Merydion 1.9

Przewodnik administratora

Przewodniki po instalacji, konsoli i organizacji w jednym dokumencie do czytania offline lub drukowania, w Twoim języku.

Wygenerowano z przewodników portalu, Merydion 1.9.

Dla tych, którzy instalują Merydion

Instalacja i aktualizacja

Cały Merydion — portal, sześć aplikacji i usługi, które za nimi stoją — działa na jednym komputerze. Kompilacja przygotowuje go na komputerze programisty w jednej z dwóch postaci: jako obraz dla Dockera na serwerze Linux dostępnym przez własną domenę albo jako folder, który działa w Windows 11 bez instalowania czegokolwiek. Komputer, który go uruchamia, nie potrzebuje kompilatora.

Ten przewodnik prowadzi obiema drogami aż do logowania pierwszego administratora, a potem omawia to, co utrzymuje instalację w dobrej kondycji: aktualizacje, kopie zapasowe, przełącznik coming soon i zasady bezpieczeństwa portalu. Polecenia pochodzą z folderu deploy w repozytorium.

Zanim zaczniesz

Dwie drogi instalacji pakietu i plik, który wskazuje jego administratorów.

Wybór drogi

Kompilacja odbywa się na komputerze programisty, z repozytorium i jego narzędziami, i przekazuje tylko to, czego komputer docelowy potrzebuje do działania — nigdy kodu źródłowego. Ma dwie postacie, z tymi samymi usługami i tymi samymi aplikacjami.

  1. Obraz dla Dockera pasuje do serwera Linux z Docker Engine i własną domeną: Caddy w kontenerze pobiera certyfikat z Let's Encrypt, więc domena musi wskazywać komputer, a porty 80 i 443 muszą być osiągalne.
  2. Folder pasuje do komputera z Windows 11 x64 bez Dockera: zawiera usługi jako programy, Caddy i strony WWW oraz udostępnia HTTPS na porcie 8080 z własnym certyfikatem.
  3. Obie zaczynają z pustym zbiorem danych i stają się użyteczne wraz z pierwszym administratorem: zobacz Pierwszy administrator.
  4. Niezależnie od wybranej drogi zachowaj repozytorium na komputerze programisty: tam buduje się aktualizacje.

Wskazówka Obraz to droga dla serwera otwartego na internet; folder nadaje się na próbę lub na komputer w sieci lokalnej.

Plik administratorów

Konsola instalacji otwiera się tylko dla kont wymienionych w pliku tekstowym o nazwie ADMINISTRATORS. Bycie właścicielem organizacji nie wystarcza: plik to jedyna lista.

  1. Wpisz jeden adres e-mail logowania w wierszu; wiersz zaczynający się od # to komentarz, a wielkość liter nie ma znaczenia.
  2. W przypadku obrazu plik to ADMINISTRATORS w katalogu głównym repozytorium na serwerze, zamontowany w kontenerze tylko do odczytu.
  3. W przypadku folderu to ADMINISTRATORS obok SERVER_CONFIGURATION.json; zmienna MERYDION_ADMINISTRATORS_FILE może wskazać inną ścieżkę.
  4. Plik jest wczytywany ponownie przy każdym sprawdzeniu: dodanie lub usunięcie wiersza działa od razu, bez ponownego uruchamiania.

Wskazówka Brakujący lub pusty plik oznacza brak jakiegokolwiek administratora: konsola odrzuca wtedy wszystkich.

Obraz na serwerze Linux

Zbuduj obraz, przygotuj serwer i uruchom kontener w swojej domenie.

Budowanie obrazu

Obraz buduje się na komputerze programisty, z Docker Desktop w trybie kontenerów Linux, i trafia na serwer jako plik: serwer nie potrzebuje ani rejestru, ani kodu źródłowego.

  1. W katalogu głównym repozytorium uruchom .\rebuild_container_release.ps1 -NoSeedData: buduje obraz, sprawdza, czy nie zawiera źródeł i czy ma każdą skompilowaną część, uruchamia go próbnie i zapisuje jako deploy\docker\merydion-allinone.tar z jego odciskiem.
  2. Skopiuj obraz i jego odcisk na serwer, na przykład poleceniem scp deploy/docker/merydion-allinone.tar* admin@merydion.example.com:/tmp/.
  3. Na serwerze sprawdź odcisk i wczytaj obraz: cd /tmp && sha256sum -c merydion-allinone.tar.sha256 && docker load -i merydion-allinone.tar.

Wskazówka Bez -NoSeedData kompilacja pakuje też merydion-data.tar.gz z danymi komputera programisty — łącznie z danymi osobowymi i kluczem prywatnym usługi logowania: to nie jest do nowej instalacji.

Przygotowanie serwera

Na serwerze zachowaj układ repozytorium: plik compose znajduje swoich sąsiadów po ścieżce względnej. Poniższe pliki należą do serwera, nigdy do obrazu.

  1. Skieruj rekord DNS swojej domeny na serwer i otwórz porty 80 i 443 na internet.
  2. W deploy/prod-allinone/Caddyfile wpisz prawdziwy adres e-mail w bloku globalnym: Let's Encrypt pisze na niego przed wygaśnięciem certyfikatu.
  3. Utwórz deploy/prod-allinone/.env z MERYDION_DOMAIN=merydion.example.com oraz, żeby wychodziły e-maile weryfikacyjne, MERYDION_AUTH_SMTP_PASSWORD= z hasłem skrzynki pocztowej.
  4. Utwórz SERVER_SECRETS.json w katalogu głównym repozytorium, czytelny tylko dla Ciebie (chmod 600): trafiają tam pozostałe sekrety usług, a jeśli ich nie ma, zawiera { "services": {} } — bez tego pliku kontener się nie uruchamia.
  5. Wpisz swój adres e-mail do ADMINISTRATORS w katalogu głównym repozytorium.

Wskazówka Sekret nigdy nie trafia do SERVER_CONFIGURATION.json, który jest wersjonowany i zostawia pola sekretów puste; zmienna pola ma pierwszeństwo przed SERVER_SECRETS.json.

Uruchamianie kontenera

Kontener zawiera bramę, usługi, portal i aplikacje. Uruchamia się z wczytanego obrazu, niczego nie budując na serwerze.

  1. W katalogu głównym repozytorium: docker compose --env-file deploy/prod-allinone/.env -f deploy/prod-allinone/docker-compose.yml up -d.
  2. Sprawdź, czy działa: docker compose -f deploy/prod-allinone/docker-compose.yml ps musi pokazywać running, a nie restarting.
  3. Przy pierwszej wizycie Caddy pobiera certyfikat, co trwa do minuty: potem curl -sS https://merydion.example.com/health odpowiada ok.
  4. Jeśli kontener ciągle się restartuje, któraś usługa się zatrzymała i pociągnęła za sobą pozostałe: przyczynę odczytasz poleceniem docker compose -f deploy/prod-allinone/docker-compose.yml logs --tail=80.

Wskazówka Rozmowy wideo na tym serwerze potrzebują też portu UDP usługi multimediów i przekaźnika TURN: runbook pojedynczego węzła w repozytorium opisuje dodatkowe ustawienia.

Folder w Windows

Zbuduj folder skopiuj-i-uruchom i uruchom go na komputerze z Windows.

Budowanie folderu

Folder buduje się na komputerze programisty i kopiuje bez zmian: komputer z Windows, który go uruchamia, niczego nie instaluje — ani Rusta, ani Node, ani Dockera.

  1. W katalogu głównym repozytorium uruchom .\rebuild_bare_release.ps1 -NoSeedData: składa deploy\bare\out\ z usługami jako programami, Caddy, portalem i aplikacjami, konfiguracją oraz skryptami uruchamiania i zatrzymywania.
  2. Jeśli w katalogu głównym repozytorium istnieje SERVER_SECRETS.json, trafia do folderu, który trzeba wtedy chronić jako poufny; w przeciwnym razie zapisz plik na komputerze docelowym albo ustaw zmienne sekretów przed uruchomieniem.
  3. Skopiuj folder out na komputer z Windows 11 x64, gdzie chcesz.

Wskazówka Z -NoSeedData folder zawiera pusty zbiór danych; bez tego kopię danych komputera programisty, łącznie z danymi osobowymi.

Uruchamianie folderu

Dwa skrypty uruchamiają i zatrzymują wszystko. Porty są wybierane przy każdym uruchomieniu: na czystym komputerze brama zajmuje 8080, a usługi porty od 9001.

  1. W PowerShellu, w folderze, uruchom .\start.ps1: uruchamia w tle usługi i Caddy, otwiera w zaporze porty, których nie obejmuje brama, i czeka, aż logowanie odpowie.
  2. .\start.ps1 --list pokazuje, co by uruchomił i na których portach, niczego nie uruchamiając.
  3. Otwórz https://localhost:8080/ na samym komputerze albo jego adres na porcie 8080 z sieci lokalnej.
  4. Certyfikat należy do komputera: przeglądarka ostrzega raz — zaakceptuj ostrzeżenie albo uruchom jako administrator, żeby Caddy zainstalował swój urząd certyfikacji.
  5. .\stop.ps1 zatrzymuje wszystko, na portach, które uruchomienie faktycznie zajęło.

Wskazówka Jeśli inny program zajmuje port, tylko ta rola przechodzi na następny wolny port, a uruchomienie mówi o tym na ekranie.

Pierwsze logowanie i eksploatacja

Pierwszy administrator, aktualizacje, kopie zapasowe, coming soon i zasady bezpieczeństwa.

Pierwszy administrator

Rejestracja jest otwarta tylko dla posiadaczy kodu zaproszenia, a kody generuje się w konsoli — której jeszcze nikt nie może otworzyć. Pierwszy kod generuje się na samym komputerze.

  1. Obraz: na serwerze, w katalogu głównym repozytorium, docker compose -f deploy/prod-allinone/docker-compose.yml exec -e MERYDION_DATA_ROOT=/var/lib/merydion/data merydion merydion-auth invite-code.
  2. Folder: w PowerShellu, w folderze, $env:MERYDION_DATA_ROOT = (Resolve-Path .\data).Path; .\bin\merydion-auth.exe invite-code.
  3. Polecenie wypisuje kod w postaci XXXX-XXXX-XXXX; invite-code 5 wypisuje pięć.
  4. W portalu kliknij Zaloguj się, a potem Utwórz konto: wpisz kod, zarejestruj się adresem e-mail wpisanym do ADMINISTRATORS i potwierdź go kodem z e-maila weryfikacyjnego.
  5. Zaloguj się: Diagnostyka na dole każdej strony otwiera konsolę, w której generuje się pozostałe kody zaproszeń.

Wskazówka Jeśli e-mail weryfikacyjny nie dociera, sprawdź hasło skrzynki pocztowej: usługa logowania zgłasza przy uruchomieniu, że go brakuje.

Aktualizacja

Aktualizacja zastępuje obraz i zachowuje dane: znajdują się w woluminie kontenera, który należy do projektu, a nie do obrazu.

