Przewodnik po Tabulysie

Formuły i funkcje

Korzystaj z paska formuły, autouzupełniania, autosumowania i nazwanych zakresów.

Pisanie formuł

  1. Zaznacz komórkę i wpisz =, aby rozpocząć formułę.
  2. Kliknij komórkę lub wpisz jej odwołanie, np. A1, aby użyć jej wartości.
  3. Łącz odwołania z operatorami, np. + - * /, aby wykonać obliczenia.
  4. Odwołaj się do zakresu za pomocą dwukropka, np. A1:A10.
  5. Naciśnij Enter, aby zatwierdzić; komórka pokazuje wynik, a pasek formuły — formułę.

Wskazówka Użyj znaku $, aby zablokować odwołanie, np. $A$1, tak aby nie przesuwało się podczas kopiowania lub wypełniania formuły.

Wskazywanie komórek i zakresów w formule

Podczas pisania formuły możesz utworzyć odwołanie, wskazując je na arkuszu zamiast wpisywać jego adres, tak jak w programie Excel.

  1. Wpisz =, aby rozpocząć formułę, a następnie operator, przecinek lub nawias otwierający: właśnie w tym miejscu można wstawić odwołanie.
  2. Kliknij komórkę, aby wpisać jej odwołanie, lub przeciągnij po komórkach, aby wpisać zakres; kolejne kliknięcie zastępuje właśnie wskazane odwołanie.
  3. Przytrzymaj Shift i kliknij, aby rozszerzyć zakres, lub przytrzymaj Ctrl i kliknij, aby dodać kolejne odwołanie po przecinku; kliknij nagłówek kolumny lub wiersza, aby wskazać całe kolumny lub wiersze.
  4. Na klawiaturze po operatorze naciskaj strzałki, aby wskazać sąsiednią komórkę, a Shift+strzałka, aby rozszerzyć zakres; naciśnij F2, aby przełączać się między przesuwaniem kursora w tekście a wskazywaniem komórek.
  5. Aby użyć zakresu z innego arkusza, kliknij jego kartę i wskaż komórki: odwołanie zawiera nazwę arkusza, a Enter przenosi z powrotem do komórki z formułą.

Wskazówka Każde odwołanie ma własny kolor, a ten sam kolor obrysowuje jego zakres na arkuszu. Naciśnij F4, aby przełączyć odwołanie między względnym a bezwzględnym ($A$1). Podczas wskazywania pasek stanu pokazuje Wskaż.

Odwołania do arkuszy, całych kolumn i innych skoroszytów

Formuła może odwoływać się do komórek w innych arkuszach i innych skoroszytach, do całych kolumn i wierszy oraz do list wartości zapisanych w nawiasach klamrowych, w tym samym zapisie co w programie Excel. Jeśli formuły nie da się odczytać, Tabulys jej nie przyjmuje i wskazuje, gdzie ją poprawić.

  1. Aby odwołać się do innego arkusza, wpisz jego nazwę i wykrzyknik: =Sprzedaż!B2. Jeśli nazwa zawiera spacje lub symbole, ujmuje się ją w apostrofy: ='Sprzedaż 2024'!B2; Tabulys sam dodaje lub usuwa apostrofy po zatwierdzeniu.
  2. Aby odwołać się do całej kolumny lub wiersza, wpisz tylko litery lub tylko cyfry: =SUM(B:B), =SUM(2:2), =SUM(B:D). Tabulys odczytuje tylko tę część arkusza, która zawiera dane, więc pozostają szybkie.
  3. Aby odwołać się do tej samej komórki w kilku kolejnych arkuszach, wpisz pierwszy i ostatni arkusz oddzielone dwukropkiem: =SUM(Styczeń:Marzec!B2). Liczą się wszystkie arkusze leżące między nimi, także te przeniesione tam później.
  4. Aby podać listę wartości, wpisz je w nawiasach klamrowych, z przecinkiem między kolumnami i średnikiem między wierszami: =SUM({1,2;3,4}).
  5. Odwołanie do innego skoroszytu, tak jak w pliku programu Excel, pokazuje ścieżkę pliku i ma wartość zapamiętaną w pliku: Tabulys nie aktualizuje go z sieci.

