Przewodnik po Tabulysie

Narzędzia

Przewodniki krok po kroku po wszystkich poleceniach menu Narzędzia aplikacji Tabulys.

Menedżer nazw

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Formuły › Nazwy
Ctrl+F3

Wypisuje każdą nazwę zdefiniowaną w skoroszycie i to, do czego się odnosi, dzięki czemu możesz je sprawdzać, zmieniać i usuwać z jednego miejsca.

  1. Kliknij Menedżer nazw.
  2. Znajdź szukaną nazwę na liście.
  3. Zmień to, do czego się odnosi, albo ją usuń.
  4. Zamknij okno dialogowe, gdy skończysz.

Wskazówka Usunięcie nazwy, z której wciąż korzystają formuły, zostawia je wskazujące w pustkę, więc sprawdź to, zanim którąś skasujesz. Nazwa, której nie można przyjąć, nie zamyka okna dialogowego: przyczyna pojawia się pod polami. Nazwa wyświetlona na czerwono to taka, którą Excel usunąłby przy otwieraniu pliku: zaznacz ją, aby przeczytać, jak ją poprawić.

Definiuj nazwę

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Formuły › Nazwy
Ctrl+Alt+F3

Nadaje zaznaczonym komórkom nazwę, dzięki czemu formuła może mówić, o co jej chodzi, zamiast cytować adresy komórek.

  1. Zaznacz komórki, które chcesz nazwać.
  2. Kliknij Definiuj nazwę.
  3. Wpisz nazwę w otwartym oknie dialogowym.
  4. Potwierdź, aby ją zapisać, a potem używaj jej w formułach.

Wskazówka Definiuj nazwę otwiera swoje okno; Menedżer nazw wypisuje wszystko, co zdefiniowałeś.

Użyj w formule

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Formuły › Nazwy

Wstawia do pisanej formuły jedną ze zdefiniowanych nazw skoroszytu, aby wybrać ją z listy zamiast pamiętać jej pisownię.

  1. Zacznij pisać formułę w komórce, do miejsca, w którym ma znaleźć się nazwa.
  2. Kliknij Użyj w formule.
  3. Kliknij żądaną nazwę: zostanie wstawiona w miejscu, w którym piszesz.
  4. Jeśli lista jest długa, wybierz Wklej nazwy, aby zobaczyć wszystkie i wybrać tam.

Wskazówka Możesz kliknąć również bez pisania czegokolwiek: zaznaczona komórka rozpocznie nową formułę z nazwą już w środku.

Utwórz z zaznaczenia

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Formuły › Nazwy
Ctrl+Shift+F3

Zamienia wpisane już nagłówki w nazwy. Zaznacz blok razem z jego etykietami wierszy lub kolumn, a Tabulys nazwie zakresy od nich.

  1. Zaznacz komórki razem z opisującymi je etykietami.
  2. Kliknij Utwórz z zaznaczenia.
  3. Ustaw opcje w otwartym oknie dialogowym.
  4. Potwierdź, aby utworzyć nazwy.

Wskazówka To polecenie nazywa wiele zakresów naraz; do pojedynczego zakresu służy Definiuj nazwę.

Śledź poprzedniki

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Formuły › Inspekcja formuł

Rysuje strzałki od formuły z powrotem do komórek, które ona czyta, dzięki czemu widzisz, skąd bierze się podejrzany wynik.

  1. Kliknij komórkę z formułą.
  2. Kliknij Śledź poprzedniki.
  3. Podążaj za strzałkami do komórek, które czyta formuła.
  4. Kliknij Usuń strzałki, gdy skończysz.

Wskazówka Polecenie Śledź zależności tuż pod nim robi rzecz odwrotną: pokazuje, co zależy od komórki.

Śledź zależności

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Formuły › Inspekcja formuł

Rysuje strzałki od zaznaczonej komórki do każdej formuły, która ją czyta. Sprawdź to, zanim zmienisz lub usuniesz wartość.

  1. Kliknij komórkę, którą zamierzasz zmienić.
  2. Kliknij Śledź zależności.
  3. Podążaj za strzałkami do formuł, które zmienią się razem z nią.
  4. Kliknij Usuń strzałki, gdy skończysz.

Wskazówka Strzałki są rysowane tylko na wierzchu arkusza; śledzenie niczego nie zmienia w danych.