  1. Na komputerze programisty, ze zaktualizowanym repozytorium, zbuduj nowy obraz: .\rebuild_container_release.ps1 -NoSeedData.
  2. Skopiuj go na serwer, sprawdź i wczytaj jak za pierwszym razem: sha256sum -c merydion-allinone.tar.sha256 && docker load -i merydion-allinone.tar.
  3. Uruchom tym samym poleceniem co za pierwszym razem: docker compose --env-file deploy/prod-allinone/.env -f deploy/prod-allinone/docker-compose.yml up -d zauważa nowy obraz i tworzy kontener od nowa, z kilkusekundową przerwą.
  4. Otwórz konsolę na karcie Aktualizacja: tam, gdzie wiersz pokazuje Dostępna aktualizacja, kliknij Uruchom aktualizację — do tego czasu funkcje danych tej usługi pozostają wyłączone.

Wskazówka Przed każdą aktualizacją sprawdź w diagnostyce, czy kopie baz danych są w porządku (karta „Kopie baz danych”), i skopiuj pliki: aktualizacja baz danych pracuje na kopii i zachowuje oryginał, dopóki kopia nie zostanie sprawdzona, ale kopie to Twoja własna droga powrotu.

Kopie i przywracanie

Każda usługa utrzymuje ciągłą kopię baz danych, którymi zarządza — kont, indeksów dokumentów, poczty, czatów — opóźnioną najwyżej o mniej więcej sekundę, i potrafi przywrócić je do stanu z dowolnej chwili ostatnich siedmiu dni. Same pliki — dokumenty, załączniki, podglądy — są zapisywane raz i nigdy się nie zmieniają: kopiuje się je osobno albo przechowuje w buckecie S3.

  1. Przenieś kopie baz danych poza ten komputer: zarejestruj miejsce docelowe klasy backups w buckecie S3 lub na innym dysku i je aktywuj.
  2. Obraz: skopiuj pliki, bez baz danych, w trakcie działania: docker run --rm -v merydion-prod-allinone_merydion_state:/d:ro -v "$PWD/files":/b alpine sh -c 'tar czf /b/files-$(date +%F).tgz -C /d --exclude="*.db" --exclude="*.db-*" --exclude=./backups --exclude=./restores .' zapisuje archiwum z datą w folderze files.
  3. Folder: zatrzymaj go poleceniem .\stop.ps1, skopiuj cały folder data, a potem uruchom go ponownie.
  4. Jeśli administrator zarejestrował inne miejsce docelowe dla plików, skopiuj jego folder w tej samej rundzie: pliki utworzone po jego aktywacji są tylko tam.
  5. Przechowuj kopie z dala od komputera, który chronią.

Wskazówka Aby przywrócić jedną bazę danych lub całą instalację do stanu z wybranej chwili, zatrzymaj instalację i uruchom merydion-storage copies restore (procedura „Kopie i przywracanie” w runbooku): polecenie zapisuje przywrócone bazy danych w nowym folderze, który następnie zajmuje miejsce starego.

Przełączanie witryny w coming soon

Coming soon pokazuje każdemu odwiedzającemu tylko stronę podglądu, dopóki instalacja jest przygotowywana: portal, aplikacje, Palatys i konsola czekają za nią, także dla administratorów.

  1. Zaloguj się jako administrator i otwórz https://merydion.example.com/coming-soon.html?enabled=true: strona potwierdza, a witryna jest w trybie coming soon.
  2. Aby ponownie włączyć witrynę, otwórz https://merydion.example.com/coming-soon.html?enabled=false: po potwierdzeniu strona przenosi Cię na stronę główną.
  3. Jeśli nie jesteś zalogowany, strona najpierw prosi o zalogowanie; kontu, które nie jest administratorem, mówi o tym, i nic się nie zmienia.
  4. Stan to plik site/coming-soon w folderze danych: usunięcie go włącza witrynę ponownie nawet bez strony.

Wskazówka Strona coming soon istnieje po angielsku i po włosku; odwiedzający z innym językiem dostaje wersję angielską.

Włączanie statystyk odwiedzin

Witryna może liczyć swoje odwiedziny za pomocą Google Analytics 4, najpierw prosząc każdego odwiedzającego o zgodę: dopóki odwiedzający się nie zgodzi, nic od Google się nie wczytuje. Statystyki pozostają wyłączone, dopóki instalacja nie poda swojego identyfikatora pomiaru, a konsola administracyjna nie ma ich nigdy.

  1. W Google Analytics utwórz usługę i internetowy strumień danych dla adresu witryny, a następnie skopiuj jego identyfikator pomiaru (zaczyna się od G-).
  2. Obraz: w pliku .env obok docker-compose.yml dodaj MERYDION_GOOGLE_ANALYTICS_ID=G-XXXXXXXXXX i utwórz kontener od nowa poleceniem docker compose up -d. Folder: wyeksportuj tę samą zmienną w sesji przed start.ps1.
  3. Otwórz witrynę w oknie prywatnym: w lewym dolnym rogu pojawia się powiadomienie o statystykach odwiedzin, a na dole każdej strony link „Preferencje plików cookie”.
  4. Aby wyłączyć statystyki, wyczyść zmienną i utwórz kontener od nowa: powiadomienie znika, a przeglądarki osób, które się zgodziły, przestają wczytywać Google Analytics.

Wskazówka Polityka prywatności i polityka plików cookie już opisują statystyki, w każdym języku, dla instalacji, która je włącza. W usłudze ustaw wybrany okres przechowywania danych — Google przechowuje dane wizyty przez maksymalnie 14 miesięcy — i pozostaw sygnały Google wyłączone: witryna wyłącza je również po swojej stronie.

Udostępnianie witryny wyszukiwarkom

Każda instalacja każe wyszukiwarkom jej nie indeksować, dopóki sama nie włączy indeksowania: nieoficjalna kopia witryny — instalacja testowa, instalacja organizacji — nigdy nie konkuruje z oficjalną w wynikach wyszukiwania. Adresy deklarowane przez strony, podglądy i mapy witryny wskazują oficjalną witrynę, https://merydion.eu, a strony konta, konsola i strona nieistniejącego adresu nigdy nie trafiają do indeksu.

  1. Tylko w instalacji, która obsługuje oficjalną witrynę. Obraz: w pliku .env obok docker-compose.yml dodaj MERYDION_SITE_INDEXING=1 i utwórz kontener od nowa poleceniem docker compose up -d. Folder: wyeksportuj tę samą zmienną w sesji przed start.ps1.
  2. Sprawdź: curl -I https://merydion.eu/ nie pokazuje już nagłówka X-Robots-Tag: noindex, a https://merydion.eu/robots.txt wskazuje https://merydion.eu/sitemap.xml.
  3. W Google Search Console i w Bing Webmaster Tools zweryfikuj domenę rekordem DNS i prześlij https://merydion.eu/sitemap.xml.
  4. Aby ponownie wycofać witrynę z wyszukiwarek, wyczyść zmienną i utwórz kontener od nowa: każda odpowiedź znów zawiera noindex, a wyszukiwarki usuwają strony przy następnej wizycie.

Wskazówka Portal dla innego adresu generuje się z ustawioną zmienną MERYDION_SITE_ORIGIN (na przykład https://www.example.com): adresy kanoniczne, alternatywne wersje językowe, podglądy i mapy witryny wskazują wtedy ten adres. Strona nieistniejącego adresu odpowiada w języku swojego folderu, ze statusem 404.

Content-Security-Policy portalu

Strony portalu działają pod ścisłą Content-Security-Policy, którą wysyła brama: strona może używać tylko własnych plików, żądań do własnego źródła, obrazów także z data: i blob: oraz żadnej ramki z innej witryny. To właśnie powstrzymuje zabłąkany fragment znaczników przed uruchomieniem kodu. Jedynym wyjątkiem są statystyki odwiedzin: strony, które mogą liczyć odwiedziny, dopuszczają także gtag.js od Google, tylko w jego ścieżce, oraz zbieranie danych Google Analytics, które wczytują się dopiero wtedy, gdy odwiedzający wyrazi zgodę.

  1. Dostosowany portal ze skryptami lub stylami wpisanymi wewnątrz stron nie działa: skrypty i style trafiają do osobnych plików.
  2. window.MERYDION_AUTH_BASE, window.MERYDION_API_BASE i window.MERYDION_DIAGNOSTICS_BASE mogą przenieść rodzinę żądań tylko pod inną ścieżkę tego samego źródła; adres w innym źródle jest ignorowany, z błędem w konsoli przeglądarki.
  3. Strony konsoli instalacji mają zasady bez wyjątku dla statystyk, a ponadto nie można ich wyświetlić w ramce.
  4. Zasady znajdują się w apps/portal-csp.mjs i w trzech plikach Caddyfile, a test utrzymuje je jednakowe: zmieniaj je we wszystkich czterech miejscach naraz.

Wskazówka Formularz logowania usługi tożsamości i strona odmowy konsoli przychodzą z własnymi, jeszcze ostrzejszymi zasadami.

Dla administratorów instalacji

Konsola instalacji

Konsola to narzędzie tych, którzy prowadzą instalację Merydion. Pokazuje, czy każda usługa działa, jak się mają węzły i czy bazy danych są aktualne, a także zarządza kontami, kodami zaproszeń, organizacjami i nadzorem nad udostępnianiem, obok opinii, zgłoszeń do pomocy technicznej i wiadomości, które wysyłają ludzie.

Ten przewodnik omawia jej sekcje po kolei. Kierowanie jedną organizacją od środka opisuje przewodnik po zarządzaniu organizacją.

Pierwsze kroki

Kto może otworzyć konsolę, co mówi jej przegląd i jak działają jej sekcje.

Otwieranie konsoli

Konsola otwiera się tylko administratorom instalacji: kontom wymienionym, po jednym w wierszu, w jej pliku ADMINISTRATORS. Plik jest wczytywany ponownie przy każdym sprawdzeniu, więc dodanie lub usunięcie wiersza działa od razu.

  1. Zaloguj się kontem administratora.
  2. Otwórz menu konta w prawym górnym rogu i wybierz Konsola administracyjna: widzą ją tylko administratorzy instalacji. Możesz też otworzyć diagnostics.html.
  3. Każdy inny zamiast konsoli dostaje stronę w języku żądanej strony, która mówi dlaczego. Jeśli nie jesteś zalogowany, Zaloguj się po zalogowaniu przenosi Cię z powrotem do konsoli; jeśli jesteś zalogowany na inne konto, wybierz Powrót do obszaru roboczego albo Zaloguj się na inne konto.

Wskazówka Jak wyznaczyć pierwszego administratora, wyjaśnia przewodnik po instalacji.

Przeczytaj przegląd

Konsola otwiera się na sekcji Przegląd, która mówi, co w instalacji wymaga uwagi: usługi, które nie odpowiadają, bazy danych do aktualizacji, otrzymane zgłoszenia do pomocy technicznej i użytkownicy czekający na weryfikację.