Wskazówka Jeśli naciśniesz Enter w formule, której nie da się odczytać, na przykład z niezamkniętym nawiasem, edytor pozostaje otwarty, a komunikat informuje, czego brakuje i przy którym znaku; fragment do poprawienia jest już zaznaczony.

Sugestie formuł

Podczas edytowania formuły Tabulys wyświetla autouzupełnianie nazw funkcji w stylu programu Excel oraz etykietę ekranową z sygnaturą bieżącej funkcji.

  1. Wpisz = i kilka pierwszych liter nazwy funkcji, aby otworzyć listę autouzupełniania.
  2. Naciśnij strzałkę w górę lub w dół, aby poruszać się po pasujących nazwach.
  3. Naciśnij Enter, Tab lub kliknij, aby wstawić funkcję z otwartym nawiasem i kursorem wewnątrz.
  4. Kontynuuj wpisywanie argumentów; etykieta ekranowa pokazuje sygnaturę z bieżącym argumentem wytłuszczonym.
  5. Naciśnij Esc, aby zamknąć listę sugestii bez jej akceptacji.

AutoSumowanie

  1. Zaznacz komórkę poniżej kolumny liczb lub po prawej stronie wiersza.
  2. Naciśnij Alt+= lub kliknij AutoSumowanie.
  3. Sprawdź zakres zgadnięty przez Tabulys w edytowalnej formule =SUM(range).
  4. Naciśnij Enter, aby zatwierdzić sumę.
  5. Użyj strzałki AutoSumowanie, aby wybrać Średnia, Licznik, Maks. lub Min.

Wskazówka Zaznacz najpierw zakres, a AutoSumowanie wypełni sumy poniżej lub po prawej stronie w jednym kroku.

Nazwy zdefiniowane

Nadaj komórce lub zakresowi nazwę i używaj jej w formułach, np. =SUM(Taxes).

  1. Zaznacz komórki do nazwania.
  2. Wpisz nazwę w polu Nazwa i naciśnij Enter, aby zdefiniować ją dla zaznaczenia.
  3. Użyj tej nazwy w formule zamiast odwołań.
  4. Otwórz Menedżera nazw za pomocą Ctrl+F3, aby tworzyć, edytować lub usuwać nazwy.
  5. Naciśnij Ctrl+Shift+F3, aby tworzyć nazwy na podstawie etykiet w pierwszym wierszu zaznaczenia.

Wskazówka Nazwy są rozpoznawane najpierw w zakresie lokalnym arkusza, a następnie globalnym, tak samo jak w programie Excel. Jeśli nazwa zostanie odrzucona, komunikat mówi dlaczego; odwołanie zapisane bez arkusza otrzymuje aktywny arkusz.

Pokaż formuły

  1. Kliknij Pokaż formuły lub naciśnij Ctrl+` (klawisz akcentu).
  2. Zamiast obliczonych wyników w komórkach widoczne będą teksty formuł: dotyczy to arkusza, na którym jesteś, a przycisk pozostaje wciśnięty, dopóki ten arkusz pokazuje formuły.
  3. Wyłącz tę opcję w ten sam sposób, aby powrócić do wyświetlania wyników.

Wskazówka Opcja Pokaż formuły to wyłącznie ustawienie widoku; nie zmienia danych ani eksportu PDF. Każdy arkusz ma własne ustawienie, a plik je zapisuje, tak jak w Excelu: dlatego włączenie lub wyłączenie tej opcji oznacza skoroszyt jako zmodyfikowany.

Zaznaczanie zakresu w siatce (RefEdit)

Pola odwołań w oknach dialogowych pozwalają zaznaczyć zakres bezpośrednio na arkuszu zamiast wpisywać adres.

