz.
  4. Przeczytaj pasek Wynik: pokazuje wartość, jaką przyjmie komórka, albo błąd wraz z jego wierszem.
  5. Kliknij Wstaw. Komórka zawiera =PY("…") i przelicza się jak każda inna formuła.

Wskazówka Wywołaj polecenie ponownie na tej samej komórce, aby otworzyć kod i go zmienić. Dostępny tu Python to zadeklarowany podzbiór: nie ma bibliotek do zaimportowania, a to, czego brakuje, mówi o tym zamiast po cichu zawodzić.

Edytor Pythona

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Funkcje › Python

Pokazuje kod Python, który niesie ze sobą skoroszyt — po jednym fragmencie na komórkę — i pozwala go czytać oraz zmieniać. Tabulys nie wykonuje Pythona: kod podróżuje wraz z plikiem, więc to, co tu napiszesz, wykona się tam, gdzie skoroszyt zostanie otwarty z silnikiem Pythona.

  1. Kliknij Edytor.
  2. Wybierz fragment z listy po lewej: każdy nazywa arkusz i komórkę, która go zawiera.
  3. Pisz w obszarze kodu. Enter zaczyna nowy wiersz, zachowując wcięcie; Tab wcina.
  4. Przeczytaj pasek pod edytorem: nazywa pierwszą rzecz, która się nie zgadza, albo komórki, które kod odczytuje.
  5. Naciśnij Zastosuj lub Ctrl+Enter, aby zmieniony kod wrócił do komórek.

Wskazówka Lista zawiera tylko kod Python, który skoroszyt już ma: te komórki pochodzą ze skoroszytu utworzonego w programie Excel, a Tabulys odczytuje je, edytuje i zapisuje, nie wykonując ich.

Inicjowanie języka Python

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Funkcje › Python
  1. Kliknij Inicjowanie.
  2. Napisz kod otwierający sesję Pythona skoroszytu: importy i funkcje pomocnicze, które każda formuła Pythona uzna za oczywiste.
  3. Przeczytaj pasek pod kodem: nazywa pierwszy błąd wraz z wierszem i kolumną, a kliknięcie przenosi tam kursor.
  4. Spójrz na kolumnę „Co znajdują formuły”: wymienia nazwy, które Twój kod zostawia gotowe dla formuł.
  5. Kliknij Zapisz. Kod podróżuje razem z plikiem.

Resetuj obliczenia

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Funkcje › Python

Wyrzuca sesję obliczeń — graf zależności, zapamiętane formuły i wartości zapisane w komórkach z formułami — i zaczyna od nowa od tekstu formuł. W przeciwieństwie do Oblicz teraz, które odświeża to, co nieaktualne, Resetowanie nie ufa niczemu, co już tam było. To polecenie dla skoroszytu z zewnątrz, którego zapisanych wartości nikt nigdy nie sprawdził.

  1. Kliknij Resetuj.
  2. Przeczytaj zestawienie: ile jest komórek z formułami, ile z nich niesie zapisaną wartość i ile z tych wartości nie zgadza się z tym, co formuła oblicza teraz.
  3. Spójrz na listę: każdy wiersz podaje arkusz i komórkę oraz pokazuje wartość zapisaną obok obliczonej.
  4. Wybierz Wszystko, aby wyczyścić i przeliczyć, albo Tylko wyniki, aby wyczyścić i poczekać na następne obliczenie.
  5. Kliknij Resetuj.

Wskazówka Resetowania nie cofa Ctrl+Z: tak jak Oblicz teraz, przelicza wartości pochodne. Formuły ulotne, takie jak LOS(), są liczone osobno i nigdy jako niezgodne — zmieniają się za każdym razem z natury. W menu obie opcje następują bezpośrednio po pozycji Resetuj.

Obrazy

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Ilustracje

Umieszcza na arkuszu obraz z tego urządzenia, z plików w Aerarysie lub z biblioteki Zdjęcia: logo, zdjęcie, schemat przygotowany gdzie indziej.