  1. Przeczytaj cztery liczby: liczba na zabarwionej karcie wymaga uwagi, na zwykłej karcie nie; myślnik oznacza, że jest jeszcze wczytywana.
  2. Pod pozycją Bazy danych do aktualizacji pozycja Niesprawdzone usługi zlicza usługi, których baz danych nie udało się sprawdzić.
  3. Kliknij liczbę, aby otworzyć sekcję, w której się ją obsługuje; Wstecz wraca do przeglądu.
  4. Odśwież wczytuje wszystkie liczby ponownie.

Wskazówka Liczby usług i baz danych to te z sekcji Status i Aktualizacja baz danych: wczytuje się je raz dla obu sekcji i odświeżają się, gdy na nie patrzysz.

Poruszanie się między sekcjami

Konsola grupuje swoje sekcje według zadań — Kondycja (Przegląd, Status), Topologia (Przegląd, Węzły, Komórki, Kierowanie, Przechowywanie, Zdarzenia), Osoby i organizacje (Użytkownicy, Organizacje, Kody zaproszeń, Udostępnianie), Operacje (Aktualizacja baz danych) i Głos użytkowników (Pomoc techniczna, Opinia, Wiadomości) — i pokazuje jedną naraz.

  1. Kliknij sekcję w kolumnie po lewej, aby ją otworzyć.
  2. Gdy fokus jest na sekcji, strzałki w górę i w dół otwierają następną lub poprzednią, między grupami; Home i End otwierają pierwszą i ostatnią.
  3. Adres podąża za otwieraną sekcją — na przykład diagnostics.html#diag-scope-status — więc możesz dodać go do zakładek lub wysłać, a ponowne wczytanie strony go zachowuje.
  4. Na wąskim ekranie kolumna zmienia się w listę u góry strony: tam wybierz sekcję.

Wskazówka Sekcja wczytuje to, co pokazuje, przy pierwszym otwarciu, a konsola o nic nie pyta, zanim sprawdzi, że twoje konto może administrować. Każda sekcja ma własne Odśwież; ta, która nie może wczytać, mówi co i dlaczego, a Spróbuj ponownie wczytuje ją jeszcze raz.

Orientacja w konsoli

Konsola jest aplikacją pakietu: u góry pasek tytułu, po lewej kolumna sekcji, na dole pasek stanu. Pasek tytułu podaje nazwę instalacji i jej stan; pasek stanu mówi, czy usługi odpowiadają, kiedy dotarło ostatnie zgłoszenie i którym kanałem konsola łączy się z bramą.

  1. Odczytaj nazwę instalacji na pasku tytułu, obok kwadratu: pod nią widać kropkę i stan jej węzłów — wszystkie online albo ile jest w poszczególnych stanach — oraz liczbę bieżących alertów.
  2. Plakietka obok dzwonka podaje wersję Merydion, z której zbudowano konsolę.
  3. Na pasku stanu sprawdź, czy wszystkie usługi odpowiadają albo która nie odpowiada, i jak dawno dotarło ostatnie zgłoszenie.
  4. Po prawej stronie paska stanu „TLS 1.3” to kanał, który brama odczytała dla żądań konsoli; „Bez TLS” oznacza, że połączenie nie jest szyfrowane.
  5. Słońce lub księżyc obok języka przełącza między jasnym a ciemnym motywem; język otwiera listę języków interfejsu Portal.

Wskazówka Na stronie usługi lub węzła kolumna sekcji pozostaje: sekcja, z której pochodzi strona, jest zaznaczona, a kliknięcie innej sekcji otwiera ją w konsoli.

Odczytywanie bieżących alertów

Dzwonek na pasku tytułu zlicza alerty topologii instalacji — węzeł lub usługę, które nie odpowiadają, rolę, której nie pełni żaden węzeł online, usługi działające w różnych wersjach — i je wymienia.

  1. Spójrz na liczbę na dzwonku: to liczba bieżących alertów; bez liczby nie ma alertów.
  2. Kliknij dzwonek, aby otworzyć listę: każdy alert to zdanie, które nazywa węzeł, usługę lub rolę.
  3. Przejdź do „Otwórz przegląd topologii” na dole listy, aby zobaczyć węzły i usługi.
  4. Esc lub kliknięcie gdzie indziej zamyka listę.

Wskazówka Alerty są tymi z chwili obecnej: alert znika sam, gdy zostanie usunięta jego przyczyna. Konsola odczytuje je ponownie co 30 sekund, gdy jej karta jest widoczna.

Nadawanie nazwy instalacji

Nazwa instalacji pojawia się na pasku tytułu konsoli. Przechowuje ją topologia instalacji, razem z informacją, kto ją ustawił i kiedy; bez nazwy konsola pokazuje nazwę hosta, z którym nawiązano połączenie.

  1. Kliknij koło zębate po prawej stronie paska tytułu: otworzą się Ustawienia instalacji.
  2. Wpisz nazwę, do 64 znaków — na przykład Production.
  3. Wybierz Zapisz: pasek tytułu od razu pokazuje nową nazwę.
  4. Aby usunąć nazwę, opróżnij pole i zapisz.

Wskazówka Spacje na początku i na końcu są usuwane. Każda zmiana jest zapisywana wśród zdarzeń topologii, wraz z kontem, które jej dokonało.

Usługi i bazy danych

Stan usług, ich szczegóły i dzienniki, topologia z węzłami, komórkami, kierowaniem, przechowywaniem i zdarzeniami oraz aktualizacja baz danych.

Sprawdzanie stanu usług

Status wymienia jedenaście usług instalacji, każdą z ikoną, nazwą, opisem i adresem kontroli stanu.

  1. Odczytaj kontrolkę każdego wiersza: Działa, gdy usługa odpowiada na kontrolę stanu w ciągu 6 sekund, Nieosiągalny, gdy nie odpowiada.
  2. Kontrole powtarzają się same co 30 sekund, gdy Status lub Przegląd jest w widoku, i odpoczywają, gdy karta przeglądarki jest ukryta; Odśwież powtarza je od razu i aktualizuje Ostatnie sprawdzenie.
  3. Kliknij stan usługi, aby otworzyć jej szczegóły stanu, albo ikonę jej dzienników, aby je przeczytać.
  4. Serwowane środowiska uruchomieniowe wymieniają, co przeglądarka uruchamia z plików interfejsu, na przykład efekty wideo, ze stanem Serwowane lub Nieserwowane.

Wskazówka Gdy usługa jest Nieosiągalny, jej dzienniki często mówią dlaczego.

Czytanie szczegółów stanu usługi

Każda usługa ma stronę ze szczegółami swojego stanu: stan ogólny i kartę dla każdego z jej podsystemów.

  1. Otwórz ją, klikając stan usługi na karcie Status.
  2. Plakietka u góry mówi Działa, Obniżona lub Niedziałająca.
  3. Każda karta pokazuje podsystem z kontrolką, nazwą, podsumowaniem i liczbami.
  4. Strona nie odświeża się sama: kliknij Odśwież. Ścieżka u góry strony prowadzi z powrotem do sekcji Status i do konsoli.

Wskazówka Obniżona oznacza, że usługa działa, ale jedna jej część nie: karta tego podsystemu mówi która.

Czytanie dzienników usługi

Każda usługa ma stronę ze swoimi dziennikami, w konsoli wyglądającej jak terminal.

  1. Otwórz ją ikoną dzienników usługi na karcie Status.
  2. Wybierz dzień w polu Dzień: lista pokazuje dni z dziennikami, od najnowszego.
  3. Konsola pokazuje ostatnie wiersze tego dnia, pokolorowane według poziomu — ERROR, WARN, INFO, DEBUG, TRACE — i przewija do ostatniego.
  4. Pominięto starsze wiersze. oznacza, że serwer obciął najstarsze wiersze; Brak wpisów dziennika dla tego dnia. — że dzień nie ma pliku; Zapis dziennika do pliku nie jest włączony dla tej usługi. — że usługa nie zapisuje dzienników do pliku.

Wskazówka Odśwież ponownie wczytuje wybrany dzień.

Odczytywanie topologii instalacji

W sekcji Topologia konsola pokazuje instalację tak, jak opisują ją rejestr topologii i zgłoszenia usług. Jej Przegląd w sześciu liczbach mówi, jak się ma instalacja, jakie role pełni każdy węzeł i które usługi się zgłosiły.

  1. Odczytaj sześć liczb: węzły, zgłoszone usługi Rust, komórki SQLite, miejsca docelowe bajtów, ostatni przebieg kopii i alerty. Węzły i alerty mają kolor konsoli, gdy wszystko jest w porządku, a ochrę lub czerwień, gdy coś wymaga uwagi; kreska oznacza, że danej wartości jeszcze nie ma.
  2. Ostatnia godzina i Dziś, obok tytułu, pokazują dla każdej liczby, która ma serię, najgorszą wartość okresu i godzinę, o której ją osiągnięto; liczby bez serii pozostają bieżące i tak to zaznaczają. Teraz wraca do stanu bieżącego.
  3. Role × węzły mają wiersz dla każdej roli i kolumnę dla każdego węzła: pełny kwadrat oznacza rolę włączoną na tym węźle. Nazwa węzła otwiera jego stronę; Pokaż więcej dodaje kolumny kolejnych węzłów, a tabela przewija się wewnątrz swojego panelu.
  4. Pod tabelą trzy sprawdzenia — żadna rola bez węzłów, brak mieszanych wersji, wszystkie odpowiadają — zamieniają się w alert opisany słowami, gdy nie przechodzą.
  5. Zgłoszone usługi wymienia każdą usługę z nazwą jej pliku binarnego, liczbą zgłoszonych instancji, wersją i kropką, zieloną, gdy wszystkie odpowiadają; pierwszy wiersz to wejście, caddy.
  6. Sekcja odczytuje się sama co 30 sekund, gdy konsola jest otwarta, i zatrzymuje się, gdy karta przeglądarki jest ukryta; Odśwież odczytuje ją natychmiast.

Wskazówka Przy alercie otwórz stronę węzła, który wymienia: jego role i usługi pokazują, która usługa nie odpowiada. Różne wersje zwykle oznaczają aktualizację, która wciąż trwa na jakimś węźle.

Pilnowanie węzłów

Węzły wymienia węzły znane rejestrowi topologii, posortowane według roli, z nowymi na górze: dla każdego adres, role, stan, zgłoszony procesor i pamięć, utrzymywane komórki oraz wiek ostatniego zgłoszenia. Każdy wiersz otwiera stronę węzła, a węzeł, który dołącza do instalacji, pojawia się sam.