Usuń strzałki

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Formuły › Inspekcja formuł

Czyści strzałki śledzenia, gdy już za nimi podążyłeś, dzięki czemu arkusz znów jest czytelny.

  1. Najpierw prześledź formułę, tak aby na arkuszu pojawiły się strzałki.
  2. Kliknij Usuń strzałki, aby wyczyścić je wszystkie.
  3. W menu po pozycji Usuń strzałki następują bardziej wybiórcze sposoby czyszczenia.

Wskazówka Wyczyszczenie niczego nie kosztuje: prześledź formułę ponownie, a strzałki od razu wrócą.

Pokaż formuły

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Formuły › Inspekcja formuł
Ctrl+`

Przełącza arkusz z pokazywania wyników na pokazywanie formuł, które je dają, dzięki czemu cały blok obliczeń da się odczytać jednym spojrzeniem.

  1. Kliknij Pokaż formuły.
  2. Odczytaj formuły w komórkach, które zwykle pokazują swoje wyniki.
  3. Kliknij Pokaż formuły ponownie, aby przywrócić wyniki.

Wskazówka Przełącznik zmienia tylko to, co jest wyświetlane; same wartości i formuły pozostają nietknięte. Dotyczy arkusza, na którym jesteś: po przejściu na inny arkusz przycisk pokazuje stan tamtego arkusza, a plik zachowuje wybór dokonany dla każdego arkusza.

Sprawdzanie błędów

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Formuły › Inspekcja formuł

Wyszukuje formuły zwracające błąd i prowadzi cię przez nie jedna po drugiej. Formuła, która odczytuje własną komórkę, bezpośrednio lub przez inne komórki, jest odwołaniem cyklicznym: Tabulys jej nie oblicza i zachowuje jej wartość, ostrzega za pierwszym razem, a pasek stanu pokazuje Odwołania cykliczne z komórką – kliknij, aby do niej przejść.

  1. Kliknij Sprawdzanie błędów.
  2. Przyjrzyj się pierwszej zgłoszonej formule.
  3. Popraw ją albo przejdź do następnej.
  4. Powtarzaj, aż nie zostanie żadna formuła do zgłoszenia.

Wskazówka Gdy błąd tkwi gdzieś w długiej formule, polecenie Szacuj formułę pokaże, która jej część zawodzi.

Szacuj formułę

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Formuły › Inspekcja formuł

Przechodzi formułę krok po kroku, pokazując, w co zamienia się każda jej część. To sposób na znalezienie winnego fragmentu długiej formuły.

  1. Kliknij komórkę z formułą.
  2. Kliknij Szacuj formułę.
  3. Przejdź formułę krok po kroku, patrząc, jak każda część staje się swoją wartością.
  4. Zamknij okno dialogowe, gdy znajdziesz błędny krok.

Wskazówka Szacowanie niczego nie zmienia: pokazuje tylko to, co formuła i tak już robi.

Okno czujki

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Formuły › Inspekcja formuł

Trzyma wybrane komórki w polu widzenia, gdy pracujesz gdzie indziej, dzięki czemu możesz patrzeć, jak suma reaguje na zmiany wprowadzane daleko od niej.

  1. Zaznacz komórki, które chcesz mieć na oku.
  2. Kliknij Okno czujki.
  3. Dodaj zaznaczone komórki do okna.
  4. Pracuj dalej; okno utrzymuje ich wartości w zasięgu wzroku.

Wskazówka Najbardziej przydatne wtedy, gdy edytowane komórki i suma, którą zasilają, leżą na różnych arkuszach. Obserwowane komórki są zapisywane w pliku, tak jak w Excelu: po ponownym otwarciu skoroszytu — także skoroszytu programu Excel — okno znów je wymienia; dodanie lub usunięcie jednej z nich oznacza skoroszyt jako zmodyfikowany.

Opcje obliczania

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Formuły › Obliczanie

Decyduje, kiedy formuły się przeliczają: same po każdej zmianie czy dopiero na twoje żądanie. Warto to zmienić, gdy duży skoroszyt zaczyna zwalniać przy pisaniu.

  1. Kliknij Opcje obliczania.
  2. Wybierz, kiedy skoroszyt ma się przeliczać.
  3. Pracuj dalej; wybór dotyczy całego skoroszytu.