  1. Kliknij mniej więcej tam, gdzie ma stanąć obraz.
  2. Kliknij Obrazy.
  3. W oknie dialogowym wybierz źródło w lewej kolumnie: To urządzenie, Aerarys lub Zdjęcia.
  4. Przejrzyj foldery i kliknij wybrany obraz, aby go zaznaczyć.
  5. Kliknij Wstaw (albo kliknij obraz dwukrotnie).
  6. Aby wstawić więcej obrazów, kliknij każdy z tych, które chcesz: okno liczy je na dole i są wstawiane w kolejności wybierania.
  7. Obrazy wstawione razem są przesunięte względem siebie, dzięki czemu żaden nie zasłania pozostałych.
  8. Przeciągnij obraz na miejsce albo pociągnij za róg, aby zmienić jego rozmiar.

Wskazówka W menu polecenie Obrazy otwiera podmenu z pozostałymi źródłami, z których może pochodzić obraz.

Kształty

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Ilustracje

Rysuje po arkuszu linie, strzałki i figury geometryczne: strzałkę między dwoma blokami, ramkę wokół wyniku, wskazanie liczby, która wymaga wyjaśnienia.

  1. Kliknij Kształty.
  2. Wybierz kształt spośród pokazanych.
  3. Przeciągnij po arkuszu, aby narysować go w wybranym rozmiarze.
  4. Przeciągnij sam kształt, aby go przesunąć.

Wskazówka Kształty unoszą się nad siatką, więc komórki pod spodem zachowują swoje wartości i formatowanie.

Ikony

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Ilustracje

Wstawia gotowy symbol z wbudowanej kolekcji, przydatny do oznaczenia stanu lub zatytułowania kolumny bez rysowania czegokolwiek samemu.

  1. Kliknij mniej więcej tam, gdzie ma stanąć ikona.
  2. Kliknij Ikony.
  3. Otworzy się galeria ze wszystkimi ikonami, pogrupowanymi według kategorii.
  4. Wybierz symbol z otwartej kolekcji.
  5. Potwierdź, aby go umieścić, a następnie przeciągnij na właściwe miejsce.

Wskazówka Jeśli potrzebujesz znaku, który da się wpisać wewnątrz komórki, lepszym wyborem jest Symbol.

Modele 3D

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Ilustracje

Wstawia obiekt, na który możesz spojrzeć pod dowolnym kątem, wybierając widok z galerii.

  1. Kliknij Modele 3D.
  2. Otworzy się galeria z dwunastoma gotowymi bryłami: kliknij jedną, aby wstawić ją do arkusza, zakotwiczoną w zaznaczonej komórce.
  3. Aby użyć własnego pliku, kliknij To urządzenie na dole galerii i wybierz plik .glb, .gltf, .obj lub .stl.
  4. Zaznacz model.
  5. Przeciągnij model, aby go przenieść, albo uchwyt, aby zmienić jego rozmiar.

SmartArt

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Ilustracje

Pokazuje krótki zestaw myśli jako gotowy diagram — sekwencję, cykl, hierarchię — zamiast zmuszać Cię do rysowania prostokątów i strzałek.

  1. Kliknij komórkę, do której chcesz zakotwiczyć diagram.
  2. Kliknij SmartArt.
  3. Wpisz tekst: jeden wiersz na kazde pole - Enter dodaje wiersz, Tab zamienia go w podpunkt.
  4. Wybierz uklad, ktorego miniatura pokazuje to, o co Ci chodzi, wybierz kolor i przed zatwierdzeniem spojrz na podglad.

Wskazówka Diagram unosi krótką listę o wiele lepiej niż długą: ogranicz każdy wpis do kilku słów, aby pozostał czytelny w rozmiarze strony.

Zrzut ekranu

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Ilustracje

Fotografuje ekran, okno lub kartę przeglądarki i wstawia na arkusz wybraną część.

  1. Kliknij komórkę, do której chcesz zakotwiczyć obraz.
  2. Kliknij Zrzut ekranu.
  3. W oknie dialogowym przeglądarki wybierz ekran, okno lub kartę do przechwycenia i potwierdź.
  4. Zrzut otwiera się w całości i już zaznaczony: przeciągnij po nim, aby zachować tylko fragment, albo przeciągnij uchwyty zaznaczenia.
  5. Przechwyć ponownie robi nowy zrzut; Cały zrzut przywraca całe zaznaczenie.
  6. Kliknij Wstaw: zaznaczony obszar zostanie wstawiony na arkusz jako obraz, zakotwiczony w aktywnej komórce.