  1. Wybierz stan nad listą — Wszystkie, Online, Nowe, Opróżniane, Offline oraz Nieosiągalne, gdy jest przynajmniej jeden —: obok każdego liczba węzłów. Filtruj węzły, obok tytułu, przeszukuje nazwę i tożsamość.
  2. Nowy węzeł stoi na górze, z ochrowym punktem: zgłosił się sam i nie ma pracy, a jego wiersz oferuje Włącz online i Odrzuć.
  3. Procesor powyżej 70% jest w kolorze ochry, tak samo komórki powyżej 80% zadeklarowanej pojemności; kreska przy komórkach oznacza, że węzeł nie pełni roli danych. Gdy instalacja ma więcej węzłów, niż pokazuje lista, Pokaż więcej dodaje kolejne.
  4. Wagi i pojemności, obok tytułu, otwierają wagi ról i pojemności wybranego węzła: waga mieści się od 1 do 1000, a 100 to normalny węzeł danej roli; puste pole pojemności pozostawia ją niezadeklarowaną. Zapisz działa tylko wtedy, gdy nikt w międzyczasie nie zmienił węzła.
  5. Strona węzła ma po lewej siedem ról: włączona ma pasek, a usługi roli to znaczniki, zapalone, gdy działają tam i odpowiadają; znacznik otwiera niżej konfigurację i zasoby tej usługi. Po prawej Efektywna konfiguracja, pogrupowana według pochodzenia: wartości początkowe pierwszego uruchomienia, to, co ustala topologia, to, co mówi konfiguracja, stan węzła i sekrety, zamaskowane.
  6. Konfiguruj zmienia nazwę, role, wagi i pojemności węzła; obok są czynności, na które pozwala jego stan, a każda najpierw prosi o potwierdzenie.
  7. Zasoby pokazują hosta węzła: w okresie Teraz procesor, pamięć, sieć, dysk, ruch miesięczny i procesy, odświeżane co 5 sekund przez usługę tożsamości węzła; w okresach Ostatnia godzina i Dziś procesor i pamięć minuta po minucie, tak jak zgłosiły je usługi.

Wskazówka Sekret nigdy nie opuszcza procesu, który go przechowuje: strona pokazuje tylko jego nazwę, pochodzenie i oznaczenie zamaskowania. Konfiguracja zmienia się tylko po ponownym uruchomieniu usługi.

Włączanie węzłów online, ich opróżnianie i wycofywanie

Każdy stan węzła oferuje tylko te czynności, na które rejestr topologii pozwala z tego stanu: w wierszu nowego węzła w sekcji Węzły oraz w nagłówku strony każdego węzła, obok Konfiguruj. Każda czynność najpierw pyta, wymieniając węzeł i mówiąc, co naprawdę się stanie; to, czego nic nie cofnie — Odrzuć, Wycofaj i Ogłoś awarię — potwierdzasz, wpisując tożsamość węzła.

  1. Nowy: Włącz online daje węzłowi pracę — nowe komórki, komórki przenoszone przez topologię, pokoje, zadania renderowania, zamontowania —, a topologia przyjmuje to dopiero wtedy, gdy odbiera sygnał od węzła: co najmniej jedna z jego usług się zgłasza lub, w przypadku węzła pełniącego tylko rolę Wejście, który nie ma usług do zgłoszenia, odpowiada jego wejście. Do tego czasu przycisk pozostaje wyłączony i mówi, dlaczego. Odrzuć to wycofanie węzła: znika on ze wszystkich widoków, jego tożsamość i epoka nigdy nie zostaną ponownie użyte, a jego proces, który próbuje ponownie dołączyć, pozostaje na zewnątrz.
  2. Online: Opróżnij sprawia, że węzeł od razu przestaje otrzymywać pracę, i przenosi jego komórki na najmniej obciążone węzły, najwyżej 4 naraz; bucket, który montuje, zostaje zamontowany na innym węźle przechowywania, natomiast katalog na jego dysku zostaje, a przenosisz go z sekcji Przechowywanie. Gdy nic na nim nie zostanie, a jego trwające żądania się zakończą, w ciągu 30 sekund, sam przechodzi w tryb offline. Nieosiągalnego węzła się nie opróżnia.
  3. Opróżniany: karta Opróżnianie w toku śledzi opróżnianie co 5 sekund, dopóki jest w widoku — kto je rozpoczął i kiedy, ile komórek spośród tych, które miał, wciąż jest na węźle, z ich rodzajami, otwarte przeniesienia według fazy oraz to, co go wstrzymuje, opisane słowami: komórki, których przeniesienie zostało odrzucone lub anulowane, rodzaje, których żaden węzeł online nie może przyjąć, katalog na jego dysku, usługi, które nie zamknęły spisu jego komórek, węzeł, który zamilkł —, albo Nic go nie wstrzymuje. Przerwij opróżnianie przywraca węzeł do trybu online: nieprzydzielone jeszcze przeniesienia opróżniania zostają anulowane, a ich komórki pozostają na nim.
  4. Nieosiągalny albo opróżniany i milczący: Ogłoś awarię, nigdy nieoferowane dla węzła, który pełni rolę Sterowanie. Potwierdzenie najpierw podaje obowiązujące zasady odzyskiwania, odczytane w tej chwili. Topologia przyjmuje ogłoszenie awarii dopiero wtedy, gdy od wygaśnięcia dzierżawy węzła minęło ponad 10 sekund, a wcześniej je odrzuca: przy automatycznym odzyskiwaniu w tym momencie sama ogłasza awarię węzła, więc potwierdzenie nigdy tego nie przyspiesza; przy ręcznym odzyskiwaniu twoje potwierdzenie to jedyny sposób, by jego komórki wystartowały ponownie gdzie indziej. Zasady odzyskiwania to jeden z kluczy sekcji Kierowanie.
  5. Awaria: karta Odzyskiwanie po awarii węzła śledzi jego komórki, gdy startują ponownie na innych węzłach od ostatniej skopiowanej chwili; zamontowania, które utrzymywał, zostają utracone, a miejsce docelowe, którego od tej pory nikt nie udostępnia, jest wymienione, dopóki nie zamontujesz go na innym węźle przechowywania. Włącz online pozostaje wyłączone i mówi, dlaczego, dopóki topologia znów nie odbierze sygnału od węzła: wtedy przerywa odzyskiwanie, a to, co już wystartowało ponownie gdzie indziej, tam pozostaje.
  6. Offline: Włącz online znów daje węzłowi pracę; Wycofaj usuwa go na zawsze, tak jak Odrzuć usuwa nowy węzeł, a topologia odmawia, dopóki węzeł wciąż ma komórki, przeniesienia, zamontowania lub dzierżawy.
  7. Powodzenie ogłasza powiadomienie, a strona ponownie odczytuje węzeł: jej nagłówek mówi, w jakim stanie węzeł się znalazł. Odmowa pojawia się pod nagłówkiem, opisana słowami jej powodu.

Wskazówka Topologia nigdy nie ogłasza awarii własnego węzła ani węzła, który pełni rolę Sterowanie, i odmawia opróżnienia ostatniego węzła online z rolą Sterowanie, Tożsamość lub Dane albo ostatniego, który zapisuje do aktywnego miejsca docelowego: odmowa wymienia rolę lub miejsce docelowe.

Odczytywanie komórek

Sekcja Komórki pokazuje, gdzie znajdują się dane instalacji: każda komórka to baza danych SQLite z jednym węzłem-właścicielem. Wiersz pod tytułem zlicza komórki, ich rodzaje i węzły danych; wykres, rodzaje i tabele mówią, jak komórki się rozkładają i jak są duże.

  1. Obok tytułu wybierz, co pokazuje wykres: Według węzła rysuje kolumnę dla każdego węzła danych i linię pojemności w komórkach, którą deklaruje każdy węzeł — węzeł powyżej 80% swojej pojemności jest w kolorze ochry, nowy węzeł, jeszcze bez pracy, w kolorze konsoli —; Według rodzaju rysuje wiersz dla każdego rodzaju komórki, z węzłami, które go przechowują; Według organizacji pokazuje organizacje z największą liczbą komórek, z ich węzłami oraz, dla podzielonej organizacji, z usługami, w których jej encje mają własne komórki.
  2. Komórki według rodzaju mają kafelek dla każdego rodzaju, z jego liczbą i rozmiarem. Rozmiar to bajty baz danych komórek, czyli to, co przesyła przeniesienie: usługi mierzą je tylko wtedy, gdy ktoś ogląda sekcję, więc przy pierwszej wizycie rozmiary są w drodze i pojawiają się wraz z kolejnymi zgłoszeniami; wiersz pod rodzajami mówi potem, ze spisu ilu węzłów pochodzą i jak stary jest ten spis. Rozmiar zmierzony na części komórek mówi, ile z nich zmierzono.
  3. Największe komórki wymienia komórki z największymi bazami danych, a Ostatnio zapisane — komórki zapisane jako ostatnie, każdą z węzłem, który ją przechowuje. Nikt nie liczy zapisów komórki: najaktywniejsze komórki są pokazywane jako te ostatnio zapisane.
  4. Komórki i rozmiary według węzła to wykres według węzła opisany słowami: dla każdego węzła jego stan, komórki, pojemność z wykorzystaną częścią albo informacją, że jest niezadeklarowana, rozmiar jego komórek, wiek jego spisu i komórki odłożone na bok. Węzeł, który wraca po odzyskiwaniu, odkłada na bok komórkę, której kopiom brakowało części jej zapisów: czeka ona na operatora, a tabela to mówi.
  5. Sekcja sama odczytuje się ponownie, dopóki jest w widoku — co 10 sekund, gdy coś napływa lub się przenosi, a w przeciwnym razie co 30 sekund —; Odśwież odczytuje ją od razu.
  6. Na wąskim ekranie karty stoją jedna pod drugą, a wykres według węzła przewija się w bok wewnątrz swojej karty; dla czytnika ekranu wartości wykresu to te z tabeli Komórki i rozmiary według węzła.

Wskazówka Liczby pochodzą z rejestru topologii i są dokładne; rozmiary pochodzą z ostatniego spisu usług, a dysków nikt nie mierzy, dopóki nikt nie patrzy.

Równoważenie komórek

Plan równoważenia pokazuje, co moduł równoważenia przeniósłby, aby wyrównać węzły danych: tylko następną partię, bo nikt nie mierzy obciążenia pojedynczej komórki, a całego równoważenia nie da się przewidzieć. Obok znajdują się przełącznik automatycznego modułu równoważenia i karta Dlaczego z nazwą węzła, która mówi, dokąd trafiają nowe komórki i dlaczego.