Wskazówka Przy wyłączonym przeliczaniu automatycznym wyniki pozostają takie, jakie są, dopóki nie klikniesz Oblicz teraz.

Oblicz teraz

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Formuły › Obliczanie
F9

Przelicza jeden raz każdą formułę w skoroszycie. To przycisk potrzebny wtedy, gdy przeliczanie automatyczne jest wyłączone.

  1. Zmień wartości, od których zależą twoje formuły.
  2. Kliknij Oblicz teraz.
  3. Sprawdź, czy wyniki się odświeżyły.

Wskazówka Sąsiednie polecenie Oblicz arkusz jest szybsze, gdy liczy się tylko arkusz, na którym jesteś.

Oblicz arkusz

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Formuły › Obliczanie
Shift+F9

Przelicza tylko formuły bieżącego arkusza i zostawia resztę skoroszytu bez zmian.

  1. Otwórz arkusz, którego wyniki chcesz odświeżyć.
  2. Zmień wartości, od których zależą jego formuły.
  3. Kliknij Oblicz arkusz.

Wskazówka Jeśli od tych zmian zależą także wyniki na innych arkuszach, użyj zamiast tego polecenia Oblicz teraz.

Pisownia

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Sprawdzanie
F7

Przeprowadza kontrolę tekstu w arkuszu i zgłasza wyrazy, których nie rozpoznaje, według reguł słownika języka interfejsu: formy fleksyjne i wyrazy złożone nie są błędami. Sięgnij po nią, zanim skoroszyt opuści twoje ręce.

  1. Otwórz arkusz, który chcesz sprawdzić.
  2. Kliknij Pisownia.
  3. Rozpatrz kolejno wyrazy zgłoszone przez kontrolę: zmień je, zignoruj lub dodaj do słownika.
  4. Kontynuuj, aż kontrola dojdzie do końca arkusza: jeśli brakuje słownika lub wciąż się wczytuje, okno o tym informuje, zamiast podać, że kontrola została zakończona.
  5. Za pomocą polecenia Słownik osobisty przejrzyj dodane wyrazy, usuń któryś albo zaimportuj je i wyeksportuj jako listę tekstową.

Wskazówka Badany jest tylko tekst, więc liczby, daty i wyrazy pisane w całości wielkimi literami zostają nietknięte niezależnie od zapisu.

Tezaurus

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Sprawdzanie
Shift+F7

Wyszukuje inne słowo o tym samym znaczeniu co jedno ze słów w aktywnej komórce. Gdy komórka zawiera etykietę złożoną z kilku słów, to Ty wybierasz, które zostanie zamienione.

  1. Zaznacz komórkę zawierającą słowo, które chcesz zmienić.
  2. Kliknij Tezaurus.
  3. Jeśli komórka zawiera kilka słów, wybierz na pasku to, które ma zostać zamienione.
  4. Wybierz synonim i kliknij Wstaw.

Wskazówka Wyszukaj zagłębia się w wybrany synonim bez przesuwania słowa, które zamieni Wstaw, a dolny wiersz zawsze wskazuje komórkę, na której okno zostało otwarte.

Statystyka skoroszytu

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Sprawdzanie

Pokazuje, co zawiera skoroszyt — arkusze, komórki z danymi, formuły i obiekty umieszczone na arkuszach — z bieżącym arkuszem i całym skoroszytem obok siebie.

  1. Kliknij Statystyka skoroszytu.
  2. Czytaj każdy wiersz w całości: po lewej bieżący arkusz, po prawej cały skoroszyt.
  3. Myślnik oznacza, że pytanie nie dotyczy tego zakresu.
  4. Po zakończeniu kliknij Zamknij.

Wskazówka Rodzaj obiektu, którego nie ma na tym arkuszu, ale występuje gdzie indziej, i tak dostaje swój wiersz — 0 po lewej i suma skoroszytu po prawej: tak odnajdziesz, gdzie naprawdę leży ciężar skoroszytu.

Sprawdź wydajność

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Sprawdzanie

Wymienia to, co obciąża skoroszyt, i to, czego mechanizm obliczeniowy nie może pominąć: puste komórki, które wciąż mają formatowanie, oraz formuły przeliczane przy każdej edycji. Każdy wiersz niesie miarę, która go uzasadnia.