Wskazówka Na arkusz trafia tylko zaznaczony obszar — przyciemniona część zostaje poza nim. Przechwytywanie ekranu wymaga wersji przeglądarkowej: w aplikacji na komputer polecenie jest wyłączone.

Pole tekstowe

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Tekst, łącza i symbole

Rysuje ramkę mieszczącą tekst w dowolnym miejscu arkusza, niezależnie od siatki: tytuł nad wykresem, podpis, uwagę obok bloku liczb.

  1. Kliknij Pole tekstowe: pole pojawi się przy aktywnej komórce z kursorem już w środku.
  2. Wpisz tekst; Enter rozpoczyna nowy akapit.
  3. Zaznacz część tekstu, przeciągając, klikając dwukrotnie wyraz lub za pomocą Shift+strzałek, i sformatuj ją poleceniami czcionki albo skrótami Ctrl+B, Ctrl+I, Ctrl+U.
  4. Naciśnij Esc lub kliknij poza polem, aby zatwierdzić; aby ponownie edytować tekst, kliknij dwukrotnie pole albo zaznacz je i naciśnij Enter.

Wskazówka Gdy pole jest zaznaczone, ale nie jest edytowane, polecenia czcionki i wyrównania formatują cały jego tekst. Tekst nie znajduje się w komórce, więc żadna formuła nie może go odczytać.

Nagłówek i stopka

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Tekst, łącza i symbole

Zapisuje to, co powtarza się u góry i u dołu każdej drukowanej strony. Każdy pas ma trzy części — lewa, środek i prawa — a strona pokazana powyżej to ta, która zostanie wydrukowana.

  1. Kliknij Nagłówek i stopka.
  2. Pisz w polu Lewa, Środek lub Prawa nagłówka, stopki albo obu.
  3. Aby dodać numer strony, datę lub nazwę arkusza, ustaw kursor i naciśnij przycisk pola.
  4. Włącz Inna pierwsza strona lub Inne strony parzyste i nieparzyste, aby napisać osobną wersję.
  5. Kliknij OK.

Wskazówka Podgląd rozwiązuje pola z prawdziwą nazwą arkusza, nazwą pliku i liczbą stron. Wpisz &&, aby wydrukować znak &.

WordArt

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Tekst, łącza i symbole

Umieszcza na arkuszu ozdobny nagłówek. Słowa piszesz i ich wygląd wybierasz w tym samym oknie, więc trzydzieści kafelków pokazuje twój własny tekst już podczas pisania.

  1. Kliknij WordArt.
  2. Wpisz tekst: podgląd i wszystkie trzydzieści kafelków stylu są rysowane na nowo twoimi słowami.
  3. Kliknij styl, który chcesz.
  4. Kliknij Wstaw. WordArt siada na zaznaczonej komórce jako pole tekstowe bez wypełnienia i bez konturu i pozostaje zaznaczony.

Wskazówka WordArt jest obiektem jak każdy inny: przenosi się, skaluje, rozmieszcza i usuwa. Aby zmienić jego wygląd później, zostaw go zaznaczonego: Style WordArt, Wypełnienie tekstu, Kontur tekstu i Efekty tekstowe działają na niego.

Wiersz podpisu

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Tekst, łącza i symbole

Oznacza miejsce, w którym plik ma zostać podpisany: na arkuszu pojawiają się X, kreska oraz imię i stanowisko osoby, która ma podpisać. Merydion nie zbiera samego podpisu — plik podpisuje się w programie Excel, usługą podpisu albo ręcznie na wydruku.

  1. Zaznacz komórkę, w której chcesz wiersz podpisu.
  2. Kliknij Wiersz podpisu.
  3. Wypełnij sugerowanego podpisującego i jego stanowisko: to dwa wiersze, które pojawią się pod kreską.
  4. Adres e-mail i instrukcje są opcjonalne i nie pojawiają się na arkuszu: podróżują wewnątrz pliku, dla tego, kto zbiera podpis.
  5. Wybierz, czy podpisujący może dodać komentarz i czy data podpisania pojawi się w wierszu, a następnie kliknij Wstaw.
  6. Wiersz podpisu zachowuje się jak każdy inny obraz: zaznacz go, aby przesunąć lub zmienić rozmiar, albo naciśnij Ctrl+Z, aby go usunąć.