  1. Odczytaj oznaczenie planu: próba na sucho to następna partia, tak jak moduł równoważenia liczy ją teraz; autoryzowany — gdy operator zastosował plan; w toku — z liczbą przeniesień partii, które już dotarły; zastosowany — gdy dotarły wszystkie. Partię opisują jej komórki, bajty, węzły, które opuszcza, i te, do których trafia, a potem wiersz dla każdego rodzaju i trasy.
  2. Pod planem odczytaj, co robi moduł równoważenia i dlaczego — zrównoważone, czeka, aż różnica się utrzyma, wyłączony, ustala się po poprzedniej partii, bez budżetu —, z różnicą między węzłami danych i progiem oraz budżetem ostatniej godziny: przeniesienia, bajty i przeniesienia naraz.
  3. Zastosuj plan, oferowane, gdy równoważenie jest należne, autoryzuje moduł równoważenia: w swoim następnym przebiegu, w ciągu kilku sekund, żąda on partii takiej, jaką wtedy policzy — może się ona różnić od pokazanej — i zawsze w granicach swojego budżetu. Działa to nawet przy wyłączonym automatycznym module równoważenia i nie czeka na minimalny czas trwania. Oznaczenie śledzi potem partię, a wiersz pod planem mówi, kto ją autoryzował i co zrobił moduł równoważenia.
  4. Gdy moduł równoważenia nie zażądałby już partii — mniej niż dwa węzły danych z wynikiem, trwające opróżnianie, różnica mieszcząca się w progu, poprzednia partia, która się ustala, wyczerpany budżet, wciąż brakujące rozmiary, żadna zmierzona komórka, którą można przenieść —, topologia odmawia, a karta mówi słowami, dlaczego.
  5. Automatyczny moduł równoważenia: Wyłącz sprawia, że plan jest nadal obliczany i pokazywany tutaj, ale nic nie jest przenoszone samoczynnie — plan można nadal zastosować, a opróżnianie i odzyskiwanie przenoszą swoje komórki jak zawsze —; Włącz pozwala modułowi równoważenia samemu żądać partii, gdy różnica utrzymuje się powyżej progu przez minimalny czas trwania. Obie czynności najpierw pytają.
  6. Odczytaj kartę Dlaczego: wynik obciążenia węzła, na który trafiają nowe komórki usług danych — wolny udział: im wyższy, tym więcej wolnego — wraz z powodem, miary, które go tworzą, każdą z udziałem w użyciu i swoją wagą, najmniej obciążonych kandydatów oraz histerezę, która zatrzymuje nową pracę na wcześniej wybranym węźle, dopóki pozostaje on blisko najlepszego.

Wskazówka Opróżnianie i przeniesienia operatorów nie liczą się do budżetu modułu równoważenia. Próg, minimalny czas trwania, budżet oraz to, kiedy komórka jest zimna, to klucze zasad w sekcji Kierowanie.

Przenoszenie komórki i śledzenie przeniesień

Przeniesienia w toku wymienia otwarte przeniesienia komórek, niezależnie od tego, kto ich zażądał — moduł równoważenia, opróżnianie, odzyskiwanie czy operator —, a z sekcji Komórki możesz sam przenieść komórkę na wybrany węzeł danych.

  1. Odczytaj każde przeniesienie: komórkę z jej rodzajem i kluczem, węzeł, który opuszcza, i ten, do którego trafia, jego fazę — W transferze, Skopiowane, Przydzielone — z paskiem, kto go zażądał i kiedy; krok, który wciąż się nie udaje, jest podany pod fazą, z liczbą niepowodzeń.
  2. Zatrzymaj przerywa przeniesienie w transferze lub skopiowane, którego zażądał operator lub moduł równoważenia: komórka pozostaje aktywna na swoim węźle z tą samą epoką, a to, co węzeł docelowy dotąd przywrócił, zostaje odrzucone; komórki, której przeniesienie zażądane przez moduł równoważenia zatrzymasz, nie wybierze on ponownie przez dobę. Przeniesienie opróżniania lub odzyskiwania nie ma przycisku Zatrzymaj i mówi, czyje jest: opróżnianie przerywa się ze strony węzła, a odzyskiwanie — ponownie włączając węzeł online. Przydzielonego przeniesienia nie można już zatrzymać.
  3. Przenieś… w wierszu tabeli Największe komórki lub Ostatnio zapisane otwiera okno dialogowe z komórką i węzłem, który ją przechowuje: wybierz węzeł docelowy spośród pozostałych węzłów danych online i naciśnij Przenieś.
  4. Przenieś komórkę…, obok tytułu, prosi o rodzaj, klucz tak, jak zapisuje go rejestr — organizacja, użytkownik lub organizacja/odcisk dla encji — i węzeł docelowy, a zanim poprosi o potwierdzenie, odczytuje, który węzeł przechowuje komórkę. Wyszukiwanie konsoli również znajduje Przenieś komórkę… i otwiera jego okno dialogowe.
  5. Potwierdzenie wymienia komórkę, węzeł, który opuszcza, i ten, do którego trafia: jej zapisy czekają, gdy źródło ją przekazuje, a węzeł docelowy przywraca, źródło usuwa swoje pliki po okresie karencji, a przeniesienie operatora nie liczy się do budżetu modułu równoważenia.
  6. Odmowa pojawia się w oknie dialogowym, opisana słowami: komórka, która już się przenosi lub już jest na tym węźle, węzeł docelowy, który nie przyjmuje nowych komórek lub nie ma tej roli, zbyt wiele otwartych przeniesień tej usługi na węźle, komórka bez własnego miejsca — encja niepodzielonej organizacji przenosi się razem ze swoją organizacją.

Wskazówka Gdy komórka się przenosi, jej zapisy czekają i dostają prośbę o ponowienie, a jej epoka odrzuca spóźniony zapis: nic nie ginie.

Sprawdzanie, dokąd trafia nowa praca

Sekcja Kierowanie mówi, dokąd trafia nowa praca i dlaczego: zasady topologii, wynik każdego węzła, węzeł wybrany dla każdego przydziału i ostatnie wybory z ich uzasadnieniem. Wiersz pod tytułem zlicza węzły i przydziały oraz przypomina, że wynik to wolny udział: im wyższy, tym więcej wolnego.

  1. Wyniki wymieniają każdy węzeł w każdej roli, która otrzymuje pracę — Dane, Obliczenia, Przechowywanie — z jego stanem, wagą roli, gdy nie wynosi 100, jego wynikiem i miarami, każdą z udziałem w użyciu i swoją częścią wag roli; miara powyżej 70% dla procesora lub 80% dla pozostałych jest w kolorze ochry. Węzeł, który jeszcze nie zgłosił obciążenia, mówi to; Wczytaj więcej węzłów wczytuje kolejne.
  2. Wybrane węzły mówią, dokąd trafia teraz nowa praca — nowe komórki każdej usługi danych, nowe pokoje rozmów, zadania renderowania, odczyty i zapisy każdego zamontowanego miejsca docelowego —, każdy przydział ze swoim węzłem, powodem i informacją, od kiedy węzeł jest wybrany. Przydział, którego żaden węzeł online nie może przyjąć, jest wymieniony pod listą.
  3. Otwórz Dlaczego pod wierszem, aby odczytać uzasadnienie wyboru: wynik wraz z powodem — najmniej obciążony, jedyny kandydat, węzeł, który prosi, lub węzeł wybrany wcześniej w granicach histerezy —, miary z udziałem w użyciu i ich wagą, najmniej obciążonych kandydatów oraz histerezę. Uzasadnienie pozostawione otwarte pozostaje otwarte, gdy sekcja odczytuje się ponownie.
  4. Ostatnie wybory wymieniają dokonane wybory, od najnowszego: godzinę, przydział, wybrany węzeł wraz z powodem oraz komórkę i węzeł, który prosił, jeśli są. Przydział zawęża je do jednego przydziału, a Wczytaj więcej wczytuje starsze. Uzasadnienie wcześniejszego wyboru pokazuje miary z tamtej chwili, a nie wagi, z którymi go dokonano, bo rejestr ich nie przechowuje.
  5. Sekcja odczytuje się ponownie co 30 sekund, dopóki jest w widoku; Odśwież odczytuje ją od razu.

Wskazówka Liczbę wyborów, które przechowuje rejestr, określa klucz zasad Zachowane wybory: Ostatnie wybory pokazują tylko te zachowane.

Zmiana zasad topologii

Zasady, w sekcji Kierowanie, zawierają klucze topologii w trzech częściach — Obciążenie, Równoważenie i Węzły —, każdy ze swoją wartością, wartością domyślną, gdy wartość się od niej różni, oraz informacją, kto i kiedy go zmienił. Zmień… obok klucza otwiera jego formularz.

  1. Obciążenie: Wagi miar, czyli ile każda miara waży w wyniku węzła danych, obliczeniowego i przechowywania — 0 pomija miarę, a każda rola zachowuje co najmniej jedną powyżej zera; Nasycenie, czyli przy jakiej liczbie połączeń, trwających żądań i otwartych komórek węzeł uznaje się za pełny; Histereza, czyli jak blisko najlepszego wyniku węzeł, który prosi, lub węzeł wybrany wcześniej zatrzymuje nową pracę; Zachowane wybory, czyli ile wyborów rejestr przechowuje dla sekcji Ostatnie wybory.
  2. Równoważenie: Automatyczny moduł równoważenia, ten sam przełącznik co w sekcji Komórki; Próg różnicy, czyli różnica między wynikami węzłów danych, która uruchamia równoważenie, kończące się, gdy różnica spadnie do połowy; Minimalny czas trwania, czyli jak długo różnica musi się utrzymywać, zanim moduł równoważenia sam zażąda partii; Budżet, czyli przeniesienia i bajty na godzinę oraz przeniesienia naraz; Zimna po, czyli po jakim czasie bez zapisów komórka jest zimna — moduł równoważenia przenosi najpierw zimne, a 0 czyni zimną każdą komórkę.
  3. Węzły: Dołączające węzły, czyli czy dołączający węzeł sam przechodzi w tryb online, czy pozostaje nowy, dopóki operator nie włączy go online w sekcji Węzły; Odzyskiwanie, czyli czy topologia sama ogłasza awarię milczącego węzła, gdy od wygaśnięcia jego dzierżawy minęło ponad 10 sekund, czy czeka, aż zrobi to operator ze strony węzła — do tego czasu komórki węzła są nieosiągalne.
  4. W formularzu każde pole podaje granice, które akceptuje topologia, a błędna wartość jest zgłaszana pod swoim polem i nie zostaje wysłana. Zapisz najpierw pyta, mówiąc, co naprawdę robi zmiana — dokąd trafia nowa praca, czego może żądać moduł równoważenia, kto ogłasza awarię węzła —, a potem zapisuje klucz i ponownie odczytuje sekcję.
  5. Każda zmiana jest zapisywana w rejestrze topologii z twoim nazwiskiem: wiersz pod kluczem mówi, kto i kiedy go zmienił, a sekcja Zdarzenia ją pokazuje.

Wskazówka Konsola sprawdza każdą wartość względem granic topologii i nie zapisuje wartości, która z nich wychodzi; topologia odrzuca wartość tylko wtedy, gdy jest topologią w innej wersji, o innych granicach, a odmowa jest podana słowami sekcji.

Śledzenie żądania

Śledzenie żądań, w sekcji Kierowanie, wyświetla okna zbierania i zebrane w nich śledzenia. Żądanie jest śledzone tylko w oknie otwartym przez administratora: poza nim żadna usługa nic o nim nie zapisuje.