  1. Kliknij Sprawdź wydajność.
  2. Przeczytaj wiersze: nieużywane formatowanie jest wymienione arkusz po arkuszu, a zawsze przeliczane formuły komórka po komórce.
  3. Wybierz wiersz arkusza i kliknij Optymalizuj, aby usunąć formatowanie, którego nikt nie potrzebuje.
  4. Wybierz wiersz formuły i kliknij Przejdź do komórki, aby zobaczyć ją w arkuszu.

Wskazówka Optymalizację można cofnąć klawiszami Ctrl+Z, a wcześniej wiersz mówi, ile komórek zmieni się widocznie.

Sprawdź ułatwienia dostępu

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Sprawdzanie

Bada skoroszyt pod kątem tego, co utrudnia jego odbiór niektórym osobom, i wypisuje znalezione problemy. Uruchom to sprawdzenie, zanim opublikujesz plik lub prześlesz go dalej.

  1. Kliknij Sprawdź ułatwienia dostępu.
  2. Przeczytaj problemy zgłoszone przez sprawdzenie.
  3. Napraw każdy z nich w arkuszu.
  4. Kliknij ponownie Sprawdź ułatwienia dostępu, aby zamknąć okienko.

Wskazówka Powtórz sprawdzenie po większej edycji, bo nowa treść potrafi przynieść nowe problemy.

Przetłumacz

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Sprawdzanie

Tłumaczy tekst zaznaczonych komórek na inny język i pokazuje go obok oryginału, aby można go było przeczytać, zanim trafi do arkusza.

  1. Zaznacz komórki do przetłumaczenia (Ctrl+A dla całego arkusza).
  2. Kliknij Przetłumacz.
  3. Sprawdź język docelowy w pigułce w prawym górnym rogu i zmień go w razie potrzeby.
  4. Przeczytaj tłumaczenie obok oryginału, wiersz po wierszu.
  5. Kliknij Zamień, aby zapisać je w arkuszu.

Wskazówka Jedno Cofnij przywraca wszystkie komórki: zamiana to jedna zmiana. Formuły i liczby nigdy nie są tłumaczone, a komórka, której nie udało się przetłumaczyć, oznajmia to i pozostaje bez zmian.

Nowy komentarz

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Komentarze i notatki
  • Menu kontekstowe
Ctrl+Shift+F2

Rozpoczyna rozmowę w zaznaczonej komórce albo dodaje odpowiedź, jeśli komórka już ją ma. Każdy komentarz zawiera informację, kto i kiedy go napisał, a okienko Komentarze wyświetla je wszystkie.

  1. Zaznacz komórkę, której dotyczy rozmowa.
  2. Kliknij pozycję Nowy komentarz lub naciśnij Ctrl+Shift+F2.
  3. Napisz komentarz: okno pokazuje, kto go podpisuje i do której komórki trafi.
  4. Naciśnij Ctrl+Enter lub kliknij pozycję Dodaj.

Wskazówka Komórka zawiera albo notatkę, albo rozmowę: w komórce z notatką polecenie Nowy komentarz jest wyłączone, a polecenie Konwertuj na komentarze zamienia notatkę w rozmowę.

Komentarz

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Komentarze i notatki
  • Menu kontekstowe
Ctrl+Shift+F2

Otwiera rozmowę w zaznaczonej komórce: piszesz pierwszy komentarz, a inni mogą na niego odpowiadać i oznaczyć rozmowę jako rozwiązaną. W przypadku etykiety, która nie wymaga odpowiedzi, użyj zamiast tego notatki.

  1. Kliknij komórkę, której dotyczy rozmowa.
  2. Kliknij pozycję Komentarz.
  3. Napisz komentarz w oknie: Enter rozpoczyna nowy wiersz.
  4. Naciśnij Ctrl+Enter lub kliknij pozycję Dodaj.

Wskazówka Fioletowy dymek w rogu oznacza komórkę; zmienia kolor na szary, gdy rozmowa zostanie rozwiązana.

Poprzedni komentarz

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Komentarze i notatki › Przeglądanie komentarzy

Cofa się do komentarza poprzedzającego bieżący. Używaj go razem z poleceniem Następny komentarz, aby przejść uwagi arkusza po kolei.

  1. Kliknij Poprzedni komentarz.
  2. Przeczytaj komentarz, do którego cię doprowadzi.
  3. Kliknij ponownie, aby cofać się dalej przez arkusz.
  4. Użyj polecenia Następny komentarz, aby zawrócić.