  1. Otwórz okno dialogowe z polem odwołania, takie jak Szukaj wyniku, Konsoliduj, Sprawdzanie poprawności danych lub Menedżer nazw.
  2. Kliknij mały przycisk RefEdit obok pola odwołania; okno dialogowe zwija się do cienkiego paska.
  3. Zaznacz zakres w siatce — w razie potrzeby przełącz arkusz lub przytrzymaj Ctrl, aby dodać kolejne obszary.
  4. Adres bezwzględny jest wpisywany do pola w trakcie zaznaczania, z nazwą arkusza, gdy znajduje się on na innym arkuszu.
  5. Kliknij przycisk przywracania na pasku albo naciśnij Enter lub Esc, aby rozwinąć okno dialogowe z przechwyconym odwołaniem.

Wskazówka Odwołanie nadal można wpisać ręcznie; przycisk RefEdit to tylko szybsza alternatywa.

Model obliczeń: daty 1904, obliczenia iteracyjne i precyzja

Tabulys respektuje opcje obliczeń skoroszytu zapisane w pliku: system dat 1904, obliczenia iteracyjne dla odwołań cyklicznych, ponowne przeliczenie przy otwarciu oraz precyzję jak przy wyświetlaniu.

  1. Plik zapisany z systemem dat 1904 (starsza opcja Maców) poprawnie pokazuje daty, bez przesunięcia o 1462 dni: każda funkcja daty i każda komórka sformatowana jako data korzysta z epoki skoroszytu.
  2. Aby umożliwić rozwiązanie odwołania cyklicznego, otwórz Opcje obliczania i włącz Włącz obliczenia iteracyjne; Tabulys powtarza obliczenia, aż wartości się ustabilizują lub zostanie osiągnięty limit iteracji.
  3. Plik, który wymaga pełnego przeliczenia przy otwarciu, jest w pełni przeliczany po otwarciu, z pominięciem wartości z pamięci podręcznej.
  4. Gdy skoroszyt używa precyzji jak przy wyświetlaniu, wynik formuły jest zaokrąglany do liczby miejsc dziesiętnych pokazywanej przez jego format liczbowy, zanim użyją go inne komórki.

Wskazówka Obliczenia iteracyjne i system dat są odtwarzane wraz z plikiem; pozostaw obliczenia iteracyjne wyłączone, chyba że naprawdę potrzebujesz odwołań cyklicznych.

Formuły tablicowe (Ctrl+Shift+Enter)

Formuła tablicowa to jedna formuła, która wypełnia cały zakres: każda komórka zakresu pokazuje część wyniku, dokładnie jak w programie Excel.

  1. Zaznacz zakres, który ma wypełnić wynik, na przykład B1:B3, i wpisz formułę, na przykład =A1:A3*$D$1.
  2. Naciśnij Ctrl+Shift+Enter zamiast Enter: formuła zostaje wprowadzona do każdej komórki zaznaczenia jako jedna formuła tablicowa. Gdy zaznaczona jest tylko jedna komórka, powstaje tablica jednokomórkowa.
  3. Zaznacz dowolną komórkę tablicy: pasek formuły pokazuje formułę w nawiasach klamrowych, {=A1:A3*$D$1}. Nie wpisuj nawiasów samodzielnie: dodaje je Ctrl+Shift+Enter.
  4. Aby zmienić formułę, zaznacz komórkę tablicy, naciśnij F2, zmień formułę i ponownie naciśnij Ctrl+Shift+Enter: cała tablica zostaje wprowadzona na nowo z nową formułą.
  5. Aby usunąć tablicę, zaznacz wszystkie jej komórki i naciśnij Delete.

Wskazówka Nie można zmienić części tablicy: wpisywanie, usuwanie, wklejanie lub wypełnianie tylko niektórych jej komórek jest odrzucane z komunikatem „Nie można zmienić części tablicy.”, ponieważ komórki mają wspólną formułę i wynik. Skopiowanie części tablicy w inne miejsce daje jednokomórkową formułę tablicową, jak w programie Excel.