  1. Otwórz okno… pyta, co zbierać — użytkownika, według pseudonimowej tożsamości, którą pokazują zdarzenia; aplikację, według client_id, dla którego przeznaczony jest jej token; albo ścieżkę w postaci, w jakiej odbiera ją brama, zaczynającą się od /api/ —, przez ile minut, najwyżej 30, i dlaczego. Powód pozostaje w zdarzeniach topologii z twoją nazwą, a jednocześnie mogą być otwarte najwyżej cztery okna.
  2. Usługi zaczynają zbierać przy następnym ogłoszeniu, w ciągu 5 sekund, i przestają, gdy okno się kończy lub gdy zamkniesz je wcześniej przyciskiem Zamknij.
  3. Każde zebrane śledzenie to wiersz: kiedy, żądanie, jego wynik, aplikacja i użytkownik, czas w systemie. Wiersz prowadzi do strony śledzenia.
  4. Strona śledzenia pokazuje ścieżkę: wiersz na etap — wejście przez bramę, kierowanie do węzła, który jest właścicielem komórki, sprawdzenia tokena, komórka w SQLite, bajty przechowywania —, każdy ze swoim węzłem i usługą, czasem i wynikiem, a potem czas w systemie. Dopóki mogą dotrzeć kolejne etapy, strona sama ponownie odczytuje śledzenie.
  5. Access token pokazuje to, co widziała usługa, która zweryfikowała token: nagłówek i treść, pierwsze znaki podpisu oraz każde sprawdzenie wraz z jego regułą. Żądania odrzucone z tym samym tokenem w oknie są wymienione z powodem podanym słowami, a znaczniki pod ścieżką zapalają się tylko wtedy, gdy potwierdzi je sonda usługi tożsamości.
  6. Kopiuj śledzenie kopiuje stronę jako tekst, bez podpisu.

Wskazówka Token nie jest nigdy przechowywany: śledzenie zawiera jego zdekodowany nagłówek i treść, wynik każdego sprawdzenia oraz pierwsze 12 znaków podpisu. Śledzenia żyją tylko w pamięci topologii, najdłużej godzinę po zakończeniu ich okna.

Przeglądanie przechowywania

Przechowywanie pokazuje, gdzie znajdują się bajty instalacji: kolumnę dla każdej klasy — pliki użytkowników, załączniki, podglądy i kopie baz danych — z jej miejscami docelowymi, zapełnieniem każdego z nich względem progów oraz węzłami przechowywania, które je montują, i liczbą bajtów, które udostępniają.

  1. Odczytaj każdą kolumnę: obramowane miejsce docelowe jest aktywnym miejscem swojej klasy, tym, które przyjmuje nowe zapisy; pod każdym miejscem docelowym widzisz jego rodzaj (dysk lub S3), jego folder lub bucket, wskaźnik względem progu pojemności i węzły, które je montują.
  2. Znacznik na wskaźniku pokazuje, gdzie rotacja przygotowuje następne miejsce docelowe; za nim wskaźnik zmienia kolor na ochrowy, a po osiągnięciu progu następne gotowe miejsce docelowe klasy samo staje się aktywnym.
  3. Odczytaj Zamontowania: wiersz dla każdego węzła przechowywania, z miejscami docelowymi, które montuje, i stanem każdego zamontowania, epoką jego ostatniej zmiany oraz bajtami, które węzeł udostępnia na sekundę.
  4. Odczytaj zdarzenia przechowywania na dole strony: kto co zarejestrował, aktywował, zamontował lub ewakuował, od najnowszych; Pokaż więcej wczytuje starsze.
  5. Strona wczytuje się ponownie co 30 sekund, gdy jest w widoku; Odśwież wczytuje ją od razu.

Wskazówka Miejsce docelowe bez progu pokazuje tylko bajty zliczone od jego rejestracji: liczniki są orientacyjne, a rotacja decyduje wyłącznie na podstawie zliczenia, które węzeł przechowywania wykonuje, listując miejsce docelowe.

Zarządzanie miejscami docelowymi

W widoku Przechowywanie dodajesz miejsce docelowe — katalog na dysku węzła przechowywania lub bucket usługi zgodnej z S3 — a następnie je aktywujesz, pieczętujesz, ewakuujesz, wycofujesz i zmieniasz jego progi; Rotacja określa, kiedy następne miejsce docelowe musi być gotowe i kiedy staje się aktywnym.

  1. Naciśnij Dodaj miejsce docelowe: nadaj mu nazwę i klasę, którą będzie obsługiwać, wybierz dysk z bezwzględnym katalogiem albo S3 z punktem końcowym, regionem, bucketem i odwołaniem do poświadczeń — nazwą, którą węzeł przechowywania rozwiązuje na podstawie własnych sekretów, nigdy samymi poświadczeniami —, węzeł przechowywania, który je montuje, oraz, jeśli chcesz, jego progi. Węzeł weryfikuje je, zanim zacznie je udostępniać; do tego czasu jest nowe.
  2. Otwórz menu miejsca docelowego jego przyciskiem: oferuje tylko to, na co pozwala jego stan. Aktywuj dla klasy … czyni je aktywnym miejscem docelowym tej klasy; Zapieczętuj przekazuje każdą obsługiwaną klasę jego następnemu miejscu docelowemu, temu, które wybrałaby rotacja, a potwierdzenie je wymienia.
  3. Progi… ustawiają przestrzeń, w GB lub TB, oraz obiekty; puste pole oznacza brak progu. Rotacja uwzględnia nowe progi przy kolejnym przebiegu.
  4. Ewakuuj przenosi w tle bajty zapieczętowanego miejsca docelowego do aktywnego miejsca docelowego ich klasy; Wstrzymaj ewakuację ją zatrzymuje. Wycofaj usuwa gotowe miejsce docelowe, które nigdy nie otrzymało bajtów: potwierdź to, wpisując jego nazwę.
  5. Naciśnij Rotacja, aby ustawić przygotowanie i rotację w procentach progu oraz to, czy miejsce docelowe pieczętowane przez rotację samo ewakuuje się do nowego aktywnego.

Wskazówka Każda akcja najpierw pyta, wymieniając miejsce docelowe i mówiąc, co się stanie; gdy topologia odmawia, powód pojawia się obok miejsca docelowego, opisany słowami.

Montowanie, odmontowywanie i ewakuacja

Miejsce docelowe udostępnia swoje bajty z węzłów przechowywania, które je montują: Zamontowania pokazuje wiersz dla każdego węzła przechowywania, a z menu miejsca docelowego montujesz je na węźle, odmontowujesz z węzła lub przenosisz zamontowanie na inny węzeł.

  1. Odczytaj Zamontowania: każdy węzeł przechowywania z miejscami docelowymi, które montuje, stan każdego zamontowania — zielona kropka udostępnia, ochrowa jest weryfikowana, pierścień jest odmontowywany —, epokę jego ostatniej zmiany oraz bajty, które węzeł udostępnia na sekundę.
  2. Wybierz Zamontuj na… w menu lub przycisk przy miejscu docelowym, którego nikt nie udostępnia: wskaż węzeł przechowywania, nowy lub online, i tryb. Węzeł weryfikuje katalog lub bucket, zanim zacznie udostępniać.
  3. Wybierz Odmontuj z węzła: węzeł przestaje przyjmować nowe operacje, pozwala trwającym zakończyć się w ciągu maksymalnie 60 sekund i anuluje pozostałe. Ostatniego węzła, który udostępnia do zapisu aktywne miejsce docelowe, nie można odmontować, dopóki inne miejsce docelowe nie stanie się aktywne: potwierdzenie to mówi.
  4. Wybierz Przenieś z węzła…, aby przenieść zamontowanie na inny węzeł przechowywania, nowy lub online: pierwszy je opróżnia, drugi weryfikuje.
  5. Podczas ewakuacji miejsca docelowego jego kafelek pokazuje pasek w stronę aktywnego miejsca docelowego jego klasy z udziałem przeniesionych odwołań, potem karencję, usuwanie starych kopii i weryfikację przez zliczenie.

Wskazówka Odmontowanie nigdy nie gubi ani jednego bajtu: odczyty trafiają do innego węzła, który montuje miejsce docelowe, a bez takiego węzła jego pliki odpowiadają „niedostępny”, dopóki nie zostanie ponownie zamontowane — nigdy „nie znaleziono”.

Odczytywanie mapy instalacji

Mapa pokazuje całą instalację na pierwszy rzut oka: węzły w trzech pasach według ról, każdy węzeł danych jako kafelek z mozaiką jego komórek względem jego pojemności, ciągłe kopie baz danych z taśmą ich ostatnich przebiegów oraz ostatnie zdarzenia, które zmieniły instalację, każde z autorem.

  1. Odczytaj pasy: Wejście · sterowanie · tożsamość ma kafelek dla każdego węzła z jego rolami i usługami, które na nim odpowiadają; Dane mają kafelek dla każdego węzła danych — jego nazwę, stan, mozaikę czterdziestu pól (jego komórki względem pojemności zadeklarowanej w oknie Wagi i pojemności albo względem najpełniejszego węzła danych, gdy żadnej nie zadeklarowano), liczbę przechowywanych komórek i jego CPU —; Obliczenia · przechowywanie · TURN mają znacznik dla każdego węzła. Każdy kafelek i każdy znacznik otwiera stronę swojego węzła.
  2. Śledź węzeł, który ulega awarii: obrys w kolorze ochry mówi, że jego dzierżawa nie jest odnawiana; czerwony obrys z „odizolowany · N” mówi, że dzierżawa wygasła i węzeł sam się odizolował; „offline · N” mówi, że topologia ogłosiła jego awarię i odzyskuje jego komórki z kopii — pola, które utracił, mają czerwony obrys —, a węzły, które je otrzymują, mają obrys w kolorze konsoli, z ciemniejszymi otrzymanymi polami, przez godzinę po zakończeniu odzyskiwania.
  3. Wybierz przełącznikiem Role · Obciążenie · Komórki, co mówi kolor kafelków: stany, CPU (ochra powyżej 70%) albo komórki względem pojemności (ochra powyżej 80%).
  4. Ciągłe kopie pokazują taśmę ostatnich trzydziestu przebiegów instalacji — każdy słupek to najdłuższy przebieg swojej sekundy, najnowszy w kolorze konsoli, dłuższy niż interwał w kolorze ochry — i mówią, jak często każdy proces kopiuje swoje bazy danych, dokąd trafiają kopie i jak daleko wstecz można przywrócić bazę danych.
  5. Zdarzenia pokazują ostatnie zdarzenia, które zmieniły mapę — serię komórek odzyskanych lub przeniesionych w jednym wierszu — z ich autorem: osoba ze swoim loginem, zadanie jako „topologia”, węzeł ze swoją nazwą. Wszystkie zdarzenia otwiera sekcję Zdarzenia.
  6. Mapa sama odczytuje się ponownie co 5 sekund, dopóki jest w widoku; Odśwież odczytuje ją od razu. Instalacja z więcej niż czterema rzędami węzłów danych przewija się wewnątrz swojego panelu.