Wskazówka Polecenie Pokaż komentarze otwiera panel, jeśli wolisz zobaczyć je wszystkie naraz.

Następny komentarz

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Komentarze i notatki › Przeglądanie komentarzy

Przechodzi do komentarza następującego po bieżącym. To ruch naprzód przy przeglądaniu uwag arkusza jedna po drugiej.

  1. Kliknij Następny komentarz.
  2. Przeczytaj komentarz, do którego cię doprowadzi.
  3. Kliknij ponownie, aby przejść do kolejnego.
  4. Użyj polecenia Poprzedni komentarz, aby wrócić.

Wskazówka Odpowiadaj na komentarze lub usuwaj je po drodze, a taki przegląd od razu je uporządkuje.

Usuń komentarz

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Komentarze i notatki
  • Menu kontekstowe

Usuwa rozmowę z aktywnej komórki razem z odpowiedziami. Używaj go, gdy dyskusja nie ma już znaczenia; polecenie Rozwiąż natomiast zachowuje ją w historii.

  1. Zaznacz komórkę z fioletowym dymkiem.
  2. Kliknij pozycję Usuń.
  3. Naciśnij Ctrl+Z, jeśli zmienisz zdanie.

Wskazówka Polecenie Usuń jest wyłączone w komórce bez rozmowy; aby usunąć pojedynczą odpowiedź, użyj polecenia Usuń na jej karcie w okienku Komentarze.

Pokaż komentarze

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Komentarze i notatki

Otwiera okienko, które wyświetla rozmowy arkusza w kolejności czytania, każdą z jej komórką i datą, oraz ponownie je zamyka. Notatki się w nim nie pojawiają: pozostają na arkuszu, obok swoich komórek.

  1. Kliknij pozycję Pokaż komentarze.
  2. Kliknij kartę, aby przejść do jej komórki; polecenia Odpowiedz, Edytuj, Rozwiąż i Usuń znajdują się na samej karcie.
  3. Kliknij ponownie pozycję Pokaż komentarze, aby zamknąć okienko.

Wskazówka Zamknięcie okienka tylko je ukrywa, niczego nie usuwa; do tego służy polecenie Usuń.

Notatki

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Komentarze i notatki › Notatki
  • Menu kontekstowe
Shift+F2

Dołącza notatkę do zaznaczonej komórki: żółtą etykietę zapisaną bezpośrednio na arkuszu, obok komórki, bez odpowiedzi i bez dat. Używaj notatek do etykiet i przypomnień, a komentarzy do wszystkiego, na co inni powinni odpowiedzieć.

  1. Zaznacz komórkę.
  2. Kliknij pozycję Notatki lub naciśnij Shift+F2: notatka otworzy się obok komórki.
  3. Wpisz tekst; Enter rozpoczyna nowy wiersz.
  4. Naciśnij Esc lub kliknij w innym miejscu arkusza, aby ją zachować.
  5. Aby usunąć notatkę, kliknij komórkę prawym przyciskiem myszy i wybierz Usuń notatkę; Ctrl+Z ją przywraca.

Wskazówka W menu pozycje, które następują po Notatki, pokazują lub ukrywają notatkę komórki, pokazują wszystkie notatki naraz i konwertują notatki arkusza na komentarze. Czerwony trójkąt w rogu oznacza komórkę z notatką.

Pokaż zmiany

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Komentarze i notatki

Wymienia zmiany wprowadzone przez innych w udostępnionym skoroszycie: kto je wprowadził, kiedy, w której komórce i z jakiej wartości na jaką. Okienko otwiera się po prawej i ma co pokazać tylko w skoroszytach udostępnionych.

  1. Udostępnij skoroszyt, aby sesja udostępniona otworzyła się sama.
  2. Kliknij Pokaż zmiany.
  3. Przewiń listę: najnowsza zmiana jest na górze.
  4. Kliknij pozycję, aby arkusz przeszedł do zmienionej komórki.

Wskazówka Zmiany, która już nastąpiła, nie akceptuje się ani nie odrzuca: aby cofnąć, użyj polecenia Cofnij. Gdy skoroszyt nie jest udostępniony, okienko i tak się otwiera i mówi, dlaczego jest puste.