Wskazówka Każde pole może pozostać puste: wiersz podpisu bez nazwiska pokazuje tylko X i kreskę — formularz do podpisania ręcznie.

Pole wyboru

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Tekst, łącza i symbole

Umieszcza w zaznaczonych komórkach pole do zaznaczenia. Pole jest formatowaniem komórki, więc wędruje razem z nią przy sortowaniu, filtrowaniu i wstawianiu wiersza; wartość pozostaje PRAWDA lub FAŁSZ, a formuły czytają ją tak jak wcześniej.

  1. Zaznacz komórki, w których chcesz pole.
  2. Kliknij Pole wyboru.
  3. Kliknij pole, aby je zaznaczyć, albo zaznacz kilka komórek i naciśnij spację, aby przełączyć je razem.
  4. Aby usunąć pola, zaznacz komórki ponownie i kliknij Pole wyboru jeszcze raz.

Wskazówka Puste komórki stają się FAŁSZ; te, które już zawierają tekst, liczby lub formułę, pozostają nietknięte. Pierwsze naciśnięcie Delete usuwa zaznaczenia, drugie usuwa pola.

Obiekt

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Tekst, łącza i symbole

Umieszcza w skoroszycie plik utworzony w innym programie. Plik podróżuje razem ze skoroszytem, a w arkuszu widać jego zawartość albo ikonę z podpisem.

  1. Kliknij Obiekt.
  2. Wybierz, jak ma wyglądać: zawartość (tylko obrazy) albo ikona z podpisem.
  3. Wpisz podpis albo pozostaw go pustym, aby użyć nazwy pliku.
  4. Kliknij Wybierz plik… i wskaż plik, który ma podróżować w skoroszycie.

Wskazówka Zawartość pokazują tylko pliki, które da się narysować; pozostałe pojawiają się jako ikona z podpisem, a sam plik i tak zostaje w skoroszycie.

Równanie

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Tekst, łącza i symbole

Dodaje na arkuszu wzór matematyczny. Wzór trafia do własnego pola tekstowego, które potem przesuwa się, skaluje i porządkuje jak każdy inny obiekt.

  1. Kliknij Równanie.
  2. Zbuduj wzór w oknie: wpisuj litery i cyfry, kliknij strukturę — ułamek, pierwiastek — aby ją dodać, i symbol, aby go wstawić.
  3. Przechodź między częściami struktury klawiszem Tab albo kliknij od razu w tę, której potrzebujesz.
  4. Kliknij Wstaw. Wzór staje na zaznaczonej komórce, w polu wymierzonym na niego. Aby zmienić go później, zaznacz go i kliknij Równanie ponownie: to samo okno otwiera się na nim, a przycisk mówi Aktualizuj.

Wskazówka Wpisz odwrotny ukośnik z nazwą, a potem spację, aby otrzymać symbol: \alpha staje się α, \sum staje się ∑. Nazwy to te, które są pokazane w oknie pod symbolami. Dla znanego wzoru otwórz podmenu Równanie i wybierz go z listy — otwiera się już napisany, gotowy do poprawek.

Symbol

Gdzie to znaleźć
  • Wstawianie › Tekst, łącza i symbole

Wstawia znak, którego nie oferuje klawiatura: symbol waluty, literę z akcentem, strzałkę, znak matematyczny.

  1. Kliknij tam, gdzie ma trafić znak.
  2. Kliknij Symbol.
  3. Znajdź szukany znak w otwartym oknie dialogowym.
  4. Potwierdź, aby go wstawić.

Wskazówka Jeśli chodzi ci raczej o znak obrazkowy niż o wpisywany znak pisma, lepiej pasują Ikony.

Powrót do przewodnika

Produktywność, made in Italy.

Daj swojemu zespołowi cały pakiet — prosty, bezpieczny i w pełni Twój.