Wskazówka Gdy węzeł ulega awarii, trzymaj mapę otwartą: widzisz, jak wygasa dzierżawa, jak węzeł sam się izoluje, jak jego komórki zostają odgrodzone i odzyskane na najmniej obciążonych węzłach — a w Zdarzeniach, kto co zrobił, minuta po minucie.

Odczytywanie zdarzeń topologii

Sekcja Zdarzenia to rejestr topologii, od najnowszych: co działo się z instalacją — jej węzłami, komórkami, dzierżawami, przechowywaniem i zasadami —, każde zdarzenie z autorem, osobą lub zadaniem topologii. Wiersz pod tytułem mówi, ile zdarzeń przechowuje rejestr.

  1. Wybierz typ nad listą — Wszystkie, Węzły, Komórki, Dzierżawy, Przechowywanie, Zasady, Topologia — i węzeł w polu Węzeł: lista pokazuje zdarzenia tego typu, które wymieniają ten węzeł jako swój podmiot lub wśród węzłów sprzed zdarzenia i po nim. Filtry pozostają w adresie strony, więc link je zachowuje.
  2. Odczytaj każdy wiersz: godzinę, z datą, gdy to nie dziś; kropkę i słowo typu; co się stało, słowami; jego podmiot — węzeł jest linkiem do swojej strony, komórka to jej rodzaj i klucz —; a pod spodem autora: administratora według konta, zadanie topologii według tego, co robi, na przykład obecność, dzierżawy czy moduł równoważenia.
  3. Otwórz Przed i po w wierszu, aby odczytać, co zdarzenie zmieniło, tak jak zapisał to rejestr; „nic” oznacza, że wartości nie było.
  4. Wczytaj więcej wczytuje starsze zdarzenia. Topologia czyta swój rejestr odcinkami: gdy w odcinku nie ma zdarzenia dla twoich filtrów, konsola kilka razy sama szuka dalej, potem to mówi i oferuje Szukaj dalej — że żadne zdarzenie nie pasuje, mówi dopiero wtedy, gdy nie zostało już nic starszego.
  5. Nowe zdarzenia pojawiają się na górze co 30 sekund, dopóki sekcja jest w widoku; Odśwież odczytuje ją od razu.

Wskazówka Zmiana zasad, opróżnianie, ogłoszona awaria węzła czy zastosowany plan noszą nazwisko tego, kto ich dokonał: w sekcji Zdarzenia znajdziesz, kto co zmienił i kiedy.

Aktualizacja baz danych

Aktualizacja sprawdza dla każdej usługi, czy jej bazy danych są w wersji, której oczekuje serwer. Dopóki nie są, funkcje danych tej usługi pozostają wyłączone, by chronić dane.

  1. Przeczytaj każdy wiersz: Łącznie i Nieaktualne, ze stanem Aktualne, Dostępna aktualizacja, Nieosiągalny — usługa nie odpowiedziała — lub Sprawdzenie nie powiodło się, z przyczyną pod wierszem.
  2. Uruchom aktualizację pojawia się tylko wtedy, gdy coś jest nieaktualne. Potwierdzenie podaje usługę, ile baz danych przechodzi na którą wersję i że tej operacji nie można cofnąć: wpisz pokazany identyfikator usługi — na przykład auth — i potwierdź; serwer aktualizuje w tle, podczas gdy wiersz pokazuje Aktualizowanie…
  3. Wiersz jest sprawdzany ponownie co 2 sekundy, aż serwer skończy, a powiadomienie mówi, jak się zakończyło; Aktualizacja nie powiodła się mówi, że się nie udało.
  4. Ikona bazy danych otwiera stronę szczegółów, z każdą bazą danych, jej ścieżką, bieżącą i docelową wersją oraz stanem — także Nowsza niż serwer i Jeszcze nie utworzono; aktualizację można też uruchomić stamtąd.

Wskazówka Możesz zamknąć stronę podczas aktualizacji: gdy otworzysz ją ponownie, nadal będzie ją śledzić.

Konta i organizacje

Konta, kody zaproszeń, organizacje i nadzór nad udostępnianiem.

Zarządzanie kontami

Konto wymienia zarejestrowanych użytkowników: imię i nazwisko, e-mail, stan — Aktywne, Zawieszone, Oczekuje na weryfikację lub Dezaktywowane — i datę rejestracji.

  1. Dziennik dostępu otwiera historię logowań użytkownika: czas, zdarzenie, wynik, adres IP i klienta.
  2. Zresetuj hasło otwiera pole, w które wpisujesz nowe hasło, zanim klikniesz Zastosuj: sesje użytkownika zostają zamknięte.
  3. Zawieś najpierw pyta, wskazując, o kogo chodzi: logowanie nie będzie już możliwe, sesje zostaną zamknięte, a aplikacja, która jest już otwarta, zatrzyma się w ciągu kilku minut; Aktywuj ponownie przywraca dostęp, bez potwierdzenia.
  4. Usuń wymaga wpisania adresu e-mail tej osoby: trwale usuwa konto, jego profil, członkostwa w organizacjach i sesje; pliki, poczta i rozmowy, które ta osoba ma w aplikacjach, nie są usuwane.
  5. Utwórz użytkownika dodaje konto z e-mailem i hasłem, od razu aktywne.

Wskazówka Hasło ustawione stąd zamyka każdą sesję użytkownika: przekaż mu nowe bezpiecznym kanałem.

Generowanie kodów zaproszeń

Merydion działa tylko na zaproszenie: każdy kod zaproszenia otwiera jedną jedyną rejestrację, a kto go użyje, ten go zużywa.

  1. Kliknij Wygeneruj kod zaproszenia: nowy kod pojawia się obok przycisku, gotowy dla osoby, którą zapraszasz.
  2. Lista pokazuje kody od najnowszego: Dostępny lub Wykorzystany, datę utworzenia i po użyciu Użyty przez z otwartym kontem.
  3. Kliknij kod, aby zaznaczyć go w całości, i skopiuj go.

Wskazówka Każdy kod dawaj tylko jednej osobie: raz użyty nie otwiera drugiej rejestracji.

Zarządzanie organizacjami

Tenant wymienia wszystkie organizacje instalacji z typem, stanem, członkami i administratorami; organizacja bez administratorów jest wyróżniona.

  1. W Utwórz organizację wpisz Nazwa organizacji i kliknij Utwórz tenant.
  2. Aby zmienić nazwę organizacji, zmień ją w jej wierszu i kliknij Zmień nazwę.
  3. Członkowie otwiera panel organizacji: zmień rolę członka, użyj Usuń po potwierdzeniu, które podaje osobę i organizację — ostatni administrator zostaje, a wiersz o tym mówi — i zapraszaj osoby jak na stronie organizacji.
  4. Bezpośrednie przypisanie dodaje użytkownika od razu, bez zaproszenia, z wybraną przez Ciebie rolą: jest zarezerwowane dla administratorów instalacji.

Wskazówka Aby dać organizacji jej pierwszego administratora, przypisz osobę z rolą Administrator albo zaproś ją jako administratora.

Nadzór nad udostępnianiem

Governance ustawia zasady udostępniania i etykiety poufności dowolnej organizacji i pokazuje dziennik audytu jej decyzji o udostępnianiu.

  1. Wpisz identyfikator organizacji w polu Tenant: wczytują się jej zasady, etykiety i dziennik.
  2. W Zasady udostępniania ustaw Udostępnianie wewnętrzne, Publiczne linki, Prośby o pliki i Współedycja w czasie rzeczywistym i kliknij Zapisz zasady, który aktywuje się tylko wtedy, gdy coś zmieniono.
  3. W Etykiety poufności dodaj etykietę z nazwą, kolorem i opcją Blokuje udostępnianie albo usuń jedną: potwierdzenie podaje jej nazwę i, w przypadku etykiety blokującej udostępnianie, przypomina, że dokumenty z tą etykietą będzie można ponownie udostępniać publicznie.
  4. Dziennik audytu wymienia ostatnie decyzje z czasem, podmiotem, akcją, zasobem, decyzją i powodem, a akcję nazywa słowami, na przykład Link publiczny lub Zapis sesji współedycji; Wpisy wybiera, ile, od 1 do 500.

Wskazówka Administratorzy organizacji ustawiają te same zasady na swojej stronie; tutaj możesz to zrobić dla dowolnej organizacji.

Opinie, zgłoszenia i wiadomości

To, co wysyłają ludzie: oceny, zgłoszenia do pomocy technicznej i wiadomości z witryny.

Czytanie opinii

Opinia zbiera oceny i komentarze, które ludzie wysyłają w aplikacjach przez Pomoc → Opinia, od najnowszych.

  1. Przeczytaj podsumowanie: średnią ocenę, liczbę otrzymanych opinii i pasek dla każdej oceny od 5 do 1.
  2. Kliknij pasek, aby zobaczyć tylko tę ocenę, i ponownie, aby usunąć filtr; Tylko z komentarzem zostawia opinie z komentarzem, a Wszystkie usuwa filtry.
  3. Aplikacja wybiera aplikację, której opinie czytasz.
  4. Każda karta pokazuje ocenę, numer referencyjny, komentarz, kto go wysłał, aplikację z wersją i platformę.

Wskazówka Gdy opinii jest więcej, niż pokazuje lista, mówi o tym wiersz: podsumowanie zawsze liczy wszystkie.

Obsługa zgłoszeń do pomocy technicznej

Zgłoszenia do pomocy technicznej to kolejka zgłoszeń, które ludzie otwierają w aplikacjach przez Pomoc → Pomoc techniczna, od najnowszego.

  1. Każda karta pokazuje wpływ, kategorię, numer referencyjny, temat i opis, autora, aplikację z wersją, platformę, język i datę.
  2. Pokaż cały opis rozwija długi opis, a Pokaż mniej go zwija.
  3. Wyszukiwanie i filtry Aplikacja, Wpływ i Kategoria zawężają kolejkę; licznik mówi, ile zgłoszeń widać z ogólnej liczby.
  4. Odpowiedz e-mailem otwiera Twój program pocztowy do autora, z numerem referencyjnym i tematem już w wierszu tematu.

Wskazówka Odpowiadaj e-mailem i zostaw numer referencyjny w temacie, by rozmowa pozostała w całości.

Czytanie wiadomości z witryny

Wiadomości zbierają to, co odwiedzający piszą przez formularz kontaktowy witryny, od najnowszej. Formularz nie wysyła nikomu e-maila: konsola to jedyne miejsce, do którego trafiają wiadomości.

  1. Wyszukiwanie zawęża wiadomości po nazwie, e-mailu, temacie lub tekście.
  2. Pokaż całą wiadomość rozwija długą wiadomość.
  3. Odpowiedz e-mailem otwiera Twój program pocztowy do nadawcy, z Re: i numerem referencyjnym w temacie.
  4. Usuń usuwa wiadomość na stałe, gdy nadawca o to poprosi: potwierdź przyciskiem Usuń trwale albo wróć przyciskiem Anuluj lub klawiszem Esc.