Zaznacz obiekty

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Rysowanie i makra › Narzędzia do rysowania

Przywraca wskaźnikowi zwykłe wskazywanie po chwili rysowania. Użyj tego polecenia, gdy tylko zechcesz coś przenieść lub zmienić zamiast dokładać kolejne ślady.

  1. Kliknij Zaznacz obiekty.
  2. Kliknij obiekt lub pismo odręczne, na którym chcesz pracować.
  3. Wybierz ponownie pióro, gdy zechcesz rysować dalej.

Wskazówka Gdy wybrane jest pióro, przeciąganie zostawia ślad zamiast zaznaczać — i właśnie to cofa ten przycisk.

Zaznaczanie lasso

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Rysowanie i makra › Narzędzia do rysowania

Okrąża pociągnięcia atramentu odręcznie, aby je zebrać: te zamknięte w całości pozostają wybrane, a przenosisz je lub usuwasz razem.

  1. Kliknij Zaznaczanie lasso.
  2. Zakreśl pętlę wokół pociągnięć, które chcesz zebrać.
  3. Przeciągnij wewnątrz ramki, aby je przenieść, albo naciśnij Delete, aby je usunąć.

Wskazówka Liczy się tylko to, co mieści się w całości w środku: pociągnięcie wystające poza pętlę zostaje na miejscu.

Gumka

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Rysowanie i makra › Narzędzia do rysowania

Ściera pismo odręczne narysowane na arkuszu. Sięgnij po nią, aby poprawić jedną kreskę, zamiast zaczynać cały rysunek od nowa.

  1. Kliknij Gumka.
  2. Przeciągnij po piśmie odręcznym, które chcesz usunąć.
  3. Kliknij Zaznacz obiekty, gdy skończysz.

Wskazówka Gumka zabiera wyłącznie pismo odręczne: komórki pod spodem i ich zawartość pozostają nietknięte.

Pióro: srebrne

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Rysowanie i makra › Narzędzia do rysowania

Rysuje po arkuszu srebrną linię. Spokojny kolor na znak, który widać, ale który nie konkuruje z liczbami.

  1. Kliknij Pióro: srebrne.
  2. Przeciągnij po arkuszu, aby rysować.
  3. Kliknij Zaznacz obiekty, gdy skończysz.

Wskazówka Użyj Gumki, aby wycofać pojedynczą kreskę.

Pióro: czarne

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Rysowanie i makra › Narzędzia do rysowania

Rysuje po arkuszu czarną linię. To najprostsze z piór, do adnotacji bez wprowadzania koloru.

  1. Kliknij Pióro: czarne.
  2. Przeciągnij po arkuszu, aby rysować.
  3. Kliknij Zaznacz obiekty, gdy skończysz.

Wskazówka Pozostałe pióra rysują tę samą kreskę w innym kolorze.

Pióro: czerwone

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Rysowanie i makra › Narzędzia do rysowania

Rysuje po arkuszu czerwoną linię. Czerwień czyta się jak poprawka, więc zachowaj ją dla tego, co wymaga uwagi.

  1. Kliknij Pióro: czerwone.
  2. Przeciągnij po arkuszu, aby rysować.
  3. Kliknij Zaznacz obiekty, gdy skończysz.

Wskazówka Pismo odręczne leży na siatce, więc zaznaczenie liczby na czerwono zostawia samą wartość bez zmian.

Pióro: galaktyka

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Rysowanie i makra › Narzędzia do rysowania

Rysuje linię, która po drodze przechodzi przez kilka kolorów. Użyj go tam, gdzie znak ma się wyróżniać, a nie wtapiać.

  1. Kliknij Pióro: galaktyka.
  2. Przeciągnij po arkuszu, aby rysować.
  3. Kliknij Zaznacz obiekty, gdy skończysz.

Wskazówka Kolory przychodzą razem z piórem, więc nie trzeba niczego ustawiać przed rysowaniem.

Ołówek

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Rysowanie i makra › Narzędzia do rysowania

Rysuje bardziej ziarnistą, ołówkową kreską zamiast czystej linii pióra. Użyj go do zgrubnych znaków i szkicowania.

  1. Kliknij Ołówek.
  2. Przeciągnij po arkuszu, aby rysować.
  3. Kliknij Zaznacz obiekty, gdy skończysz.

Wskazówka Ślady ołówka schodzą Gumką dokładnie tak samo jak pismo pióra.