Rozlane wyniki (tablice dynamiczne)

Funkcje takie jak SORT, UNIQUE, FILTER i SEQUENCE zwracają wiele wartości: formuła znajduje się w jednej komórce, a jej wyniki rozlewają się do komórek poniżej i po prawej.

  1. Otwórz skoroszyt programu Excel, który używa tych funkcji, lub wpisz jedną, na przykład =SORT(A1:A6): wartości zajmują tyle komórek, ile potrzebuje wynik.
  2. Zaznacz komórkę zakresu rozlania: pasek formuły pokazuje na szaro formułę pierwszej komórki, ponieważ ta komórka pokazuje tylko jedną wartość wyniku; F2 otwiera ją pustą.
  3. Zmień dane źródłowe: wynik zostaje przeliczony, a zakres rozlania sam się powiększa lub zmniejsza.
  4. Aby użyć całego wyniku gdzie indziej, wpisz # po jego pierwszej komórce, na przykład =SUM(C1#).

Wskazówka Jeśli zakres rozlania miałby zakryć komórki, które już coś zawierają, formuła pokazuje #SPILL!; wyczyść te komórki, a wartości wrócą.

@ w formułach z plików programu Excel

W formule napisanej dla starszych wersji programu Excel zakres podany tam, gdzie oczekiwana jest jedna wartość, oznacza wartość w tym samym wierszu lub kolumnie co formuła. Tabulys pokazuje to znakiem @, dokładnie jak Excel 365.

  1. Otwórz skoroszyt napisany w programie Excel i zaznacz formułę taką jak =@A1:A6*10: @ oznacza, że z zakresu A1:A6 używana jest tylko komórka w tym samym wierszu co formuła.
  2. Zostaw @ na miejscu, aby zachować wynik, jaki plik miał w programie Excel; jeśli go usuniesz, formuła zwróci cały zakres jako rozlany wynik.
  3. Zapisz skoroszyt: formuła zostaje zapisana z powrotem w postaci, której oczekuje Excel, a Excel otwiera ją z tym samym @ i tym samym wynikiem.

Wskazówka Do formuł, które wpisujesz sam, nigdy nie jest dodawany znak @: Tabulys pokazuje go tylko tam, gdzie pokazałby go Excel.

Pliki programu Excel zachowują swoje formuły

Formuły w skoroszytach utworzonych w programie Excel są wyświetlane, przeliczane i zapisywane tak, jak zapisuje je Excel: formuły wypełnione uchwytem wypełniania, nowsze funkcje takie jak XLOOKUP, IFS, LET i LAMBDA, formuły tablicowe i rozlane wyniki.

  1. Otwórz plik .xlsx utworzony w programie Excel: każda komórka pokazuje na pasku formuły swoją własną formułę, także komórki wypełnione uchwytem wypełniania.
  2. Zmień wartość, od której zależą formuły: każda formuła, która jej używa, zostaje przeliczona z takim samym wynikiem, jaki dałby Excel.
  3. Nowsze funkcje programu Excel (XLOOKUP, IFS, XMATCH, TEXTJOIN, LET, LAMBDA…) są obliczane normalnie, także w nazwach zdefiniowanych, formatowaniu warunkowym, poprawności danych i kolumnach tabel.
  4. Zapisz skoroszyt: formuły zostają zapisane z powrotem we własnej postaci programu Excel, a Excel otwiera plik bez proponowania naprawy.

Wskazówka W pliku Excel zapisuje niektóre funkcje z prefiksem, na przykład _xlfn.XLOOKUP; Tabulys pokazuje samą nazwę, XLOOKUP, i przywraca prefiks przy zapisie.

Powrót do przewodnika

Produktywność, made in Italy.

Daj swojemu zespołowi cały pakiet — prosty, bezpieczny i w pełni Twój.