Wskazówka Wiadomości są automatycznie usuwane po 12 miesiącach.

Dla administratorów organizacji

Zarządzanie organizacją

Zarządzanie organizacją to strona, na której właściciele i administratorzy organizacji nią kierują. Otwiera się na organizacji, którą zarządzasz, a jej sekcje następują po sobie po lewej: przegląd, osoby, przestrzeń dyskowa, usługi, udostępnianie i dwa dzienniki. Etykiety strony nie są jeszcze przetłumaczone: przewodnik cytuje je tak, jak pokazuje je strona.

Ten przewodnik omawia każdą sekcję. Prowadzenie całej instalacji to inna praca, opisana w przewodniku po konsoli instalacji.

Pierwsze kroki

Otwórz stronę i przeczytaj przegląd swojej organizacji.

Otwieranie zarządzania organizacją

Strona jest dla właścicieli i administratorów organizacji. Twoja przestrzeń osobista nie jest organizacją do zarządzania, więc nigdy się tu nie pojawia.

  1. Otwórz menu konta w prawym górnym rogu albo szybkie akcje swojego obszaru roboczego i wybierz Zarządzaj organizacją: pojawia się tylko wtedy, gdy zarządzasz organizacją.
  2. Po przyjęciu zaproszenia jako administrator tutaj prowadzi też Zarządzaj organizacją na stronie zaproszenia.
  3. Jeśli zarządzasz więcej niż jedną organizacją, wybierz właściwą w selektorze Organization u góry.
  4. Odśwież ponownie wczytuje wszystkie sekcje i pokazuje godzinę ostatniego sprawdzenia.

Wskazówka Jeśli nie jesteś zalogowany, strona pokazuje Zaloguj się, co przenosi Cię z powrotem tutaj; jeśli nie zarządzasz żadną organizacją, mówi to, przypomina, że uprawnienia do zarządzania nadaje właściciel lub administrator organizacji, i przenosi Cię z powrotem do obszaru roboczego; jeśli organizacji nie da się odczytać, Spróbuj ponownie odczytuje ją jeszcze raz.

Czytanie przeglądu

Góra strony podaje nazwę organizacji, jej typ, stan i datę utworzenia. Sekcje następują po sobie po lewej, po jednej naraz.

  1. Overview pokazuje liczby organizacji: członków, administratorów, włączone usługi z ogólnej liczby i wykorzystaną przestrzeń.
  2. Aby zmienić nazwę organizacji, zmień Name i kliknij Save: góra strony i selektor od razu przyjmują nową nazwę.
  3. Między sekcjami poruszaj się kliknięciem albo strzałkami, Home i End.
  4. Kropka przy People i pasek w przeglądzie ostrzegają, że organizacja nie ma już żadnego administratora.
  5. Każda sekcja mówi, kiedy się wczytuje; sekcja, która nie może wczytać tego, co pokazuje, mówi co i dlaczego, z przyciskiem Spróbuj ponownie, a pusta sekcja proponuje następny krok.

Wskazówka Organizacją bez administratorów nie da się kierować, dopóki ktoś nie otrzyma tej roli: skontaktuj się z administratorem instalacji.

Osoby

Członkowie i ich role oraz zaproszenia do dołączenia.

Zarządzanie członkami i rolami

People wymienia, kto należy do organizacji: imię i nazwisko, e-mail i rolę. Przy właścicielach i administratorach wiersz mówi, od kiedy i kto ich wyznaczył.

  1. Wybierz rolę w wierszu osoby — Właściciel, Administrator lub Członek: zmiana obowiązuje od razu i nadaje lub odbiera zarządzanie.
  2. Jeśli serwer odrzuci zmianę, wraca poprzednia rola: organizacja musi zachować co najmniej jednego administratora.
  3. Usuń najpierw pyta, podając osobę i organizację: aby wrócić, potrzebne będzie nowe zaproszenie, które trzeba przyjąć. Jeśli serwer odmówi, wiersz podaje powód.
  4. Przy ponad sześciu członkach Search a person filtruje listę po nazwie lub e-mailu.

Wskazówka Aby dołączyć kogoś nowego, zaproś go: zobacz Zapraszanie osób do organizacji.

Zapraszanie osób do organizacji

Z People zapraszasz adres jako członka lub jako administratora. Osoba dołącza tylko przez przyjęcie, więc nikt nie zostaje dodany bez zgody, a odpowiedź jest taka sama niezależnie od tego, czy adres ma konto.

  1. W Zaproś osobę wpisz e-mail, wybierz proponowaną rolę — Członek lub Administrator — i kliknij Wyślij zaproszenie.
  2. Zaproszenie jest ważne siedem dni. W Zaproszenia widzisz oczekujące, także wygasłe, oraz niedawno odrzucone i cofnięte, każde z zapraszającym i datą wygaśnięcia.
  3. Wyślij ponownie wysyła zaproszenie jeszcze raz z nowym terminem; Cofnij je unieważnia i link w e-mailu przestaje działać.
  4. Oczekuje, Wygasło, Odrzucone i Cofnięte pokazują, na jakim etapie jest każde zaproszenie: członkostwo powstaje dopiero, gdy osoba je przyjmie.

Wskazówka Dodanie kogoś od razu, bez zaproszenia, jest zarezerwowane dla administratora instalacji, z konsoli.

Przestrzeń dyskowa i usługi

Ile może przechowywać każdy członek i z jakich aplikacji może korzystać organizacja.

Ustawianie limitów przestrzeni dyskowej

Storage pokazuje dla każdego członka, ile przechowuje w stosunku do swojego limitu.

  1. Przeczytaj każdy wiersz: wykorzystane miejsce z limitu, z paskiem, który od 90% robi się czerwony.
  2. Aby zmienić limit, wpisz nową wartość w Quota (GB) — liczbę całkowitą większą od zera — i kliknij Save: strona potwierdza zmianę.
  3. Członek, który nigdy nie otworzył Aerarysa, nie ma jeszcze przestrzeni: ustawienie limitu ją tworzy.

Wskazówka Gdy przestrzeni członka nie da się odczytać, wiersz to mówi, zamiast pokazywać zero.

Włączanie i wyłączanie aplikacji

Services ma przełącznik dla każdej z sześciu aplikacji. Członkowie organizacji nie mogą wejść do wyłączonej aplikacji ani w przeglądarce, ani w aplikacjach na komputer, a jej kafelek jest przygaszony w ich obszarze roboczym.

  1. Przeczytaj każdy wiersz: Available lub Turned off, z informacją, kto i kiedy to ustawił — albo że nigdy nie była ograniczona.
  2. Kliknij przełącznik, aby wyłączyć aplikację: potwierdzenie podaje aplikację i organizację i przypomina, że członkowie nie będą mogli już jej otworzyć; dopóki nie potwierdzisz, przełącznik pozostaje włączony.
  3. Kolejne powiadomienie oferuje Cofnij, które ponownie włącza aplikację: pozostaje, dopóki go nie zamkniesz.
  4. Kliknij przełącznik ponownie, aby znów włączyć aplikację, bez potwierdzenia.
  5. Jeśli serwer odrzuci zmianę, przełącznik wraca, a wiersz mówi, że zmiana nie została zapisana.

Wskazówka Wyłączenie aplikacji niczego nie usuwa: dokumenty zostają na miejscu i wracają, gdy tylko aplikacja zostanie ponownie włączona.

Udostępnianie

Co może opuścić organizację, etykiety poufności i dzienniki tego, co się wydarzyło.

Ustawianie zasad udostępniania

Sharing ma cztery przełączniki, które decydują, co może opuścić organizację: udostępnianie współpracownikowi, publiczne linki, prośby o pliki i współedycja w czasie rzeczywistym. Strona zmienia tylko to, czego dotkniesz, i nigdy nie wychodzi od wartości, której nie odczytała.

  1. Przeczytaj cztery przełączniki. Przełącznik z kreską nie został jeszcze odczytany i pozostaje zablokowany, dopóki nie wczyta się bieżący stan.
  2. Kliknij przełącznik, aby zmienić tylko tę zasadę: pozostałe zachowują swoją wartość.
  3. Jeśli inny administrator zmienił zasady po otwarciu przez Ciebie strony, Twoja zmiana nie zostaje zapisana: kliknij Wczytaj ponownie, aby zobaczyć bieżący stan, i zdecyduj jeszcze raz.
  4. Jeśli bieżącego stanu nie da się odczytać, przełączniki pozostają zablokowane, dopóki się to nie uda.

Wskazówka Każda decyzja według tych zasad trafia do Sharing log.

Zarządzanie etykietami poufności

Etykiety poufności to klasyfikacje, które mogą nosić dokumenty organizacji, na przykład Poufne. Etykieta może blokować publiczne udostępnianie tego, co ją nosi.

  1. W Sensitivity labels wpisz Label name, w razie potrzeby zaznacz Blocks public sharing i kliknij Add label.
  2. Nazwa już używana zostaje odrzucona.
  3. Aby usunąć etykietę, kliknij Usuń i potwierdź: potwierdzenie podaje jej nazwę i, w przypadku etykiety blokującej publiczne udostępnianie, przypomina, że dokumenty z tą etykietą będzie można ponownie udostępniać za pomocą linku publicznego lub prośby o pliki.

Wskazówka Nazwy etykiety nigdy się nie zmienia: nazwa jest jej tożsamością i jest już zapisana na dokumentach, które ją noszą.

Czytanie dziennika udostępniania

Sharing log wymienia ostatnie 100 decyzji o udostępnianiu w organizacji, od najnowszej.

  1. Przeczytaj każdy wiersz: kiedy, akcję i zasób, wynik — Allowed lub Denied — i kto prosił. Akcja jest nazwana słowami: Udostępnianie wewnętrzne, Link publiczny, Prośba o plik, Dołączenie do współedycji w czasie rzeczywistym, Zapis sesji współedycji lub Zarządzanie przestrzenią dyskową osoby.
  2. Decyzja Denied oznacza, że udostępnianie zatrzymała zasada udostępniania lub etykieta poufności.

Wskazówka Odśwież u góry strony ponownie wczytuje dziennik.

Czytanie dziennika Simposysa

Dziennik Simposysa zapisuje, kto zmieniał zespoły, kanały i czaty grupowe organizacji: dodanych lub usuniętych członków, role, kody dołączania, adresy i webhooki kanałów oraz wiadomości usunięte przez moderatora.

  1. Przeczytaj każdy wiersz: kto co zrobił, w którym zespole, kanale lub czacie grupowym i kiedy — od najnowszego.
  2. Kliknij Load more, aby zobaczyć starsze zdarzenia.

Wskazówka Jeśli dziennika Simposysa nie da się teraz odczytać, sekcja to mówi: spróbuj ponownie przyciskiem Odśwież.