Zakreślacz: żółty

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Rysowanie i makra › Narzędzia do rysowania

Rysuje po arkuszu prześwitujący żółty pas, tak że to, co pod spodem, wciąż daje się czytać. Użyj go, aby wyróżnić wiersz lub liczbę, a nie aby pisać.

  1. Kliknij Zakreślacz: żółty.
  2. Przeciągnij po komórkach, które chcesz wyróżnić.
  3. Kliknij Zaznacz obiekty, gdy skończysz.

Wskazówka Ponieważ pas jest półprzezroczysty, zakreślone wartości pozostają czytelne.

Pióro: niebieskie

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Rysowanie i makra › Narzędzia do rysowania

Rysuje po arkuszu niebieską linię. Przydatny drugi kolor, gdy czerń niesie już własne znaczenie.

  1. Kliknij Pióro: niebieskie.
  2. Przeciągnij po arkuszu, aby rysować.
  3. Kliknij Zaznacz obiekty, gdy skończysz.

Wskazówka Zmiana pióra w trakcie to jedno kliknięcie: narysowane już kreski zachowują swój kolor.

Pióro: zielone

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Rysowanie i makra › Narzędzia do rysowania

Rysuje po arkuszu zieloną linię. Spokojny kolor na potwierdzenia i akceptacje, obok czerwieni zarezerwowanej dla poprawek.

  1. Kliknij Pióro: zielone.
  2. Przeciągnij po arkuszu, aby rysować.
  3. Kliknij Zaznacz obiekty, gdy skończysz.

Wskazówka Nadaj każdemu kolorowi jedno znaczenie, a opisany arkusz da się odczytać jednym spojrzeniem.

Pióro akcji

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Rysowanie i makra › Narzędzia do rysowania

Zamienia to, co napiszesz odręcznie, w polecenie, dzięki czemu możesz działać na arkuszu bezpośrednio. Sięgnij po nie, gdy pracujesz piórem, a nie myszą.

  1. Kliknij Pióro akcji.
  2. Napisz odręcznie na arkuszu polecenie, o które ci chodzi.
  3. Zaczekaj, aż pismo zostanie odczytane i wykonane.
  4. Kliknij Zaznacz obiekty, aby wrócić do wskaźnika.

Wskazówka Jeśli chcesz tylko zostawić ślad, a nie wykonać akcję, wybierz zamiast tego jedno z piór.

Dodaj pióro

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Rysowanie i makra › Narzędzia do rysowania

Tworzy własne pióro — typ, kolor i grubość — i przechowuje je obok tych, które już masz. Pióra na pasku mają stały kolor i grubość: cieńsze czerwone albo węższy zakreślacz mogą powstać tylko tutaj.

  1. Kliknij Dodaj.
  2. Wybierz typ, kolor i grubość: kreska obok każdego wyboru to ślad, który zostawi pióro.
  3. Kliknij +, aby zachować więcej niż jedno, albo Usuń, aby odrzucić pokazane.
  4. Kliknij Użyj, aby zamknąć okno i rysować nim.

Wskazówka Pióra należą do Ciebie, a nie do skoroszytu: wysyłany plik niesie narysowany atrament, nigdy pióra.

Pismo odręczne na kształt

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Rysowanie i makra

Zamienia pociągnięcia narysowane odręcznie w dokładne kształty geometryczne. Merydion proponuje kształt, do którego pociągnięcie jest najbardziej podobne, i rysuje go na pociągnięciu, aby można było ocenić przed konwersją.

  1. Narysuj na arkuszu jedno lub więcej pociągnięć piórem.
  2. Kliknij Pismo odręczne na kształt.
  3. Spójrz na podgląd: pociągnięcie znajduje się pod proponowanym kształtem.
  4. Zaznacz pociągnięcia do konwersji; jeśli proponowany kształt nie jest właściwy, wybierz inny spośród pozostałych kształtów.
  5. Kliknij Konwertuj.

Wskazówka Pociągnięć, co do których Merydion nie ma pewności, nie zaznacza samodzielnie, a okno wyjaśnia dlaczego. Otwarte pociągnięcie, takie jak linia, nie stanie się kształtem. Jedno cofnięcie przywraca wszystkie konwersje naraz.

Pismo odręczne na matematykę

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Rysowanie i makra

Otwiera okno, w którym piszesz wzór ręcznie — myszą lub piórem — i widzisz, jak staje się prawdziwym równaniem. Podgląd u góry pokazuje dokładnie to, co trafi do arkusza.

  1. Kliknij Pismo odręczne na matematykę.
  2. Napisz wzór na pustej kartce w oknie, po jednym symbolu.
  3. Sprawdź podgląd u góry: to jest wzór, który zostanie wstawiony.
  4. Jeśli symbol został odczytany źle, naciśnij Popraw, dotknij go i wybierz inny odczyt.
  5. Kliknij Wstaw, aby umieścić go w arkuszu, albo Edytuj…, aby dopracować go w edytorze równań.

Wskazówka Symbole odczytane z małą pewnością oznaczają się same: właśnie je sprawdź poleceniem Popraw. Cofnij pociągnięcie usuwa ostatnie pociągnięcie, nie kasując reszty.

Odtwórz pismo odręczne

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Rysowanie i makra

Pokazuje, jak pociągnięcia pisma odręcznego na arkuszu powstają na nowo, jedno po drugim, w kolejności, w jakiej je wykonano. Przydaje się do prześledzenia adnotacji: co zaznaczono najpierw, a co potem. W arkuszu nic się nie zmienia.

  1. Narysuj na arkuszu jedno lub więcej pociągnięć piórem.
  2. Kliknij Odtwórz pismo odręczne.
  3. Patrz, jak pociągnięcia pojawiają się ponownie w kolejności, w jakiej je narysowano.
  4. Przyciskiem wstrzymujesz i wznawiasz, a przeciągając pasek wracasz do wybranego miejsca.
  5. Zamknij okno: arkusz się nie zmienił.

Wskazówka Spacja wstrzymuje i wznawia, strzałki przesuwają o sekundę, Home zaczyna od nowa. Jeśli wybrano pociągnięcia lassem, odtwarzane są tylko one, a wiersz poniżej mówi które. Na arkuszu bez pisma odręcznego okno i tak się otwiera i o tym informuje.

Ukryj pismo odręczne

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Rysowanie i makra

Usuwa z widoku pociągnięcia pióra narysowane w skoroszycie, nie kasując ich. Wybór należy do skoroszytu: podróżuje z plikiem i obowiązuje po ponownym otwarciu.

  1. Kliknij Ukryj pismo odręczne.
  2. Pociągnięcia na wszystkich arkuszach przestają być rysowane, a przycisk pozostaje wciśnięty.
  3. Kliknij ponownie, aby je przywrócić.

Wskazówka Sięgnięcie po pióro, gumkę lub lasso samo przywraca pismo odręczne: prosić o rysowanie to prosić o widzenie.

Makra

Gdzie to znaleźć
  • Narzędzia › Rysowanie i makra

Makro rejestruje polecenia formatowania stosowane do komórek — czcionkę, kolory, obramowania, wyrównanie, format liczb, style komórek — i powtarza je na komórkach zaznaczonych w chwili uruchomienia. To nie jest program, który piszesz: to sekwencja, którą właśnie wykonałeś, zachowana po to, by ją powtórzyć.

  1. W menu otwórz podmenu Makra i wybierz Zarejestruj makro.
  2. Sformatuj komórki tak, jak chcesz. Wybór komórek nie jest rejestrowany, podobnie jak to, co w nie wpisujesz: makro zawsze działa na bieżącym zaznaczeniu.
  3. Wybierz Zatrzymaj rejestrowanie z tego samego podmenu. Makro zostanie zapisane, a lista otworzy się na nim.
  4. Zaznacz inne komórki, otwórz Wyświetl makra z tego samego podmenu, wybierz makro i kliknij Uruchom.

Wskazówka Uruchomienie makra pozostawia jeden krok Cofnij, niezależnie od liczby poleceń. Kroki… pokazują dokładnie, co makro zrobi, zanim je uruchomisz, a Edytuj… nadaje mu nazwę i skrót (Ctrl lub Alt plus litera lub cyfra). Makra należą do Ciebie, nie do skoroszytu: pozostają na tym koncie i nie podróżują w wysyłanym pliku.

Powrót do przewodnika

Produktywność, made in Italy.

Daj swojemu zespołowi cały pakiet — prosty, bezpieczny i w pełni Twój.